Το ΔΗΚΟ εγκατέλειψε το μετερίζι

Πριν από τις ευρωεκλογές έγινε μία έντονη συζήτηση γύρω από την πολιτική Ομάδα του ευρωπαϊκού κοινοβουλίου στην οποία θα εντασσόταν το ΔΗΚΟ. Αποφασισμένοι να αδειάσουν το επιχείρημα της ΕΔΕΚ για έδρα στην δεύτερη μεγαλύτερη πολιτική Ομάδα, τους Σοσιαλιστές, οι παράγοντες του ΔΗΚΟ διακήρυξαν, σχεδόν από την πρώτη στιγμή, πως ο δικός τους ευρωβουλευτής θα εντασσόταν στην ομάδα των σοσιαλιστών. Η στήλη δεν σχολίασε διότι δεν της έπεφτε λόγος εν μέσω προεκλογικής περιόδου. Σήμερα, όμως, μπορεί κανείς να εκφράσει ελεύθερα την άποψή της χωρίς να θεωρηθεί ότι λαμβάνει προεκλογική θέση.

Η απόφαση είχε, φυσικά, και ένα παρελθόν, αφού το ΔΗΚΟ είχε αποχωρήσει με στόμφο από την ομάδα των Φιλελευθέρων λόγω της φιλοτουρκικής στάσης που η συγκεκριμένη ομάδα τηρούσε, και λόγω των τοποθετήσεών της στο Κυπριακό που –ορθά- κρίθηκαν ως απαράδεκτες.

Η απόφαση για αποχώρηση δεν ήταν κίνηση διαμαρτυρίας και άσκησης πιέσεων σε μία πολιτική ομάδα που, ούσα μικρή, είχε ανάγκη τον κάθε ευρωβουλευτή που μπορούσε να ελκύσει. Εάν αυτός ήταν ο σκοπός, τότε το ΔΗΚΟ θα αποχωρούσε πλήρως από το κόμμα των Φιλελευθέρων. Παρέμεινε, όμως, πλήρες μέλος της εν λόγω πολιτικής οικογένειας σε ότι αφορά τη δράση της εκτός Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μάλιστα, η νυν ευρωβουλευτής του ΔΗΚΟ, Αντιγόνη Παπαδοπούλου, λάμβανε μέρος στις εργασίες του Συμβουλίου της Ευρώπης ως μέλος των Φιλελευθέρων σε ηγετική θέση.

Με την εκλογή της κ. Παπαδοπούλου, το ΔΗΚΟ συνέχισε την στροφή του προς την αναγεννημένη σοσιαλιστική ομάδα, δίνοντας στην Κύπρο μία δεύτερη έδρα στην «δεύτερη μεγαλύτερη πολιτική ομάδα της Ευρώπης». Η κίνηση ήταν αντίθετη με τα συμφέροντα του τόπου.

Η απόφαση ήταν άστοχη διότι, ενώ υπάρχει προστιθέμενη αξία στην παρουσία δεύτερου Κύπριου Ευρωβουλευτή στην Σοσιαλιστική Ομάδα, αυτή η αξία είναι μικρή. Παρά το γεγονός ότι η ομάδα συχνά είναι διχασμένη όσον αφορά τις τοποθετήσεις της σε θέματα που αφορούν την Κύπρο και το Κυπριακό, η δεύτερη έδρα δεν θα αλλάξει πολλά. Οι παλαιότερες εμπειρίες δείχνουν πως το ΠΑΣΟΚ κατέχει τα αναγκαία ερείσματα για να επηρεάσει την γραμμή των σοσιαλιστών, στο σημείο που αυτή μπορεί να αλλάξει. Έτσι, η προοπτική της «δεύτερης έδρας» να επηρεάσει τη την στάση του «νέου» σοσιαλιστικού σχήματος στο εθνικό μας ζήτημα, είναι, αν μη τι άλλο, αμφίβολη. Ακόμα, ήδη μπορούν να ασκηθούν πιέσεις από ικανότατους (κύπριους και άλλους) έμμισθους της Ομάδας, αλλά και από τον «γνήσιο» ευρωβουλευτή των σοσιαλιστών.

Σε αντίθεση με την τάση των σοσιαλιστών να «τηρούν τις ισορροπίες» όσον αφορά την Τουρκία και το Κυπριακό, οι Φιλελεύθεροι (ALDE) δεν έχουν ενδοιασμούς να ταχθούν εναντίων μας ανοικτά. Οι τροπολογίες που κατέθεσαν στο προηγούμενο κοινοβούλιο, για παράδειγμα υπέρ της διαγραφής αναφορών στην κατοχή, στην αποχώρηση στρατευμάτων, στο πρωτόκολλο της Άγκυρας κ.α., σχημάτισαν μία ξεκάθαρη στάση.

Η στήλη αυτή πιστεύει, έτσι, ότι η προστιθέμενη αξία ενός κύπριου ευρωβουλευτή σε αυτή την ομάδα θα ήταν πολύ μεγαλύτερη. Ακόμα μεγαλύτερη, θα ήταν η αξία του ΔΗΚΟ ως κόμμα, εάν λάμβανε μέρος στις διεργασίες των Φιλελευθέρων. Στο κόμμα των Φιλελευθέρων, η κάθε ψήφος που κερδίζεται είναι σημαντική. Η κάθε τοποθέτηση υπέρ της Κύπρου στις εσωτερικές διεργασίες της Ομάδας, η κάθε εξήγηση που θα δίνεται, η κάθε πληροφορία σχετικά με την πραγματική κατάσταση στο κυπριακό, θα αποτελούσε κέρδος.

Αξίζει να σημειωθεί, για παράδειγμα, ότι το Κίνημα των Οικολόγων, που ανήκει σε μία ομάδα που είναι, όχι μόνο αντίθετη με τα εθνικά μας συμφέροντα, αλλά αποτελεί και «έδρα» των «φιλοτουρκικών» δυνάμεων στις Βρυξέλλες, είναι πιο υπεύθυνη: έμεινε το Κίνημα των Οικολόγων, ασκώντας πιέσεις και τηρώντας τη στάση ότι, ο κάθε πράσινος ευρωβουλευτής που θα κερδίσουν, θα αποτελεί κέρδος για τον εθνικό μας σκοπό. Το ότι το έχουν επιδιώξει με τρόπο άτσαλο, και ότι δεν κατάφεραν να αξιολογήσουν τις εσωτερικές δυναμικές του κόμματος των Πρασίνων σωστά, δεν ανατρέπει την εκτίμηση ότι προτίμησαν, αντί να φύγουν από την φιλότουρκη πολιτική οικογένεια, να μείνουν και να πολεμήσουν.

Αντίθετα, το ΔΗΚΟ, με το άγχος μήπως εμφανιστεί ότι ανήκει σε ένα χώρο που, σε αντίθεση με τον χώρο του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ, τάσσεται κατά της Κύπρου, αποφάσισε να αποχωρήσει. Φυσιολογικά, η συζήτηση περί συνένωσης του μεσαίου χώρου στην Κύπρο διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην απόφαση.

Δεν μπορεί, όμως, κανείς να αποφύγει τη σκέψη ότι το ΔΗΚΟ, που ανήκε κάποτε σε ένα άντρο των δυνάμεων που αντιτάσσονται στον εθνικό μας αγώνα, θα κρινόταν ως πιο υπεύθυνη δύναμη εάν έμενε να πολεμήσει αντί να φύγει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s