Λέμε όλη την αλήθεια για τον «ξεροκέφαλο»;

Υπάρχουν ευθύνες στην Κεντρική για την κατάσταση των τραπεζών; Σαφώς. Ιδιαίτερα όσον αφορά στην εταιρική διακυβέρνηση των τραπεζικών οίκων, τα προβλήματα ήταν γνωστά, και πάνε πολύ πίσω. Ο λόγος που ο Αθανάσιος Ορφανίδης απολάμβανε την εμπιστοσύνη της αγοράς, ήταν ακριβώς και ο λόγος για τον οποίο δεν έγινε αρεστός σε πολλούς εντός και γύρω από την κυβέρνηση: Δεν ήταν «συνεργάσιμος», δεν μπορούσε (σιόρ) να καταλάβει τί του ζητούσαν, δεν «έπαιζε» με τα άλλα παιδιά του παρασκηνίου. Δεν ενέκρινε τα αιτήματά «μας», δεν έκανε παρεμβάσεις στο σύστημα, δεν αδειοδοτούσε αυτούς που θέλαμε…

Κοινώς, ήταν ανεξάρτητος ως αξιωματούχος. Αυτό που του καταλογίζουν πολλοί, μια αδυναμία να συνεννοηθεί, μια επιμονή (έως και εμμονή) στις θέσεις του, μια τελοσπάντων «ξεροκεφαλιά», είναι και τα χαρακτηριστικά που ζητούνται από τον κάθε Διοικητή. Δεν ψάχνουμε γαμπρό, αλλά Διοικητή.

Γαμπρός...;

Τόσο μέλη του Υπουργικού, όσο και ο ίδιος ο Πρόεδρος έκαναν παράπονα γιατί δεν «έπαιζε» ο Ορφανίδης μαζί τους. Και, ας θυμούνται, δεν θα έπαιζε ούτε με τους επόμενους εάν έμενε στην Κεντρική.

Ακόμα κι αυτός ο «ξεροκέφαλος», όμως, ενέδωσε και δεν πήρε το θέμα ως το τέλος από την αρχή. Μπροστά στις πιέσεις, περίμενε μέχρι να «τον παίρνει» το πράμα. Ποιός μπορεί να ξεχάσει εκείνο το θέατρο του παραλόγου, όταν επιχειρηματίας μίλησε με την Κεντρική για αύξηση του μεριδίου του; Όταν στην Κεντρική του είπαν πως, αν κάνει αίτηση, αυτή θα απορριφθεί, παρενέβη το Προεδρικό. Θα πάει τώρα το προεδρικό να λύσει τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στο τραπεζικό σύστημα από τότε;

Όπως καλά ξέρουν όσοι παρακολουθούν τις τράπεζες, οι δυσκολίες προέρχονται κυρίως από την εταιρική διακυβέρνηση. Σε αυτό το σημείο, μπορεί να ευθύνεται η Κεντρική Τράπεζα, αλλά καλά κάνει η κυβέρνηση να σιωπά, διότι οι εικόνες και οι δηλώσεις υπάρχουν και δεν πείθουν πως ήθελε πιο αυστηρή εποπτεία. Πού ακούστηκε, δηλαδή, επιχειρηματίας να κάνει δηλώσεις στο προεδρικό για το σύστημα και την εποπτεία μετά από συνάντηση με τον πρόεδρο;

Όσον αφορά στην διαχείριση των ομολόγων, όσοι δεν καταλαβαίνουν όλο το παιγνίδι, είτε δεν μπορούν, είτε δεν θέλουν. Σε αυτό το σημείο, σε αντίθεση με την εταιρική διακυβέρνηση, δεν κρίνω πως υπάρχουν σοβαρές ευθύνες. Προειδοποιήσεις από την Κεντρική είχαν γίνει, τόσο για το Ελληνικό, όσο και για το Κυπριακό ομόλογο, και η πορεία των πραγμάτων δικαίωσε, τελικά, την Κεντρική. Και, όσοι δεν λαμβάνουν υπόψη το εν Ελλάδι παρασκήνιο, το κάνουν μόνο από σκοπιμότητα. Εν πάση περιπτώσει, το πρόβλημα των ομολόγων είναι πολύ πιο διαχειρίσιμο από εκείνο του χαρτοφυλακίου.

Δεν θέλω να υποστηρίξω τον κ. Ορφανίδη. Έχει ευθύνες, αν μη τί άλλο, εξ οφίκιο. Δεν πρόκειται, όμως, να βγω σβάρνα στο γλύψιμο, όπως κάνουν ορισμένοι τώρα που μυρίστηκαν διαδοχή στην Κεντρική. Πάνω από όλα, μέλημά μας πρέπει να είναι το καλό του τόπου.

Κι αυτό προϋποθέτει τον διορισμό Διοικητή που δεν θα είναι επιδεκτικός σε πολιτικές (ή και άλλες) πιέσεις. Εξάλλου, εάν αυτό είναι, τελικά, το κριτήριο, αυτός που θα διοριστεί σαφώς και δεν θα είναι το ίδιο επιδεκτικός σε υποδείξεις μετά τον Μάρτη, όταν ο επαναδιορισμός του θα κρέμεται από άλλους.

Επιπλέον, η κυβέρνηση καλά κάνει να σκεφτεί και γνωρίσματα του χαρακτήρα που έχει ο καθένας –ανάμεσά τους και η ανεξαρτησία, η ειλικρίνεια, και η αφοσίωση στο καθήκον. Το βασικότερο ερώτημα, είναι κατά πόσον δείχνει ακεραιότητα χαρακτήρα ο καθένας, όχι αν είναι αρεστός.

Εάν, φυσικά, ενδιαφέρονται για το καλό του τόπου.

Στη προκειμένη, θα μπορέσουμε να κρίνουμε την ανεξαρτησία του νέου Διοικητή, όποιος κι αν είναι αυτός, από τρία πράγματα: Την «βούλα» που θα βάλει σε αιτήματα από συγκεκριμένα άτομα για αύξηση μεριδίων, την στήριξη για κινήσεις που έχουν να κάνουν με την ακύρωση χρεών, και την ολοκλήρωση προεκλογικών κινήσεων που στόχο έχουν να δείξουν πως ο επικείμενος Μηχανισμός θα οφείλεται αποκλειστικά στις τράπεζες. Αυτές είναι και οι προϋποθέσεις που τίθενται…

Οι ευθύνες του κ. Ορφανίδη, πάντως, κάθε άλλο παρά άλλοθι αποτελούν για την κυβέρνηση. Επιπλέον, η πορεία που ακολουθούν τα πράγματα, όσον αφορά στις σχέσεις της Δημοκρατίας με τις Βρυξέλλες (Συμβούλιο αλλά και Κομισιόν), αλλά και με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, σε ένα χρονικό σημείο όπου οι αγορές μας θεωρούν πιο junk από ό,τι οι οίκοι αξιολόγησης, είναι κρίσιμης σημασίας.

Το μόνο που απομένει να δούμε, είναι κατά πόσο, όπως γράφτηκε και πιο παλιά, οι κυβερνώντες σκέφτονται τα αυριανά πρωτοσέλιδα, ή τον επικήδειο που θα τους γράψει η Ιστορία.

Επίσης, πρέπει να δούμε τί γίνεται με το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και, πάνω από όλα, τα έσοδα από το φυσικό αέριο πρέπει να μείνουν αυστηρώς εκτός προϋπολογισμού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s