Κοντές οι μνήμες, νέα η ελπίδα από τη Λαϊκή…

 Η χτεσινή εικόνα, με ζημιές 3,3 δισ. ευρώ και κάτι, παραδόξως προκαλεί ανακούφιση.

Η ιστορία της (Μαρφίν) Λαϊκής τα τελευταία τρία χρόνια χαρακτηρίστηκε από πολλά ενδιαφέροντα «συμβάντα». Της σημερινής κομβικής κατάληξης προηγήθηκαν πολλά: Απειλές για την μεταφορά έδρας μετά την απόρριψη αίτησης από την Κεντρική Τράπεζα για αύξηση ποσοστού συγκεκριμένων μετόχων, παρεμβάσεις και επικοινωνία μεταξύ προεδρικού και Μαρφίν, κόντρες μεταξύ Υπουργού Οικονομικών και Διοικητή της Κεντρικής.

Έφυγε το "Μαρφίν", έμεινε το "Λαϊκή"...

Τα όσα ακολούθησαν δεν ήταν παρά το παρεπόμενο των πιο πάνω. Εκφράζονταν κατηγορίες για «φαινόμενα» τα οποία όμως δεν έλειπαν από την ίδια την Μαρφίν. Τα αποτελέσματα ανακοινώνονταν με τρόπο αδιαφανή, που πολύ δύσκολα μπορούσε να ερμηνευτεί σωστά, κάτι που και η σημερινή κορυφή της ηγετικής πυραμίδας της Λαϊκής, παραδέχτηκε δημοσίως. Η αδιαφάνεια έφτανε σε σημείο που τα στοιχεία φαίνονταν, μάλιστα, παραπλανητικά.

Η τράπεζα επέμενε, ακόμα, πως δεν είχε πρόβλημα ρευστότητας και μπλόκαρε, επιτυχώς, την όποια προσπάθεια δημοσιογραφικής επιβεβαίωσης. Και, μετά, της έφταιγαν άλλοι -οι οποίοι δεν είχαν το δικαίωμα να κάνουν κάτι- για τα δικά της λάθη. Απλό παράδειγμα αποτελούν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που φτάνουν σε τρομακτικά επίπεδα.

Και, ενώ οι προφανείς «ένοχοι» είναι συγκεκριμένοι και πολύ καλά γνωστοί σε όσους ασχολήθηκαν με αυτό το ζήτημα που ονομαζόταν Μαρφίν, οι ένοχοι του παρασκηνίου είναι επίσης γνωστοί. Η πολιτική διάσταση αυτής της ιστορίας δεν μπορεί να κρυφτεί, ιδίως όταν δηλώσεις γίνονταν με φόντο τον θυρεό της Δημοκρατίας και μάλιστα στο προεδρικό.

Το χειρότερο για τον δημοσιογράφο ήταν πως οι πληροφορίες επιβεβαιώνονταν μόνο μέχρι ένα σημείο – ένα κλικ πριν το δημοσιεύσιμο. Κάθε φορά, όμως,  επιβεβαιωνόταν η πληροφορία, είτε αυτή αφορούσε στην ρευστότητα της τράπεζας, είτε αυτή αφορούσε σε παράξενα δάνεια, είτε ακόμα αφορούσε σε πολιτικές παρεμβάσεις. Ας μην ξεχνάμε -για όσους έχουν κοντή μνήμη- τι ακολούθησε όταν η Κεντρική Τράπεζα δεν ενέκρινε συγκεκριμένο αίτημα των μεγαλομετόχων.

Γι’ αυτό και η χτεσινή εικόνα, με ζημιές 3,3 δισ. ευρώ και κάτι, παραδόξως προκαλεί ανακούφιση. Η νέα Διοίκηση, η οποία παίζει μεν δικά της παιγνίδια, είναι δε καθαρή, άλλαξε πορεία. Άνοιξε τον χορό ανακοινώνοντας αύξηση των προβλέψεων κατά 332,5%, θέτοντας τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια πολύ ψηλά. Αυτό ήταν μια ανακούφιση, διότι άπαντες γνωρίζαμε πολύ καλά πως η Μαρφίν είχε πρόβλημα (και γιατί το είχε)αλλά τα επίσημα στοιχεία έδειχναν κάποια άνεση: κερδοφορία, χαμηλές προβλέψεις, κούρεμα στα 26%…

Γελούσαν και οι πέτρες με την παραδοχή, αφού την εποχή εκείνη οι πιο αισιόδοξοι ήλπιζαν πως το κούρεμα θα περιοριζόταν στο 50%, και όχι στο μισό του. Αν μη τι άλλο, η σημερινή διοίκηση παραδέχεται τι γινόταν και μάλιστα μπροστά σε τρίτους.

Πλέον, η Λαϊκή αφήνει πίσω της την ΜIG (και το όνομα της Μαρφίν)με την υπόσχεση του μεγαλομετόχου πως η καριέρα του ως τραπεζίτης έχει ολοκληρωθεί. Μπορεί να είναι βαθειά πληγωμένη, αλλά το δεδομένο είναι πως στην Λαϊκή θέλουν να αρχίσουν από το μηδέν. Μπορεί, ακόμα, τα παιγνίδια διάφορων μετόχων να συνεχίζονται με «πληροφορίες» για μια δυνητική συμφωνία με «τους Ρώσους», αλλά τουλάχιστον στην τράπεζα υπάρχει αξιοπιστία.

Tabula rasa, λοιπόν, για την Λαϊκή, χωρίς όμως να έχει κερδηθεί το παραμικρό. Η αντίδραση του ΧΑΚ ίσως να σημαίνει κάτι, ίσως και όχι. Ωστόσο, το πιο σημαντικό είναι πως πλέον δεν υφίσταται η ανοικτή πρόσκληση για πολιτικές παρεμβάσεις που υπήρχε μέχρι πρότινος, ενώ ταυτόχρονα και τα διάφορα Σόδομα και Γόμορρα που βλέπαμε έχουν φτάσει σε ένα τέλος.

Γι’ αυτό και τα εφιαλτικά αποτελέσματα, σε τελική ανάλυση, ανακουφίζουν. Η προσδοκία πλέον είναι πως, εάν λυθεί και το μείζον ζήτημα της ρευστότητας, τότε η τράπεζα μπορεί να αρχίσει μια νέα πορεία. Κι αυτό μας αφορά όλους, αφού αρκετά την πληρώσαμε για τα πολιτικά και προσωπικά παιγνίδια που έπαιζαν πάνω στην ράχη της οικονομίας μας.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο(ΜΔΠ). Και, πάνω από όλα, τα έσοδα από το φυσικό αέριο πρέπει να μείνουν αυστηρώς εκτός προϋπολογισμού.

One thought on “Κοντές οι μνήμες, νέα η ελπίδα από τη Λαϊκή…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s