Στεγνά τα ταμεία του κράτους

Χωρίς ρευστό κινδυνεύει να μείνει η Κυπριακή Δημοκρατία, ενώ οι επενδυτές είναι άφαντοι, μετά και από «πιέσεις» που δέχονται

Συνεχείς πιέσεις στη ρευστότητα και τα επιτόκια, με το κράτος να δυσκολεύεται να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις

Εξαιρετικά δύσκολη είναι η κατάσταση που επικρατεί στα δημόσια ταμεία του κράτους, όπου τα προβλήματα ρευστότητας θέτουν την «ημέρα της κρίσεως» μέσα στις επόμενες 60 με 90 ημέρες. Η κατάσταση που διαγράφεται είναι τόσο σοβαρή, που έχει προκαλέσει μεγάλη ανησυχία, τόσο ανάμεσα σε υψηλόβαθμα κρατικά στελέχη, όσο και μεταξύ στελεχών του κυβερνώντος κόμματος.

Ο διμερής δανεισμός από τη Ρωσία, ύψους 2,5 δισ. ευρώ –εκ των οποίων η τελευταία παρτίδα, ύψους 600 εκατ. ευρώ παραλήφθηκε πρόσφατα από τη Δημοκρατία– αποτέλεσε πολύ σημαντική εξέλιξη, η οποία, ωστόσο, δεν αλλάζει τα θεμελιώδη δεδομένα.

Κι αυτό διότι, ακόμα και με το δάνειο των 2,5 δισ. ευρώ, οι ανάγκες της Δημοκρατίας δεν ικανοποιούνται για το 2012. Επιπλέον, πρέπει να υπολογιστεί πως μέρος του ρωσικού δανείου έχει ήδη χρησιμοποιηθεί εντός του 2011. Σε κάθε περίπτωση, οι ανάγκες του κράτους για το 2012 ξεπερνούν κατά πολύ το ποσό του δανείου που έλαβε η Δημοκρατία.

Πάει να γίνει κι αυτό μακέτα του Κατάρ κι αυτό...

Με τα προβλήματα να είναι τόσο άμεσα για την κυβέρνηση, το μέγα ερώτημα είναι κατά πόσον θα μπορούν να εκπληρωθούν οι συμβατικές υποχρεώσεις της Δημοκρατίας (συμβόλαια, μισθοί, συντάξεις κ.λπ.) μέσα στους επόμενους τρεις μήνες. Η εγχώρια αγορά έχει ήδη αποστραγγιστεί, τόσο από τις πιέσεις που δέχονται οι τράπεζες (και τη συνεχιζόμενη απομόχλευσή τους), όσο και από τον δανεισμό που παραχωρείται από την οικονομία προς το κράτος. Έτσι, πέρα από το φάσμα του Μηχανισμού, η οικονομία βιώνει και πιέσεις στη ρευστότητα και στα επιτόκια, που προέρχονται και από το κράτος.

Αυτή η εικόνα, καθόλου άσχετη δεν είναι και με τις κινήσεις του υπουργού Οικονομικών, Βάσου Σιαρλή, όσον αφορά στη μείωση των δαπανών του κράτους, και δη το μισθολόγιο.

Κλειστές πόρτες

Η Δημοκρατία έχει μπροστά της, φυσιολογικά, τρεις επιλογές: α) να απευθυνθεί στη διεθνή αγορά, β) να προσεγγίσει ιδιώτες επενδυτές ή γ) να βασιστεί στην αναχρηματοδότηση από τις τράπεζες.

Η πρώτη πόρτα είναι, ως γνωστό, κλειστή. Πέρα από τα «φυσιολογικά» προβλήματα που αντιμετωπίζει το κυπριακό χρέος στα διεθνή χρηματιστήρια, ως ρηχή αγορά, η αξιολόγηση από τους διεθνείς οίκους, αλλά και η γενικότερη δυσπιστία των επενδυτών, έχουν απαγορεύσει την κάθε έκδοση ομολόγων στην αγορά.

Το κυπριακό ομόλογο που λήγει σε 18 μήνες καταγράφει απόδοση 12,27%, ενώ ο ομόλογο με λήξη τον Απρίλιο του 2014 καταγράφει σήμερα αποδόσεις της τάξης του 15%, καθώς πωλείται κοντά στα 80% της ονομαστικής του τιμής. Το δε ομόλογο που λήγει το 2020, έχει σήμερα απόδοση ύψους 12,3%. Με το όριο του 7% να θεωρείται, σε γενικές γραμμές, το όριο του «υποφερτού», είναι σαφές πως τα επιτόκια είναι απαγορευτικά για τη Δημοκρατία.

Επιπλέον, προκύπτει πως ένα επενδυτής δεν έχει λόγο να αγοράσει νέα έκδοση κυπριακού ομολόγου με αποδόσεις στο κουπόνι ύψους 4% με 5%, αφού μπορεί να το βρει με 12% ή και περισσότερα.

Χάθηκαν οι «επενδυτές»

Μία δεύτερη επιλογή –που τείνει να γίνει συνήθης για την Κύπρο– είναι η αγορά ομολόγων ή άλλων προϊόντων χρέους από ιδιώτες επενδυτές. Αυτό είχε γίνει πρόσφατα με τη σύναψη διμερούς δανείου από τη Ρωσία, ενώ έγιναν, πριν από τον Ιούλιο του 2011, και παρόμοιες κινήσεις προς την πλευρά της Κίνας, οι οποίες, ωστόσο, έχουν παγώσει.

Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, έγινε αρκετά έντονα λόγος για ιδιώτες δανειστές, όπως την οικογένεια Γκερμεζιάν της Triple Five, και τον ταϊλανδέζικης καταγωγής επενδυτή, Chanchai Ruayrungruang, οι οποίοι εξέφρασαν έντονο ενδιαφέρον για κυπριακά ομόλογα. Κυβερνητικές πηγές έκαναν λόγο για διάθεση ομολόγων ύψους μέχρι και 0,8 δισ. ευρώ προς την οικογένεια Γκερμεζιάν, και άλλων 300 εκατ. ευρώ προς τους επενδυτές από την Κίνα.

Η «συνεννόηση» που είχε γίνει, ειδικά με την οικογένεια Γκερμεζιάν, έκανε λόγο για αγορά νέων χρεογράφων αξίας 500 με 600 εκατ. ευρώ με ιδιωτική τοποθέτηση και επιτόκιο που θα κυμαινόταν γύρω στο 4% με 5%. Παράλληλα, οι Γκερμεζιάν ενθαρρύνθηκαν να τοποθετήσουν άλλα 200 εκατ. ευρώ περίπου στο υφιστάμενο χρέος, το οποία θα τους απέφερε υψηλότερο επιτόκιο, που θα αποκλιμάκωνε, όμως, τις αποδόσεις του κυπριακού χρέους στην ανοικτή αγορά.

Ωστόσο, και παρά το γεγονός ότι η έκδοση των ομολόγων αυτών είχε τεθεί, από υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησης, στις 27 Μαρτίου, δεν φαίνεται πως έχει γίνει το παραμικρό προς αυτή την κατεύθυνση. Έτσι, όλα τα δεδομένα που είναι σήμερα διαθέσιμα, δείχνουν πως αυτές οι επενδύσεις, που θα μπορούσαν να «αναβάλουν» την «ώρα της κρίσεως» για τη Δημοκρατία, δεν προχωρούν καθόλου.

Πληροφόρηση της «Κ» αναφέρει πως οι ιδιοκτήτες της Triple Five δέχθηκαν «εντονότατες πιέσεις» από τραπεζικό οίκο με τον οποίο συνεργάζονται για να αποφύγουν το κυπριακό χρέος, γεγονός που οδήγησε σε εντάσεις μεταξύ τους. Στην κυβέρνηση ελπίζουν, πάντως, μετά και τις τελευταίες ενδείξεις, πως το όλο θέμα θα προχωρήσει «σύντομα».

Σε κάθε περίπτωση, τίθενται και επιπλέον ερωτηματικά με αυτή την επιλογή.

Οι επενδυτές επενδύουν με στόχο την αποκόμιση κέρδους, υπό μορφή επιτοκίου. Από τη στιγμή που δεν θα πληρωθούν για την επένδυσή τους σε χρήματα, θα πρέπει, προφανώς, να πληρωθούν σε κάποιο άλλο «νόμισμα», με άλλα ανταλλάγματα. Αυτό το δεδομένο εγείρει ερωτηματικά για την εθνική κυριαρχία, άσχετα με την ταυτότητα των επενδυτών. Γι’ αυτό και η συνεχιζόμενη καθυστέρηση στη λήψη δανείων από ιδιώτες επενδυτές, σχετίζεται και με τη σοβαρότητα των προθέσεών τους για τις υπόλοιπες αναπτύξεις/επενδύσεις στην Κύπρο. Επιπλέον, δεν μπορεί μία κυβέρνηση ες αεί να βρίσκει τέτοιους δανειστές.

Βασικό ερώτημα, πλέον, είναι κατά πόσον θα βρεθεί μία προσωρινή ανακούφιση από άλλους επενδυτές, όπως η Gazprom Bank ή η Novatek.

Οι τράπεζες

Όσον αφορά στις τράπεζες, δεν πρέπει να αναμένεται πως αυτές μπορούν να προσφέρουν επιπλέον δανεισμό στο κράτος. Κάτω από τις σημερινές συνθήκες στενότητας στη ρευστότητα, και με το κυπριακό ομόλογο να μην μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τις τράπεζες για άντληση ρευστότητας από την Ευρωπαϊκή Κεντρική τράπεζα λόγω της αξιολόγησής του ως «σκουπίδι», δεν πρέπει να αναμένεται χρηματοδότηση από τον ταλαιπωρημένο τραπεζικό τομέα.

Μάλιστα, δεν πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως θα αναχρηματοδοτήσουν το χρέους που ήδη κατέχουν και θα λήξει εντός του έτους. Ήδη, αρχής γενομένης με την Ελληνική τράπεζα, έχει παρουσιαστεί και το φαινόμενο άρνησής τους να προσφέρουν αναχρηματοδότηση, λόγω της χαμηλής αξιολόγησης του ομολόγου, αλλά και των δικών τους αναγκών.

Το μόνο θετικό στο όλο σκηνικό είναι πως και τα Συνεργατικά κατέχουν αρκετό κυπριακό χρέος και έχουν δείξει τη διάθεση να το αναχρηματοδοτήσουν.

Μοναδική επιλογή, πλέον, για την κυβέρνηση, είναι οι γνωστοί «μιλημένοι» επενδυτές, όπως ταμεία προνοίας ημικρατικών, που έχουν «αξιοποιηθεί» και πέρσι για δανεισμό του κράτους. Ωστόσο, τα περιθώρια δανεισμού από τέτοιες πηγές δεν μπορούν να κριθούν ως αρκετά. Επιπλέον, με τη συνεχιζόμενη στροφή του κράτους προς την εγχώρια αγορά, ασκείται επιπλέον πίεση στη ρευστότητα, γεγονός που μεταφράζεται σε έντονες πιέσεις στα επιτόκια του τραπεζικού τομέα.

Με το φαινόμενο της αραίωσης να είναι εμφανές εδώ και 18 μήνες, η στροφή της κυβέρνησης προς την εγχώρια αγορά για δανεισμό έχει αφαιμάξει την οικονομία από ρευστότητα, αυξάνοντας, έτσι, το κόστος δανεισμού και στενεύοντας την παραχώρηση πιστώσεων προς τον ιδιωτικό τομέα. Μάλιστα, αυτό συμβαίνει σε μία περίοδο κατά την οποία οι τράπεζες δείχνουν στενότητα και εξαιτίας εγγενών, «δικών τους» προβλημάτων.

Την ίδια στιγμή, ο δανεισμός που εξεδόθη μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2012, έχει ήδη λήξει, με δύο «παρτίδες» χρέους, συνολικού ύψους 270 εκατ. ευρώ, να έχουν εκδοθεί προς την εγχώρια αγορά, με μοναδικό σκοπό τη διαχείριση της ρευστότητας. Αυτή η διαχείριση των όλο και πιο στενών περιθωρίων ρευστότητας από το κράτος, έχει ήδη στοιχίσει περισσότερα από 12 εκατ. ευρώ, βάσει των εξαιρετικά συντηρητικών υπολογισμών της «Κ», ενώ θα πρέπει να αναμένεται τουλάχιστον άλλη μία έκδοση ΚΟΧΑ ή γραμματίων μέχρι το τέλος του β΄ τριμήνου, για τον ίδιο σκοπό.

Έτσι, πέρα από τους άμεσους κίνδυνους που δημιουργεί ο αποκλεισμός της Κύπρου από τις αγορές, δημιουργείται και ένα επιπλέον κόστος που απαιτείται για τη συνεχή αναχρηματοδότηση χρέους με βραχυπρόθεσμο δανεισμό. Αυτό το κόστος επιβαρύνει τα δημόσια ταμεία ακόμα περισσότερο.

Ανάγκες της Δημοκρατίας μέσα στο 2012

>Λήξη ECP: 745 εκατ.

>Λήξη ΕΜΤΝ: 45 εκατ.

>Λήξη ΚΟΧΑ: 549 εκατ.

>Λήξη Γραμμάτια: 705 εκατ.

>Έλλειμμα 2011: 1084.58 εκατ.

>ΣΥΝΟΛΟ: 3.129 εκατ.

Πηγή: Υπουργείο Οικονομικών

2 thoughts on “Στεγνά τα ταμεία του κράτους

  1. Καλά, ο Σιαρλής πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι για να αναλάβει τη δουλειά;
    Και η υπόθεση με την 555 δεν μου αρέσει. Δεν γίνονται και ξεγίνονται τόσο σοβαρά πράματα!

  2. Να μειώσουν και τους μισθούς των υπουργών και του προέδρου και των βουλευτών! Του Κουλία και του ΝΟΙΚΩΛΑ να μεν τους διούν ούτε σεντ! Να ρίξουν και τα δανειστικά επιτόκια να μεν χάσουμε τα σπίτια μας και τότε να κόψουν και απο το κρατικό μισθολόγιο!!!! ΜΑ ΠΟΣΟ ΚΑΤΩ ΘΑ ΜΑΣ ΠΑΡΕΙ ΤΟΥΤΗ Η Α-Κυβέρνηση!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s