Κυνισμός και συμπόνοια στην οικονομία

 

Πίσω από την υπόσχεση του φυσικού αερίου και του δανείου από την Ρωσία, δύο ειδήσεις που αποτελούν άλλοθι για τις συντεχνίες τις τελευταίες ημέρες, τα θεμελιώδη προβλήματα της οικονομίας ακόμα συνεχίζουν να σοβούν.

 

Μαζί τα φάγαμε....

Εν τω μεταξύ, στην Ελλάδα διερωτώνται ποιός τα έφαγε. Στην δική μας χώρα η βασική ερώτηση είναι, ακόμα, ποιός θα τα φάει. Σκεφτείτε, όμως ένα απλό Έλληνα ας πούμε τον κυρ Γιάννη, ο οποίος διά των τοπικών κομματικών του διασυνδέσεων, «έκλεισε» ένα διορισμό σε μια «δουλίτσα». Ας πούμε να είναι ο τρίτος κηπουρός «κήπου» που έχει τέσσερα δέντρα, ή να είναι ένας εκ των επτά ατόμων που εργάζονται στην ρεσεψιόν κρατικού γραφείου έξω από την Καβάλα. (Δεν είναι τυχαία τα παραδείγματα).

 

Ο κυρ Γιάννης θα εργαστεί χωρίς κανένα φόβο να χάσει την δουλειά του για τριάντα χρόνια, με ωφελήματα, άδειες, επιδόματα, αυξήσεις, ακόμα και προαγωγές. Υπάρχουν χιλιάδες τέτοιοι Έλληνες. Πολλοί δεν πάνε καν στο γραφείο. Οι άλλοι πάνε, αλλά δεν κάνουν τίποτε.

 

Αυτό γιατί με νοιάζει; Διότι τριάντα χρόνια μισθούς και αυξήσεις, και άλλα 25 σύνταξης, κάποιος τα πλήρωνε. Και μάλιστα, όλοι αυτοί που τα πλήρωναν δεν έπαιρναν τίποτε σε αντάλλαγμα. Ούτε εξυπηρέτηση, ούτε παραγωγή, ούτε εύκολη πρόσβαση στο κράτος. Αντίθετα, για να εργάζονται όλοι αυτοί οι κυρ Γιάννηδες, έπρεπε να ταλαιπωρούνται οι υπόλοιποι με φόρμες και φόρμες, με διαδικασίες και μπιλιετάκια, και με ένα κράτος που τίποτε δεν μπορούσε να κάνει καλύτερα από το να κωλοβαρά.

 

Σήμερα, ο κυρ Γιάννης παραπονιέται που έχει μια σύνταξη κομμένη στα 500 ευρώ. Δηλαδή λίγο λιγότερα από όσα θέλει για το ρεύμα, το νερό και την βενζίνη.

 

Δεν τον λυπούμαι καθόλου.

 

Τόσα χρόνια πληρωνόταν χωρίς να δουλεύει. Και, τριάντα χρόνων μισθούς τους έπαιρνε από εκείνους που εργάζονταν για να τα βγάλουν πέρα και που έδιναν από τους καρπούς του ιδρώτα τους για να τρώει ο αυτός. Αν πρέπει να συμπονούμε κάποιο, οφείλουμε συμπόνοια σε εκείνον που εργαζόταν, χωρίς να ξέρει αν θα τον διώξουν αύριο, με άδικο μισθό και ακόμα πιο άδικο ωράριο, χωρίς καρφωτές αυξήσεις, και με φόρους, τους οποίους έδινε για να καλοπερνά ο κυρ Γιάννης. Και, τώρα θα του κόψουν κι αυτού του Άγνωστου Εργαζόμενου διότι “κάποιος τα έφαγε”.

 

Στην Λευκωσία, εν τω μεταξύ, αδιόριστοι δάσκαλοι απαιτούν –λες και είναι δικαίωμά τους- να διοριστούν. Είτε τους χρειαζόμαστε είτε όχι, είτε είναι ικανοί είτε όχι (ήρθε η σειρά τους, αφού αυτά τα πράγματα στον κόσμο τους είναι με το γυρί), είτε έχουμε οι υπόλοιποι να τους πληρώνουμε, είτε όχι. Φανταστήκατε, ας πούμε, οι υπό απόλυση δημοσιογράφοι ή οικοδόμοι να πάνε έξω από την Βουλή και να απαιτούν διορισμό; Άσε που δείχνει πόσο βλέπουν το ιερό επάγγελμα του εκπαιδευτικού ως λειτούργημα και πόσο το βλέπουν ως βόλεμα.

 

Εν τω μεταξύ, οι Α15 θέλουν ΑΤΑ και οι Α13 θέλουν 13ο μισθό για να έχουν αξιοπρέπεια τα Χριστούγεννα. Άσε που ο 13ος τους θα βγει από την οικονομία για να επιστρέψει διά της πλαγίας στην…οικονομία «για να τονώσει την κατανάλωση». Και πάλι, ο «κυρ Γιάννης» θα τρώει, είτε δουλεύει, είτε όχι, από το υστέρημα των άλλων, επειδή είναι «Εργαζόμενος» και οι άλλοι είναι απλά εργαζόμενοι.

 

Και, οι προαγωγές του κυρ Γιάννη προηγούνται ενός μικρού στρατού από συναδέλφους του ανά το πανελλήνιο που μπαίνουν στην δημόσια υπηρεσία με μεράκι και όρεξη για δουλειά. Αλλά, αφού άπαντες είναι «άριστοι», και εδώ η αύξηση θα έρθει καρφωτή. Και η προαγωγή, επίσης, ασχέτως το πώς και πόσο δουλεύει ο καθένας, θα έρθει με το γυρί. Η συντεχνία, όμως, προστατεύει τον κυρ Γιάννη διότι η δική του φάρα δεν θέλει αξιολογήσεις και βλακείες, μόνο επιδόματα.

 

Ο κυρ Γιάννης, όμως, σήμερα διερωτάται ποιός τα έφαγε και βγαίνει και στους δρόμους διότι αγανάκτησε. Όμως, κατά βάθος, όλοι ξέρουμε πως λαός, ηγεσία, πολιτικοί και κυρ Γιάννηδες, μαζί τα φάγανε.

 

Εδώ στην Κύπρο, όπου ξέρουμε πού πάει το πράμα, δεν θα είναι ανάγκη να διερωτηθούμε ποιός τα έφαγε. Θα ξέρουμε πολύ καλά, κύριοι, ποιοί τα έφαγαν. Και, αν αγανακτήσουν αυτοί μια φορά, οι αδικημένοι συναδέλφοι τους πρέπει να αγανακτήσουν δέκα φορές. Και οι υπόλοιποι εκατό.

 

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο (ΜΔΠ)


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s