Το ΚΚΕ «δείχνει» τον δρόμο μετά την τραγωδία

Τη στιγμή που το προεδρικό αναζητά απελπισμένα υποψήφιους για να αναλάβουν υπουργεία στον επερχόμενο μαζικό ανασχηματισμό, τα βαθύτερα
προβλήματα παραμένουν άλυτα για την Δημοκρατία. Ο Πρόεδρος δεν αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη και παραμένει κρυμμένος πίσω από τις άλλες επετείους της εποχής. Πλέον, δεν έχει ούτε ΥΠΕΞ και πρέπει να διαχειριστεί μια σειρά από προβλήματα, αφού επιμένει να παραμένει στο Προεδρικό.

 

Την ίδια στιγμή, όμως, το σύνολο της πολιτικής ηγεσίας και ο μηχανισμός της –τα κόμματα- καλούνται να καλύψουν το χαώδες κενό που περιβάλλει τον Πρόεδρο. Και γι αυτό, το καλύτερο μάθημα έρχεται ίσως από την Ελλάδα και μάλιστα (τι ειρωνεία) από την Αριστερά.

Στην Ελλάδα έχουμε παρακολουθήσει τα τελευταία χρόνια ένα φαύλο κύκλο κυβερνητικής αστοχίας, αφού ΝΔ και ΠΑΣΟΚ αντάλλαζαν την εξουσία κατά καιρούς, χωρίς όμως να καταφέρνουν να επιλύσουν τα προβλήματα του τόπου. Μάλιστα, σημαντικό μέρος του προβλήματος ήταν πως οι μεγαλύτερες κοινωνικές, εκλογικές και πολιτικές πιέσεις που δέχονταν οι εκάστοτε κυβερνώντες, προέρχονταν από το εσωτερικό των κομμάτων τους. Γι αυτό και το «βόλεμα», το ρουσφέτι και η «περιποίηση» ημετέρων αποτελούσε, όχι μόνο μια απτή επιλογή, αλλά και από τις πιο πετυχημένες στρατηγικές επιβίωσης

Τα παράπονα για τον διπολισμό προέρχονται, κατά κύριο λόγο, από την Αριστερά η οποία δικαίως παραπονιέται πως το διπολικό σύστημα είναι προβληματικό, αλλά ποτέ δεν κατάφερε να μετατρέψει τον εαυτό της σε σοβαρή τρίτη επιλογή. Γι αυτό και παραμένει μια περιθωριακή πολιτική δύναμη, με περιορισμένη ισχύ. Καμία από τις λύσεις που εισηγείται δεν είναι απτές, καμία δεν είναι υλοποιήσιμη και καμία δεν ανταποκρίνεται στα κυριότερα προβλήματα του τόπου.

Αυτό πρέπει να το κοιτάξει προσεκτικά ο πολιτικός κόσμος της Κύπρου, ιδίως σήμερα. Η κυβέρνηση καταρρέει, υπό το βάρος, όχι τόσο της ίδιας
της τραγωδίας του Ζυγίου, όσο της δικής της αντίδρασης και της επιδεικτικής της άρνησης να αναλάβει την ευθύνη.

Οι άλλες δυνάμεις, που σήμερα καλούνται, όχι (τόσο) να κυβερνήσουν, όσο να αναπληρώσουν τα κενά του προέδρου ως ηγέτη, πρέπει να φροντίσουν να μην ταυτιστούν στο μυαλό του κόσμου με την ίδια ανευθυνότητα. Αν λειτουργήσουν συγκροτημένα, προσεκτικά, νηφάλια και μετρημένα, ίσως να μπορέσουν να δώσουν στον λαό της Κύπρου αυτό που πιο επίμονα ζητά:  Το αίσθημα πως υπάρχει κάποιος που να μπορεί να γεμίσει το κενό εξουσίας, να λειτουργήσει ως ηγέτης και, όταν θα έρθει η ώρα, να κυβερνήσει με τον τρόπο που όλοι απαιτούμε.

Αν όμως δεν καταφέρει κάτι τέτοιο, τότε η κατηφόρα που πήραμε θα είναι παρατεταμένη.

Επίσης, πρέπει (ναι, ακόμα και τώρα. Ιδίως τώρα) να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο.

2 thoughts on “Το ΚΚΕ «δείχνει» τον δρόμο μετά την τραγωδία

  1. Ποιος γράφει στη σελίδα αυτή; Από λάθος δεν παρουσιάζεται όνομα ή έστω ψευδώνυμο;

    • Όχι, το blog είναι δικό μου, όπως και τα κείμενα -εκτός κι αν αναφέρεται ρητά πως είναι κάποιου άλλου. Το blog άρχισε ως αρχείο και μόνο φίλοι το επισκέπτονταν για αρκετό καιρό, γι αυτό και δεν υπήρχε λόγος να αναφέρεται το όνομα σε πιο ξεκάθαρο χώρο.

      Μιχάλης Περσιάνης (όπως το κατάλαβες από την Καθημερινή)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s