Τα τέσσερα χαρακτηριστικά της καταστροφής

Αυτή είναι η λογική του ραντίσματος...

Υψηλά επίπεδα διαχείρισης ευαίσθητου υλικού....Κάπως έτσι....

Να αφήσει ο Πρόεδρος το αυτοκίνητο στον ήλιο για 5 ώρες, να κάτσει μέσα και να τους πει να του το ραντίζουν…

Αλλού ήθελα να το πάρω, αλλά ο σχολιασμός από την κυβέρνηση και οι «δικαιολογίες» που δόθηκαν δημοσίως, μάλλον προκαλούν νεύρα. Διότι οι αποκαλύψεις ακολουθούν η μία την άλλη.

Πρώτα, λέει η κυβέρνηση, προσπαθήσαμε να μην παραλάβουμε τα εκρηκτικά από το σκάφος που έφερε τη δική μας σημαία. Μετά προσπαθήσαμε να τα δώσουμε στη UNIFIL ή να τα στείλουμε στη Μάλτα, προφανώς θεωρώντας πως οι Μαλτέζοι είναι μαννοί.

Προσέξτε τι λέει ο κ. Χριστοφίδης ως δικαιολογία για τον θάνατο 12 ατόμων: Δεν θέλαμε να αναλάβουμε τις υποχρεώσεις μας όπως αυτές προκύπτουν από τις διεθνείς συνθήκες. Προσπαθήσαμε, δηλαδή, να παίξουμε πελλόν. Όταν δεν μπορέσαμε να παίξουμε πελλόν και μετά, όμως, μείναμε χάσκωντας και θεωρήσαμε σωστό να χειριστούμε τα εκρηκτικά λες και ήταν φυστούτζια.

Αυτή είναι η πρώτη γραμμή άμυνας της κυβέρνησης: Ότι, δηλαδή, δεν κατάφερε η Κύπρος να αποφύγει τις ευθύνες της και αναγκάστηκε να παραλάβει το φορτίο που μεταφερόταν υπό τη σημαία της.

Τώρα, γιατί έπρεπε να μείνουν ξαπώλητα βουνάρι στα νερά και τους ήλιους, δεν καταλάβαμε. Ούτε καταλάβαμε γιατί δεν καταστράφηκαν τα εκρηκτικά τόσο καιρό.

Μετά, είπαν ο κ. Χριστοφίδης και ο κ. Στεφάνου πως δεν άκουσαν ένα μπράβο από κανένα για την παραίτηση του ΑΓΕΕΦ και του ΥΠΑΜ, ή για την έναρξη έρευνας. Δηλαδή, θέλουν να ακούσουν και μπράβο για τα αυτονόητα. Τώρα, για τις έρευνες, επειδή είχαμε κι άλλες στο παρελθόν, κρατάμε και μια πισινή. Αν τελικά καταλήξει η έρευνα κάπου, τότε θα τους πούμε μπράβο. Πριν από αυτό, όμως, δεν υπάρχει λόγος για συγχαρητήρια.

Κι ας δοθεί μια απάντηση για τον καταστροφέα εγγράφων που λειτουργεί overtime στο Υπουργείο Άμυνας. Μεταφέρθηκε από το Οικονομικών στο ΥΠΑΜ, ή όχι; «Εργάζεται» πάνω του αξιωματικός, στνεός συνεργάτης του κ. Παπακώστα (όνομα και μη χωριό), ή όχι;

Μετά υπάρχει και σπουδαιότερο. Ακούσαμε πως όταν σκοτώθηκε ο Ευάγγελος Φλωράκης, και όταν τραυματίστηκαν στρατιώτες με χαλασμένους όλμους, δεν παραιτήθηκε ο ΥΠΑΜ. Προφανώς, ο κ. Χριστοφίδης δεν κατάλαβε καθόλου τι συνέβηκε τη Δευτέρα. Οι άλλες περιπτώσεις δεν ήταν αποτέλεσμα παρατεταμένης δολοφονικής κρατικής βλακείας σε ανώτατο επίπεδο. Και, μπορεί στις άλλες περιπτώσεις να υπήρχαν ευθύνες, κ. Χριστοφίδη, αλλά αυτό το τελευταίο δεν ήταν ατύχημα. Ήταν, με μαθηματική ακρίβεια, το αναπόφευκτο αποτέλεσμα αυτού που γράφω πιο πάνω: Παρατεταμένη δολοφονική βλακεία σε ανώτατο επίπεδο.

Για να είμαι όσο πιο ξεκάθαρος μπορώ:

1. Παρατεταμένη
2. Δολοφονική
3. Βλακεία, και
4. Σε ανώτατο επίπεδο.

Δεν λέω πως ήταν εγκληματική, διότι δεν μου αρέσει να υπερβάλλω.

Όμως, το να ανάγεις τη βλακεία σε δολοφονική, αποτελεί και επίτευγμα. Ούτε στην τελευταία χώρα του κόσμου δεν βάζουν εκρηκτικά στα κοντέινερ μες στον ήλιο και μετά να τα ραντίζουν.

Για να καταλάβετε πόσο ηλίθιο είναι αυτό, την επόμενη φορά που θα μείνει στον ήλιο το αυτοκίνητό σας και βράσει, να κάτσετε μέσα και να βάλετε κάποιον να το ραντίζει, να δούμε πόσο θα πέσει η θερμοκρασία. Και γι’ αυτό, κ. Χριστοφίδη, δεν απαιτούνται μόνο παραιτήσεις αλλά και εξετάσεις νοημοσύνης.

Μετά, τα ρίχνουν στους εμπειρογνώμονες, λες κι αυτοί λαμβάνουν τις πολιτικές αποφάσεις. Όταν άρχισαν πριν μία εβδομάδα οι εκρήξεις, δεν ήθελε εμπειρογνώμονα να σας πει πως είναι παλαβομάρα να ραντίζετε τα κοντέινερ. Και, το «δεν ήξερε ο Πρόεδρος» μάλλον τη δική του ανεπάρκεια επιδεικνύει. Δεν ήξερε για τον Κίτα. Δεν ήξερε για τις μασέλες του βοηθού εισαγγελέα. Δεν ήξερε για τη Γραμματεία της Προεδρίας. Δεν ήξερε για τον τέως διευθυντή του γραφείου του και το καλοστημένο ρουσφέτι. Δεν ήξερε ο Άντρος Κυπριανού, ούτε για τα δικά του email. Δεν ήξεραν για τα Άκματ, δεν ήξεραν για τους διορισμούς τους. Δεν ήξερε καν ο Πρόεδρος τι ψήφιζε στο Συμβούλιο όταν σήκωνε το χέρι να εγκρίνει τις προτάσεις για την Κύπρο πριν από δύο εβδομάδες.

Αλλά, ακόμα κι αν τα ρίξουν στους εμπειρογνώμονες, το προφανές είναι πως κάποιοι κοιμούνταν ήσυχοι το βράδυ της Κυριακής, μερικές ημέρες μετά την πρώτη έκρηξη στα κοντέινερ και μερικές ώρες πριν σκοτωθούν εκείνοι οι λεβέντες στη βάση. Ο κ. Χριστοφίδης δήλωνε την Τρίτη το απόγευμα πως ο Πρόεδρος είναι από τους πιο στενοχωρημένους ανθρώπους στην Κύπρο. Καλά κάνει.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s