Το βαθύτερο πρόβλημα με την κατάθεση του Προέδρου

Δεν ξαφνιάστηκαν πολλοί με το γεγονός ότι η κατάθεση του Προέδρου Χριστόφια στην Επιτροπή Πολυβίου άφησε μια άσχημη γεύση στον κόσμο. Υπήρξαν αντιφάσεις που προκαλούν ερωτηματικά, ενώ η γραπτή του δήλωση ήταν σαν ορεκτικό που σε αφήνει πεινασμένο, στην προκειμένη για απαντήσεις. Επικεντρώθηκε στην απόφαση να αναλάβει η Δημοκρατία το φορτίο, μια απόφαση που ήταν ορθή και ουδείς αμφισβητεί.

 

και μετά άρχισε το ποτό...

Προσωπικά, θεωρώ πως η όλη ιστορία πάσχει, όχι λόγω της τελικής απόφασης του προέδρου, η οποία ορθά λήφθηκε, αλλά διότι είχαμε μπροστά μας μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας και “δυσκολευτήκαμε” να λάβουμε, ως Κύπρος, τη μοναδική απόφαση που μπορούσαμε. Έστω, τέλος καλό, πήραμε το φορτίο. Η κατάθεση του προέδρου, όμως, ήταν μια μοναδική ευκαιρία για τον ίδιο και για τον θεσμό που εκπροσωπεί ο κ. Χριστόφιας. Δεν ήταν η πρώτη ευκαιρία. Παρόμοια ευκαιρία είχε τις πρώτες ώρες μετά την έκρηξη, όταν δεν είπε τίποτε. Είχε επίσης την ευκαιρία κατά το διάγγελμά του που έγινε λίγο μετά τις πρώτες κηδείες και ήταν άοσμο. Τρίτη ευκαιρία είχε και κατά την εκδήλωση για την επέτειο του πραξικοπήματος και της εισβολής, η οποία εξευτελίστηκε σε κομματική εκδήλωση στο Προεδρικό. Είχε επίσης 57 ημέρες να το κάνει, μέχρι την περασμένη Δευτέρα.

Οι μεγάλοι ηγέτες στα δύσκολα φαίνονται. Οι καταστροφές και οι δύσκολες στιγμές αποτελούν μοναδικές ευκαιρίες να δείξουν την κράση τους. Ο Νορβηγός πρωθυπουργός μπορεί να είναι το τελευταίο παράδειγμα, αλλά η ιστορία προσφέρει πολλά άλλα: Η Θάτσερ, που πήγαινε να διαλύσει τη βρετανική οικονομία, διασώθηκε από τον πόλεμο στα Φώκλαντ, όπου έδειξε πως «the lady» ήταν φτιαγμένη από ηγετική πάστα. Ο Κένεντι, μετά τον μήνα του μέλιτος που κέρδισε με την πρώτη του -θρυλική- ομιλία ως πρόεδρος των ΗΠΑ, διασώθηκε με την κρίση του Βερολίνου. Ο Ρούσβελτ αναδείχτηκε σε ηγέτη όταν έγινε το Περλ Χάρμπορ. Ο Σεμπαστιάν Πινιέρα, πρόεδρος της Χιλής, έδωσε μαθήματα όταν παγιδεύτηκαν πέρσι 33 μεταλλωρύχοι στο ορυχείο όπου εργάζονταν.

 Ο κυβερνήτης του Τέξας, Ρικ Πέρι, που ελπίζει να είναι ο ρεπουμπλικάνος αντίπαλος του Μπαράκ Ομπάμα στις επόμενες προεδρικές εκλογές των ΗΠΑ, έδειξε ηγετική πάστα κατά τη διάρκεια των φυσικών καταστροφών που ακόμα συνεχίζονται στην πολιτεία του. Και οι ευκαιρίες αυτές δεν αφορούν μόνο εκείνους που τελικά κρίθηκαν ευνοϊκά από την Ιστορία. Ο μέθυσος Γέλτσιν βγήκε μπροστά κατά τη διάρκεια του πραξικοπήματος στη Μόσχα. Ακόμα κι αυτός ο Τζωρτζ Μπους, η μεγάλη εκείνη αποθέωση της μετριότητας, έγινε “ηγέτης” μαζί με τον Ρούντολφ Τζουλιάνι, στις 11 Σεπτεμβρίου 2001.

Φυσικά, ο Μπους έχασε τη θετική του εικόνα, όχι με τη διαπλοκή, ούτε με τα ψέματα, αλλά με την ανεπάρκειά του κατά τη διάρκεια των καταστροφών του κυκλώνα Κατρίνα στη Νέα Ορλεάνη. Την περασμένη Κυριακή, πριν από την κατάθεση του Προέδρου, στο Κύριο Άρθρο της πρώτης της σελίδας, η «Καθημερινή» έγραψε, μεταξύ άλλων: “Η αυριανή ημέρα αποτελεί ευκαιρία για τον Πρόεδρο να εκπέμψει ηγετική κράση και αξιοπρέπεια. Μόνο έτσι θα διασώσει την τραυματισμένη εικόνα του κράτους, το διαβρωμένο κύρος του θεσμού και ενδεχομένως την υστεροφημία του.” Δεν είναι αλήθεια πως “ό,τι και να έλεγε ο πρόεδρος δεν θα ήταν αρκετό”.

Ξέραμε όλοι τι θέλαμε να ακούσουμε, και πάνω από όλα τι θέλαμε να δούμε. Μια ηγετική, προεδρική παρουσία, που να εκπέμπει σιγουριά για το τι έγινε, πώς έγινε και γιατί. Και, πάνω από όλα, ότι ξέρει πώς να αποφύγει τέτοιες καταστάσεις στο μέλλον. Πως θέλει και έχει σχέδιο για να διορθώσει “το σύστημα” και την αναλγησία της κρατικής μηχανής της οποίας ηγείται. Πως στην κορυφή της πολιτικής μας ηγεσίας δεν επικρατεί το “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”. Όλα τα άλλα -οι αντιφάσεις, η ευθυνοφοβία και οι μικρότητες- είναι δευτερεύουσας σημασίας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι πως δεν είδαμε μια παρέμβαση που να είναι “προεδρική”, ηγετική και σίγουρη.

Και, για να λέμε το σωστό, κανένας άλλος παίκτης της πολιτικής δεν κατάφερε να εκπέμψει αυτή τη σιγουριά που όλοι έχουμε σήμερα ανάγκη. Γι’ αυτό, τα περί του χαρακτήρα του κ. Χριστόφια δεν έχουν τόση σημασία. Το ουσιαστικό είναι η ανεπάρκεια.

 Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΜΔΠ).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s