O γαλαζοδόντης και οι γαλαζοαίματοι

Knut...Ο βασιλιάς Κανούτε (Κνουτ), γνωστός και ως «γαλαζοδόντης», έδωσε το όνομά του σε δύο πράγματα: στο σύστημα Bluetooth που χρησιμοποιείται ευρέως και σε ένα πολικό αρκουδάκι του ζωολογικού κήπου του Βερολίνου, το οποίο σώθηκε (προσωρινά) όταν το είχε εγκαταλείψει η μητέρα του. O Κανούτε, σλαβικής καταγωγής, ήταν βασιλιάς της Δανίας, της Νορβηγίας, της Σουηδίας και της Αγγλίας. Έχοντας ενοποιήσει τη Σκανδιναβία και έχοντας ενισχύσει το εμπόριο με τις βρετανικές νήσους, οδήγησε το βασίλειό του σε μια εποχή ακμής, σταθερότητας και ευρωστίας.

Ο Κανούτε, όμως, είχε απέναντί του έναν μεγάλο εχθρό τον οποίο δεν μπορούσε να κατακτήσει με τους στρατούς του. Η Εκκλησία, τον 11ο αιώνα, κατά τον οποίο βασίλευσε ο Κανούτε, απολάμβανε τη στήριξη των λαών που αυτός κυβερνούσε. Οι ιστορικοί δεν είναι βέβαιοι κατά πόσον και ο ίδιος ήταν θρήσκος, αλλά το βέβαιο ήταν πως είτε θα κυβερνούσε ο ίδιος είτε θα κυβερνούσε η Εκκλησία. Κάποια στιγμή, ο θρύλος του ονόματός του έγινε τόσο μεγάλος, που δημιουργήθηκε ο μύθος πως ο Κανούτε ελέγχει ακόμα και τα κύματα.

Ο βασιλιάς κάλεσε ολόκληρη την αυλή του σε μια παραλία, έχοντας στήσει τον θρόνο του δίπλα στο κύμα. «Σε διατάζω, παλίρροια, να αντιστραφείς και να γυρίσεις πίσω».

Τα κύματα, φυσικά, δεν άλλαξαν φορά, ούτε η πλημμυρίδα μετατράπηκε σε άμπωτη. Ο Κανούτε λέγεται τότε πως σηκώθηκε πάνω διακηρύσσοντας πόσο κενή είναι η ισχύς των βασιλέων και σημειώνοντας πως μόνο ο Θεός ελέγχει τα πάντα. Μετά κρέμασε το στέμμα του από ένα σταυρό, όπου έμεινε μέχρι τον θάνατό του το 1035.

Διαφάνεια...

Διαφάνεια...

Η ιστορία ίσως να είναι αληθινή, ίσως και όχι. Όπως συνήθως, μάλλον θα υπάρχει μια δόση «ενισχυμένης» αλήθειας. Ο Κανούτε, όμως, με την κίνησή του, έδιωξε από πάνω του την πίεση που του ασκούσαν φίλοι, εχθροί και λαός, για να ελέγχει τα πάντα.

Ταυτόχρονα, απέκτησε έναν πολύ καλό σύμμαχο ανάμεσα στα εκκλησιαστικά τάγματα των μοναστηριών, τον κλήρο, αλλά και τους υπηκόους του.

Ήταν, θα μπορούσε να πει κανείς, η πρώτη φορά που ένας βασιλιάς υιοθετούσε πλήρως την πολιτική της διαφάνειας: Έδιωξε από πάνω του τους θρύλους και μύθους που τον ήθελαν παντοδύναμο, δείχνοντας έτσι σε όλους πόσο ανίσχυρος ήταν, άσχετα με τις μεγάλες του επιτυχίες.

Την περασμένη εβδομάδα, η Λαϊκή Τράπεζα, τέως Μαρφίν, ακολούθησε μια παρόμοια στρατηγική. Ανακοινώνοντας τα αποτελέσματα του 2011, έβγαλε μπόλικα άπλυτα στη φόρα, επιχειρώντας έτσι να καθαρίσει μια κι έξω με τα προβλήματα που αντιμετώπιζε η ποιότητα των στοιχείων ενεργητικού της. Σίγουρα, ήταν αναμενόμενο πως οι ζημιές από το «κούρεμα» των ελληνικών ομολόγων θα κυμαίνονταν γύρω στα 2 δισ. ευρώ. Αλλά, την ίδια στιγμή, από το τρίτο στο τέταρτο τρίμηνο του 2011, η τράπεζα αύξησε τις προβλέψεις της για τα επισφαλή δάνεια κατά 768%.

Κανένας δεν πανικοβλήθηκε. Αντίθετα, με τις ζημιές να είναι γνωστές, το μόνο μήνυμα που δόθηκε ήταν πως η τράπεζα παραδέχεται αυτό που όλοι γνώριζαν, ούτως ή άλλως. Και με την παραδοχή, ανοίγει η πόρτα για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα.

Φυσικά, το πρόβλημα της τράπεζας είναι ακόμα πολύ μεγάλο, ιδίως αν κοιτάξει κανείς πόσο στενή είναι η ρευστότητά της. Κι εκεί ακριβώς βρίσκεται και ο μεγαλύτερος φόβος. Αλλά με την παραδοχή, επενδυτές και αναλυτές γνωρίζουν, πλέον, πως στο πηδάλιο δεν βρίσκεται μια διοίκηση που αρνείται να παραδεχτεί αυτό που όλοι ξέρουν.

Η επιβράβευση που εισπράττει η Λαϊκή από την αγορά, αλλά και από διεθνείς αναλυτές, πρέπει να προβληματίσει πολλούς. Ακόμα κι αν τα τραύματα που αποκάλυψε κάτω από το μπορντό πουκάμισο ήταν θανατηφόρα, η ίδια η κίνηση της διαφάνειας ήταν πετυχημένη.
Και ταυτόχρονα, αποτελεί σημαντικό μάθημα και για άλλους. Επιχειρήσεις που έχουν πατήσει την αγορά στον λαιμό, εκδίδουν ανακοινώσεις και κάνουν δηλώσεις με τις οποίες ισχυρίζονται πράγματα που κανένας στο παζάρι δεν θεωρεί σοβαρά. Κυβερνητικά τμήματα επιμένουν να μας ρίχνουν στάχτη στα μάτια, με τοποθετήσεις για την ανεργία, για «πετυχημένα προγράμματα» και για την ακρίβεια, μεταξύ άλλων.

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση υπέγραψε την ACTA, μια συνθήκη που συμφωνήθηκε στα κρυφά, μακριά από τα βλέμματα των κοινοβουλίων και των λαών. Οι Κυπριακές Αερογραμμές αποφασίστηκε να στηριχθούν με έναν περίεργο τρόπο, με μια κρατική ενίσχυση που θα βάλει την εταιρεία στον αναπνευστήρα μέχρι το επόμενο εξάμηνο, οπότε και θα κλείσει. Και θα κλείσει, διότι με όλες τις επιπλέον κινήσεις που ανακοινώθηκαν, δεν αλλάζει το παραμικρό στην παθογένεια της εταιρείας.

Γαλαζοδόντης...

Στο φυσικό αέριο, οι κλειστές πόρτες δημιουργούν ανησυχία για τις παράπλευρες «συμφωνίες» που κρύβονται πίσω από τους χειρισμούς. Οι εκδόσεις χρέους, εδώ και καιρό, γίνονται προς «μιλημένα» ταμεία προνοίας των ημικρατικών. Συμβόλαια, συμφωνίες, δάνεια και προσλήψεις, όλα γίνονται, όπως μάθαμε, μέσα από κομματικά email και κατ’ ιδίαν συναντήσεις…

Η αδιαφάνεια δεν είναι αυτοπροστασία, ούτε θωρακίζει το εθνικό συμφέρον. Όπως μάθαμε αυτή την εβδομάδα από τη Λαϊκή, αλλά και από τον γαλαζοδόντη Κανούτε πριν από σχεδόν 1000 χρόνια, η διαφάνεια δίνει δύναμη, δεν την κρύβει. Εκτός κι αν κρύβει, όχι αδυναμία, αλλά σκάνδαλο.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και το ΜΔΠ. Και, πάνω από όλα, τα έσοδα του φυσικού αερίου πρέπει να μείνουν αυστηρώς εκτός προϋπολογισμού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s