Je vous ai compris!

H όλη διαδικασία με την οποία η Γαλλία εγκατέλειψε μία από τις επαρχίες της, την Αλγερία, ήταν πολύ δύσκολη –ψυχολογικά, όσο και υλικά– και οδήγησε στη διάλυση της Τέταρτης Δημοκρατίας και στην επάνοδο του Ντε Γκολ στην πολιτική ζωή.

Μία από τις πρώτες κινήσεις του ήρωα των Γάλλων, μετά την ανάληψη της προεδρίας της χώρας, ήταν να επισκεφθεί αυτή την «προβληματική» επαρχία της Γαλλίας στη βόρεια Αφρική και να απευθυνθεί στους «μαυροπόδαρους» (pieds noirs), τους γαλλικής καταγωγής Αλγερινούς που ζούσαν εκεί.

Στις 4 Ιουνίου 1958, ο Ντε Γκoλ στάθηκε σε ένα μπαλκόνι στο Αλγέρι μπροστά σε μία παραληρούσα λαοθάλασσα μαυροπόδαρων, οι οποίοι ήταν ανακουφισμένοι με το τέλος της Τέταρτης Δημοκρατίας και πίστευαν πως ένας άνδρας όπως ο Ντε Γκολ δεν θα εγκατέλειπε ποτέ την Αλγερία. Μπροστά στην απαίτησή τους η Γαλλία να μην εγκαταλείψει την επαρχία της, ο Ντε Γκολ απάντησε με μία φράση που έμεινε στην ιστορία: Je vous ai compris!

Λίγο κατάλαβαν, όμως, πως ο Ντε Γκολ δεν εννοούσε: «Σας κατανοώ και θα κάνω αυτό που ζητάτε», αλλά: «Κατάλαβα, αλλά θα κάνω αυτό που νομίζω εγώ». Ο Γάλλος ήρωας και πρόεδρος έκανε, τελικά, αυτό που έπρεπε και αποφάσισε να προωθήσει την ανεξαρτησία της Αλγερίας. Η απόφασή του, μάλιστα, δικαιώθηκε με το αποτέλεσμα του σχετικού δημοψηφίσματος, το οποίο ενέκρινε την απόφασή του κατά 71%.

"Εκατάλαβα!"

Ο Ντε Γκολ είχε πει «σας έχω καταλάβει» (ή «σας κατανοώ») και μετά ακολούθησε τη δική του στρατηγική, που έθετε μακροπρόθεσμους στόχους και αναγνώριζε τις πραγματικότητες του νέου γεωπολιτικού, οικονομικού και ηθικού περιβάλλοντος.

Αντίθετα, το δικό μας «je vous ai compris» προσβλέπει στη συνέχιση μιας πολιτικής που δείχνει να μην ξέρει πού πάει και –πάνω από όλα– δεν λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες, τα συμφέροντα και τους κίνδυνους που διαμορφώνονται μπροστά στην Κυπριακή Δημοκρατία και στον λαό της.

Η κυβέρνηση έχει ξεκαθαρίσει ότι «κατανοεί» πως πρέπει να λάβει μέτρα «μόνιμης φύσεως» για μείωση του ελλείμματος ώς το 2012. Έχει, επίσης, καταλάβει πως πρέπει να προχωρήσει με ένα μεσοπρόθεσμο πλαίσιο για τον προϋπολογισμό, αντί του ετήσιου που έχουμε σήμερα, «όσο το δυνατόν πιο σύντομα». Έχει, επίσης, καταλάβει πως πρέπει να γεμίσει το τεράστιο εποπτικό κενό όσον αφορά στα Συνεργατικά και άλλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα εκτός των τραπεζών.

Έχει καταλάβει, ακόμα, πως πρέπει να «συνδεθεί το όριο συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής» ή να λάβει μέτρα με αντίστοιχη ανταπόδοση.

Κι αφού ψήφισε και υπέγραψε όλα αυτά, ψήφισε και υπέγραψε κι άλλα: Πρέπει, επομένως, να κατάλαβε πως πρέπει να διορθωθεί η ΑΤΑ «για να διασφαλιστεί πως η αύξηση των μισθών αντικατοπτρίζει καλύτερα τις εξελίξεις στην παραγωγικότητα και στην ανταγωνιστικότητα».

Κατάλαβε, επίσης, πως η μεταλυκειακή εκπαίδευση πρέπει να βελτιωθεί και πως πρέπει να «καταργηθούν τα εναπομείναντα εμπόδια» στην αγορά, με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων.
 
Σε όλα αυτά, έγιναν κάποιες δειλές-δειλές κινήσεις. Έγινε, για παράδειγμα, μία σημαντική μεταρρύθμιση για το συνταξιοδοτικό, με την οποία θα μειωθούν, σιγά-σιγά, τα βάρη που θα σηκώνουν οι πολίτες για τις συντάξεις του Δημοσίου. Έγιναν, επίσης, οι πρώτες –προκαταρτικές– κινήσεις για το ΓεΣΥ και για τη βελτίωση της καταθλιπτικά ανίκανης ανεπαρκούς εκπαίδευσης.

Ολοκληρωμένη κίνηση, όμως, δεν έγινε σε κανένα από τα πιο πάνω. Οι στόχοι των μέτρων που η κυβέρνηση ενέκρινε διά της ψήφου της δεν έχουν επιτευχθεί, κι αυτό είναι απόλυτα κατανοητό, όσο κι αν επιμένει η κυβέρνηση, επισήμως, πως «έχει κάνει τις απαραίτητες κινήσεις».
 
Επιπλέον, «έχει καταλάβει» και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, το οποίο ο ίδιος ο Πρόεδρος έχει υπογράψει πανηγυρικά και με το οποίο υποχρεούται η Κύπρος να περάσει συνταγματικό κανόνα που να απαγορεύει την υποβολή ελλειμματικών προϋπολογισμών.

Πλην όμως, το ΑΚΕΛ τάσσεται εναντίον της ρύθμισης, με αποτέλεσμα να οδεύουμε προς ένα «απλό» νόμο που να μην έχει το στοιχείο του «μόνιμου και δεσμευτικού». Αυτό, όπως γίνεται κατανοητό, απαιτεί το κείμενο που φέρει την υπογραφή του Προέδρου Χριστόφια.

Και, ίσως το πιο σημαντικό είναι πως η κυβέρνηση, «elle a compris» πως όλα τα πιο πάνω καθιστούν τη θέση της Κύπρου εξαιρετικά δύσκολη. Με τη στάση που θυμίζει τον Άγιο Αυγουστίνο («Θεέ μου, δώσε μου αγνότητα, αλλά όχι τώρα»), έχουν διαβρώσει την εμπιστοσύνη προς τη Δημοκρατία. Και αυτό διότι, όχι μόνο ξεχνά τις υποσχέσεις της, αλλά και ξεχνά πως τις έδωσε, αν κρίνουμε από τις σχετικές δηλώσεις.
 
Εκτός από όλα όσα καλά «κατανοεί» η κυβέρνηση, εσχάτως κάνει πως δεν καταλαβαίνει τη στάση της Φρανκφούρτης απέναντί μας και επιθυμεί να προχωρήσει με μοναδικό κριτήριο τις προσωπικές αντιπάθειες του Προεδρικού (βλέπε Κεντρική).

Η Κύπρος βρίσκεται μπροστά σε ένα μέγα κίνδυνο, τον οποίο η κυβέρνηση γνωρίζει από πρώτο χέρι, αλλά κάνει πως δεν καταλαβαίνει. Από την άλλη, κάποιος κυνικός θα μπορούσε να πει πως η καταστροφή μας ως οικονομία και η διάλυση των νοικοκυριών, «κουβαλά» και την ελπίδα για κάποιους πως θα αντιστραφεί η εικόνα που διαμορφώνεται για τις προεδρικές.
 
Επίσης, πρέπει να δούμε πώς προχωρεί το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και, πάνω από όλα, τα έσοδα από το φυσικό αέριο πρέπει να μείνουν αυστηρώς εκτός προϋπολογισμού.

www.kathimerini.com.cy

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s