Αφού δεν ήθελε, γιατί δεσμεύτηκε;

Οι προοπτικές για την κυπριακή οικονομία δεν είναι απαραίτητο να είναι άσχημες. Ναι, τα διαρθρωτικά πρόβλημα είναι σοβαρά. Ναι, το συνταξιοδοτικό και το ζήτημα της χρηματοδότησης της υγείας είναι «ωρολογιακή βόμβα», όπως συνηθίσαμε να λέμε χωρίς να δίνουμε όμως σημασία στο τί συνεπάγεται η έκφραση. Και, ναι, η ανταγωνιστικότητα υποφέρει κάτω από τις πιέσεις των δημοσίων οικονομικών, την αναποτελεσματικότητα της κρατικής μηχανής και την κακή διαχείριση θεσμών όπως την ΑΤΑ.

Ταυτόχρονα η οικονομία υποφέρει από τον σφικτό κορσέ των τραπεζών, που με μοναδικό στόχο να κάνουν την αρπαχτή έδιναν δάνεια στον οποιονδήποτε.

Αυτά τα προβλήματα είναι σαν θηριώδης ιοί στο σώμα της οικονομίας, και πρέπει να αντιμετωπιστούν, με το μεγαλύτερο έγκλημα να είναι το γεγονός ότι αυτή η κρίση δεν αποτέλεσε ευκαιρία για ριζικές διορθώσεις εξυγίανσης.

Την ίδια ώρα, όμως, πίσω από την μόλυνση, ο ασθενής έχει και ένα μεγάλο τραύμα το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα. Η έλλειψη εμπιστοσύνης από την οποία υποφέρει ολόκληρη η οικονομία, δεν είναι τυχαία.

Όπως πολλές φορές έγραψε αυτή η στήλη, η κυβέρνηση υποσχέθηκε –διά της προεδρικής ψήφου και της προεδρικής υπογραφής της- μια σειρά από κινήσεις για εξυγίανση των προβλημάτων της οικονομίας. Ο πρόεδρος υπέγραψε επίσης και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, με το οποίο υποσχέθηκε πως θα υποβάλει «συνταγματικό ή αντίστοιχο» νομοθέτημα με το οποίο να απαγορεύεται στην σημερινή κυβέρνηση και στους διαδόχους της η υποβολή προϋπολογισμών που να μην είναι ισολογισμένοι.

Τίποτε δεν έγινε. Ούτε Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πλαίσιο (εκτός από κάτι πίνακες με νούμερα που δεν γωνιάζουν), ούτε σύστημα δημόσιας υγείας, ούτε διόρθωση της ΑΤΑ, ούτε άνοιγμα των επαγγελμάτων, ούτε ουσιαστική δημοσιονομική εξυγίανση, ούτε διόρθωση του συνταξιοδοτικού.

Σήμερα, όλες αυτές οι υποσχέσεις περιμένουν την υλοποίηση, ενώ οι πιο πολλές δεν έχουν καν συζητηθεί. Το περίεργο είναι γιατί η κυβέρνηση –και δη ο Πρόεδρος που υπέγραφε και ψήφιζε αυτά τα πράγματα στις Βρυξέλλες- έδινε αυτές τις υποσχέσεις και αναλάμβανε αυτές τις δεσμεύσεις, αφού, προφανώς, δεν είχε ποτέ την παραμικρή διάθεση να τις υλοποιήσει.

Εψήφισα.Υπογράφω.Κανεί σας, εν φαντάζουμε να θέλετε να γίνουν τζιόλας...

Έτσι φτάσαμε στις υποβαθμίσεις και στην άρνηση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας να ικανοποιήσει τα αιτήματά μας, τα οποία μπορεί να είναι και σωτήρια για την οικονομία. Έχουμε, μάλιστα, και την απαίτηση να λαμβάνουν υπόψη την εξεύρεση φυσικού αερίου χωρίς να ξέρουν τί θα κάνουμε τα έσοδα, την στιγμή που κανένας στην κυβέρνηση δεν λαμβάνει υπόψη τους οικονομικούς κίνδυνους που δημιουργούνται από την ανακάλυψη αυτή.

Έχοντας, δηλαδή, αθετήσει την κάθε υπόσχεση και αγνοήσει την κάθε δέσμευση που λάβαμε ως Δημοκρατία και με την δική μας ψήφο και υπογραφή, απαιτούμε να λογαριάζουν οι ξένοι τεχνοκράτες και οι οίκοι αξιολόγησης πως θα έχουμε τον νου μας και όλα θα πάνε καλά. Και, έχοντας ξεκάνει την κάθε αναπτυξιακή τάση που βίωνε η οικονομία μας, απαιτούμε να υπολογίσουν πως δεν θα κάνουμε το ίδιο με το φυσικό αέριο. Δεν θέλω να υποστηρίξω τους οίκους. Έχουν κάνει λάθη και η ανάλυσή τους για την Κύπρο είναι μάλλον φαιδρή. Μπορεί όμως κανείς, χωρίς να ντρέπεται, να λέει πως έπρεπε να μας δείξουν εμπιστοσύνη για τις προθέσεις μας;

Προς την Βουλή οδεύει μια σειρά από νομοσχέδια. Έχουν να κάνουν –με την πρωτοβουλία του Νικόλα Παπαδόπουλου, σε μεγάλο βαθμό- με την διόρθωση της ΑΤΑ για να μην αυξάνει το χάσμα μεταξύ πλούσιων και φτωχών και με την εκπλήρωση –μερικώς- της υποχρέωσής μας να περάσουμε νομοσχέδιο που κόβει τα ελλείμματα. Αυτές οι δύο κινήσεις, και ιδίως η δεύτερη- θα μπορούσαν να έχουν ουσιαστικό αντίκτυπο στην έλλειψη εμπιστοσύνης που δείχνουν αναλυτές, οίκοι, Κομισιόν και επενδυτές απέναντι στην Κύπρο.

Και, μια και τα λέμε για επενδυτές, ας προσέξουμε λίγο με αυτά τα ανοίγματα που είναι μεν θετικά, αλλά δεν σημαίνει πως πρέπει να δώσουμε και τα σώβρακα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και πάνω από όλα, τα έσοδα από το φυσικό αέριο πρέπει να μείνουν αυστηρώς εκτός προϋπολογισμού.

3 thoughts on “Αφού δεν ήθελε, γιατί δεσμεύτηκε;

  1. Το «συνταγματικό νομοθέτημα» που η Κύπρος δεσμεύτηκε να εφαρμόσει για εξυγίανση των δημοσιονομικών θα μπορούσε να είναι:

    1. Ανώτατο όριο στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων π.χ. «Χ% του εργαζόμενου πληθυσμού» (για να σταματήσει το κάθε κόμμα να σάζει τους δικούς του εις βάρος των δημόσιων ταμείων)

    2. Ίσες ευκαιρίες και ίσα ρίσκα στα οφέλη απο την εργασία για δημόσιους και ιδιωτικούς (σήμερα οι ιδιωτικοί είναι second class citizens και μόνο με συνταγματικές παρεμβάσεις για να διορθωθεί αυτό διότι κανένα κόμμα δεν τολμά να τους αγγίξει)

    Άρα: αν γίνουν αυτά, δυνάμει (1) για αρκετά χρόνια δεν θα έχουμε προσλήψεις στο δημόσιο, μόνο αφυπηρετήσεις και δυνάμει (2) σταδιακά θα εξισωθούν οι μισθοί, οι ώρες εργασίας και το job security του ιδωτικού και δημόσιου τομέα.

  2. Παράθεμα: 325 ημέρες. However… « Η πελλάρα εν ΠΟΛΛΩΝ λογιών

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s