Το… άλλο πρόβλημα της οικονομίας

 Ενώ η Βουλή συζητά και συνεχίζονται οι καβγάδες, θα μπορούσαν εν τω μεταξύ να γίνουν τουλάχιστον τα εύκολα και τα αυτονόητα

Οργανωμένη πολιτεία...

Είναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι επενδυτές του δημόσιου χρέους περιμένουν με ενδιαφέρον να δουν αν η Κύπρος αποτελεί, τελικά, ένα καλό στοίχημα για να ποντάρουν τα χρήματά τους, ή εάν το πολιτικό κενό που άδειασε την εμπιστοσύνη στην Πορτογαλία και την Ελλάδα, θα επαναληφθεί και εδώ. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, σοβαρότατα κενά συνεχίζουν να υποσκάπτουν την οικονομία, πίσω από την αυλαία των πολιτικών εξελίξεων.

Πέρα από τους επενδυτές που δείχνουν να μην έχουν διάθεση να μας δανείσουν, με εξαίρεση “μιλημένες” καταστάσεις όπως την Αρχή Λιμένων, την Αγγλική Σχολή και την ΑΗΚ που εσχάτως έγιναν το στάνταρντ προφίλ δανειστή για το κράτος, έντονη είναι η ανησυχία της αγοράς και για τους επενδυτές που κάνουν επενδύσεις στην ίδια την οικονομία μας. Η υπόθεση του μεγιστάνα Μιχαήλ Προχόροφ, που “θέλει να φέρει τα λεφτά του στην Κύπρο”, δεν πρέπει να ρίχνει στάχτη στα μάτια μας. Ήδη, η διάθεση των ξένων άρχισε να προκαλεί τάσεις πανικού στο παζάρι.

Οι πρώτες προειδοποιητικές βολές άρχισαν πριν τρεις περίπου μήνες, όταν νέες ρήτρες έμπαιναν “καρφωτές” στα συμβόλαια, για να διασφαλιστούν οι ξένοι επενδυτές και λοιποί οικονομικοί παράγοντες από το ενδεχόμενο Μηχανισμού ή ακόμα και χρεοκοπίας του κράτους. Αυτό έδειξε πως εδώ και λίγο καιρό άρχισαν να προβληματίζονται για την αξία της Κύπρου ως χρηματοοικονομικού κέντρου για τις δραστηριότητές τους.

Πλέον, τα πράγματα έχουν γίνει ακόμα χειρότερα. Η ίδια η πολιτεία και οι θεσμοί της, αντί να αποτελούν δικλίδες ασφαλείας για την έννομη τάξη και την εύρυθμη λειτουργία του κράτους, έχουν μετατραπεί σε αχίλλειο πτέρνα της ίδιας της οικονομίας. Πριν από τρεις σχεδόν μήνες, έλαβα μέρος στο συνέδριο FiduciaryFuture Conference που διοργάνωσε η ΟΕΒ μαζί με την Quorum. Ομιλητές και σύνεδροι, Κύπριοι και ξένοι, είτε εργάζονται στην Κύπρο είτε στο εξωτερικό, κατέληγαν σε ένα σημείο ως βασικότατη προϋπόθεση για την ανάπτυξη των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Είναι το ίδιο σημείο που μαθαίνουν οι φοιτητές των πολιτικών επιστημών στις πρώτες εβδομάδες των σπουδών τους: προβλέψιμα αποτελέσματα από τους θεσμούς.

Δηλαδή, να ξέρει κανείς ποιοι είναι οι νόμοι, οι ρυθμίσεις και οι κανονισμοί. Τι προβλέπουν, τι απαγορεύουν, τι επιτρέπουν, και να έχει εμπιστοσύνη πως αυτό το νομικό, εποπτικό και ρυθμιστικό πλαίσιο θα τηρείται. Αν κάνεις παρανομία, θα βρεθείς φταίχτης και θα πληρώσεις το τίμημα. Αν δεν υλοποιήσεις τις υποχρεώσεις που ανέλαβες με τα συμβόλαιά σου, η δικαιοσύνη θα σε τιμωρήσει. Αν αδικηθείς, το θεσμικό, εποπτικό και δικαστικό σύστημα θα σε προστατέψουν.

Σε αυτό το πλαίσιο “διαβάζουμε” την τελευταία αποκάλυψη των συναδέλφων για την αντιπρόεδρο της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, ή οποία, σε παράβαση των όρων διορισμού της, ασκεί και δεύτερο επάγγελμα ως καθηγήτρια. Η υπόθεση είναι εξαιρετικά σοβαρή, διότι η κυρία Χριστίνα Χρίστου ήταν το τελευταίο ανάχωμα της Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς μπροστά στην παρατυπία των διορισμών του υπόλοιπου συμβουλίου της Επιτροπής. Το Ανώτατο Δικαστήριο, προς τιμήν του, έκρινε πως, από τη στιγμή που οι διορισμοί δεν λάμβαναν υπόψη την κατάρτιση των μελών, δεν στέκουν. Είχε λάβει νωρίτερα παρόμοια απόφαση και για την Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού.

Και, ενώ όλο το παζάρι περίμενε να διοριστεί κατεπειγόντως νέο συμβούλιο στους οργανισμούς αυτούς, ήρθε η αποκάλυψη πως και το τελευταίο ανάχωμα στην Κεφαλαιαγορά είχε επίσης παρατυπία.

Πιο απλά, το κράτος δεν είναι αξιόπιστο. Και δεν μιλάμε μόνο για την πολιτική διαδικασία και την άσκηση πολιτικής, αλλά και για την ομαλή λειτουργία των θεσμών. Οι οργανισμοί που έχουν το πιο προφανές πρόβλημα, όμως, δεν είναι οι μόνοι. Κατακερματισμένη είναι και η εποπτεία των Χρηματοπιστωτικών Ιδρυμάτων (ΧΠΙ), των Ταμείων Προνοίας, των Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων (ΣΠΙ) και των επενδυτικών υπηρεσιών.

Ένας άλλος οργανισμός, ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας, παραμένει ακέφαλος. Τα πάντα, από τα συμβόλαια των ιδιωτικών αεροσκαφών (που αυτή η στήλη πιστεύει πως καλά κάνει και μισθώνει ο Πρόεδρος) μέχρι τα πρακτικά των συνεδριάσεων για τα εκρηκτικά στο Μαρί, διέπονται από αδιαφάνεια. Ακόμα και η Αστυνομία απαιτεί επιστολή προς τον Αρχηγό της, με κοινοποίηση στον Διευθυντή Τροχαίας, για να δώσει στους δημοσιογράφους απλά στατιστικά για τα τροχαία ατυχήματα, τη στιγμή μάλιστα που η ίδια κατέχει έτοιμη κατάσταση με αυτά τα στοιχεία. Το δε Υπουργείο Οικονομικών χρειάστηκε τέσσερεις ημέρες για να δώσει στη Βουλή στοιχεία για τις ανάγκες δανεισμού της Δημοκρατίας, τη στιγμή που, και αυτό, κατέχει τα στοιχεία έτοιμα.

Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα και υπάρχουν και χειρότερα. Το πρόβλημα πάει πολύ βαθιά. Η μόνη άμεση λύση θα είναι να διοριστούν νέα συμβούλια στην ΕΠΑ και την Κεφαλαιαγορά. Τα άλλα θέλουν κάποιες εβδομάδες για να λυθούν, αλλά λύνονται σχετικά εύκολα. Η ανοργανωσιά, η προχειρότητα και ο ωχαδερφισμός, όμως, πρέπει να σπάσουν μια και καλή. Αν η κρίση χρέους και τα πακέτα μέτρων είναι άμεση ανάγκη, αυτές οι απλές διορθώσεις δεν είναι λιγότερο σοβαρές.

Επίσης, για να μην ξεχνιόμαστε, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΜΔΠ).

One thought on “Το… άλλο πρόβλημα της οικονομίας

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s