Ναι, είμαι λαμόγιο! (Κι εσύ παραπάνω)

 

Εις το όνομα της αλήθειας, παραδέχομαι πως μπήκα κι εγώ κάποια στιγμή στο τριπάκι της περιστροφής. Όταν είχε σκάσει το θέμα μεταξύ Ορφανίδη και Βγενόπουλου, είχα παρακολουθήσει από κοντά τα όσα είχαν γίνει τότε – τόσο εκείνα που γράφονται, όσο και εκείνα που «δεν γράφονται».

Όταν ο κ. Βγενόπουλος διαμήνυσε στην Κεντρική πως θέλει το 30% της Μαρφίν, από το 22% που είχε, η απάντηση που έλαβε ήταν πως μια τέτοια αίτηση, εάν κατατεθεί επίσημα, δεν θα γίνει δεκτή. Ήταν τα τέλη του 2008. Αμέσως ξέσπασε ένας πόλεμος, με τον ισχυρό άνδρα της Μαρφίν να απειλεί πως θα σηκώσει την έδρα της τράπεζας από την Κύπρο και να προκαλεί μέγα πανικό σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Οι ανησυχίες της Κεντρικής, οι οποίες την οδήγησαν στην αρνητική της στάση, είναι λίγο-πολύ γνωστές και βγήκαν κάπως πιο έντονα στο προσκήνιο με την παραίτηση Βγενόπουλου που ήρθε σχεδόν τρία χρόνια αργότερα.

Στις αρχές του 2009, όμως, όταν έβγαινε προς τα έξω η κόντρα, ο κ. Βγενόπουλος μίλησε στην Βουλή, σε ένα θέατρο του παραλόγου, όπου ο κ. Βγενόπουλος έδειξε πως εκείνος είναι μάγκας και πως οι βουλευτές μας στερούνται αντίληψης για το τί γίνεται γύρω τους. Και μαγκιά του ανθρώπου: Δουλειά του ήταν να προωθεί τα συμφέροντά του, κι αν οι βουλευτές μας στην Επιτροπή Οικονομικών δεν κατάφεραν να παρακολουθήσουν πού το έπαιρνε, τότε φταίμε εμείς που τους ψηφίζουμε και όχι ο Βγενόπουλος που τους έπαιξε στα δάκτυλά του.

Στην ίδια «φάση», όμως, ήταν και η συνάντηση στο προεδρικό, η οποία δεν ήταν, ούτε «συνήθης», ούτε «ρουτίνας», ούτε «απλή». Μάλιστα, από τα υψηλά δώματα της κυβέρνησης, ακούγαμε πως «ο ξεροκέφαλος θέλει να τον διώξει τον Βγενόπουλο και ευτυχώς καταφέραμε να τον κρατήσουμε εδώ εμείς». Από τότε κόλλησαν το «ξεροκέφαλος» στον Ορφανίδη, ένα παρατσούκλι που ήταν μάλλον εύστοχο. Η αντιπολίτευση, εδώ που τα λέμε, κινήθηκε με τον ίδιο πανικό μπας και φύγει η Λαϊκή, και αυτή η στήλη που έγραφε πως καλύτερα να πάει στην Ελλάδα η Μαρφίν, άκουσε βρισιές που θυμίζουν μεθυσμένο ναυτικό.

Μετά την συνάντηση στο Προεδρικό ο κ. Βγενόπουλος άλλαξε ως διά μαγείας άποψη και ήθελε να μείνει στην Κύπρο, από την οποία έλεγε πως θα φύγει «μόνο νεκρός». Στην συνάντηση, παρεμπίπτοντος ο κ. Βγενόπουλος έδωσε –σύμφωνα πάντα με κυβερνητικές πηγές- και μια άλλη κουφέτα στην κυβέρνηση, με το μεγάλο πρότζεκτ που ήθελε να κάνει στο Χίλτον για να στεγάσει τις ανάγκες της προεδρίας, χωρίς κόστος για την κυβέρνηση.

Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Η κυβέρνηση ήθελε να τον κρατήσει πάση θυσία και του τα υποσχέθηκε όλα. Μια από τις μεγάλες κριτικές που άσκησα στον κ. Ορφανίδη ήταν πως «ενέδωσε» σε αυτές τις πολιτικές πιέσεις. Και, για να λέμε την αλήθεια, έκανε μια πισινή και δεν προχώρησε αμέσως με τις κινήσεις που έκανε τρία χρόνια αργότερα, και οι οποίες μετέτρεψαν την «Μαρφίν Λαϊκή» σε «Λαϊκή» σκέτο.

Αυτό που κατηγορεί την κυβέρνηση, ότι δηλαδή είχε παρεμβάσεις, είναι και το μεγαλύτερο λάθος της θητείας του- ότι δηλαδή δεν άντεξε τις πιέσεις. Τώρα, αν τις άντεχε άλλος, αμφιβάλλω, αλλά το θέμα δεν είναι αυτό.

Εγώ, τότε, ρομαντικός και άφκαρτος δημοσιογράφος για κάτι μήνες, έγραψα πως η κυβέρνηση άλλαξε στάση. Ναι, το έκανα από λαμογιά και άππωμα. Νόμιζα πως είχα την ικανότητα να «πείσω» την κυβέρνηση να κρατήσει την «αλλαγμένη της στάση» με το να γράφω υπέρ της. Είχα τον ενθουσιασμό και το άππωμα του νέου δημοσιογράφου που νομίζει πως ο λόος του μετρά. Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, κατάλαβα πολύ καλά πόσο λάθος είχα. Δεν λαμογιολισθούσα εσκεμμένα, πλην όμως έπιασα την αλήθεια ξώφτερα.

Και, σε όσους διαβάζουν τα κείμενά μας στην οικονομική Καθημερινή, οφείλω μια συγγνώμη. Έμαθα πολλά για αυτή την βρώμικη δουλειά: Να λες ό,τι βλέπεις και τίποτε άλλο, με κανένα κίνητρο. Τα αγνά κίνητρα οδηγούν στο παλάτι της Λαμογιάς.

Τότε, πέντε μήνες μετά τον Δεκέμβριο του 2008, όταν άρχισε το όλο πράμα να βράζει, έγραψα:

“Πρώτα, και μυστηριωδώς, τις διαφωνίες εντός της Κεντρικής διαδέχτηκε μία σιωπή, και αργότερα έγινε, από την κυβέρνηση, διορισμός στο Διοικητικό Συμβούλιο της Κεντρικής, ατόμου φιλικά προσκείμενου προς τον Διοικητή. Επιπλέον, η προώθηση της συμφωνίας με το Κατάρ προχώρησε παρά τις αντιδράσεις Βγενόπουλου. Η κυβέρνηση έχει σαφώς αλλάξει στάση, μερικές μόνο ημέρες πριν την (φαινομενικά) αιφνίδια απόφαση «φυγής» της Μαρφίν.”

Τελείωνα το άρθρο λέγοντας πως “η διοικητική κορυφή της Μαρφίν, πρέπει να αντιμετωπιστεί με τρόπο που να θυμίζει ανακοίνωση ποδοσφαιρικής ομάδας μετά το τέλος της συνεργασίας της με ποδοσφαιριστή που φεύγει: «Ευχαριστούμε για τα πολλά που έχει προσφέρει και ευχόμαστε κάθε προσωπική και επαγγελματική επιτυχία».”

Ήμουν αντίθετος με την όλη προσπάθεια να “πειστεί” ο κ. Βγενόπουλος να μείνει διότι αυτό θα έδινε τα λάθος μηνύματα διεθνώς. Ότι, δηλαδή, η πολιτική και οι πολιτικοί κάνουν παρεμβάσεις στην εποπτεία για να βολέψουν τραπεζίτες, κάτι που είναι πολύ κακό για μια χώρα που θέλει να γίνει κέντρο υπηρεσιών και δη χρηματοπιστωτικών.

Γι αυτό και παρασύρθηκα, όπως παρασύρθηκα όταν μου ψιθύρισαν να σκάζω «επιτέλους» για το Κατάρ, διότι η όλη προσπάθεια είχε να κάνει με την αποτροπή επενδύσεων του εμιράτου στα κατεχόμενα, και πως γι αυτό τον λόγο δίναμε και τα σώβρακα στον Εμίρη. Μετά φάνηκε το ψέμα, και ένιωσα βλάκας και λαμόγιο διότι είχα σιωπήσει “για το καλό του τόπου”. Και προφανώς, ήμουν.

Για την ιστορία, η κυβέρνηση στήριξε τον κ. Βγενόπουλο εναντίον του κ. Ορφανίδη, με τον δεύτερο να κάνει πισινή μπροστά στις ισχυρότατες πιέσεις. Ό,τι άλλο πουν, είναι ψέμα. Και, ναι, όποιος εν αντρέπεται, ο κόσμος εν δικός του.

Επίσης, το ΓεΣΥ όπως προτάθηκε δεν πείθει και εάν δεν γίνει η αυτονόμηση των νοσηλευτηρίων, δεν έχει καμία λογική ως πρόταση. Το ΜΔΠ δεν το είδαμε ακόμα. Και, πάνω από όλα, εάν οι πολιτικοί βάλουν χέρι στα έσοδα από το φυσικό αέριο, θα παρακαλούμε να μην το βρίσκαμε ποτέ.

2 thoughts on “Ναι, είμαι λαμόγιο! (Κι εσύ παραπάνω)

  1. Re ma Egelasa sou ta kwlopaida?En pollous pou gelasan alla me foasai tipote,opou tzie nasai allassoumen politikin pleusi i politeuma gia na me se pollosantanwnw me Pythious orous,ta ypoloipa ishyoun opos elehthisan kat’idian!

  2. Περισιάνη

    Κάποιοι αξίζουν ένα μπράβο για τη δουλειά που κάνουν. Ρισκαρεις με το να λες την άποψη σου ως οικονομικός δημοσιογράφος αλλά είναι σεβαστή από την στιγμή που δεν κρύβει συμφέροντα. Συνέχισε την καλή δουλειά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s