Ποιός θέλει (πραγματικά) να κάνει έρευνα στις τράπεζες;

 Δεν έχει πάντα άδικο ο Βγενόπουλος…

Μετά τα όσα έγιναν τους τελευταίους 36 μήνες στο τραπεζικό μας σύστημα, σχεδόν όλοι συμφωνούν πως θα πρέπει να γίνει μια ενδελεχής και σοβαρή έρευνα για το πώς έφτασαν οι τράπεζές μας στο σημείο που βρίσκονται σήμερα.

Λέτε να ήθελε και ΜΟΚΑΣ αυτό το πράμα;

Όπως έγραψε παλαιότερα αυτή η στήλη, αλλά και η Καθημερινή, η σκέψη άρχισε να γίνεται με πολιτικά κίνητρα και με σαφείς προεκλογικούς σκοπούς, αφού άπαντες θέλουν μια έρευνα της οποία το συμπέρασμα να είναι αποφασισμένο εκ των προτέρων, και η οποία να δημοσιεύεται κοντά στο τέλος του έτους, εν μέσω προεκλογικής εκστρατείας.
Ωστόσο, η έρευνα αυτή είναι εξαιρετικά σημαντική. Πρέπει να γίνει και πρέπει να γίνει σωστά. Δυστυχώς οι όποιες σκέψεις ακούγονται προς το παρόν, δεν δίνουν την ελπίδα των στόχος είναι η αποκόμιση συμπερασμάτων που να βοηθούν στην αποφυγή τέτοιων προβλημάτων, ούτε η διόρθωση των προβλημάτων που μας έφεραν ως εδώ. Για να γίνει αυτό, υπάρχουν σαφείς προϋποθέσεις για την έρευνα:

Πρώτο, όταν ψάχνεις απεγνωσμένα για επενδυτές και διάσωση, δεν διαφημίζεις πως το τραπεζικό σου σύστημα σφύζει από λαμογιές. Γι αυτό θα πρέπει να γίνει η έρευνα μετά το καλοκαίρι, και εφόσον ολοκληρωθούν οι ανακεφαλαιώσεις.

Δεύτερο, η Κεντρική Τράπεζα είναι άμεσα «ενδιαφερόμενος» και δεν μπορεί να την διεξάγει η ίδια. Μπορεί να άλλαξε ο Διοικητής, αλλά τα στελέχη που ήταν εκεί –και προφανώς θα αποτελέσουν αντικείμενο της έρευνας- εξακολουθούν να έχουν υψηλές θέσεις στην Κεντρική. (Εκτός κι αν τα εσωτερικά της Κεντρικής αποτελούν, κι αυτά, ένα από τους στόχους). Όσοι στην Κεντρική ήταν παρόντες, αλλά δεν ήταν υπεύθυνοι, πρέπει να απαντήσουν γιατί δεν είπαν τίποτε. Το «δεν ήξερα» είναι θα ήταν ψέμα, κι αυτό είναι καλά γνωστό για διάφορους λόγους.

Τρίτο, δεν είναι ξεκάθαρο πώς μπορεί να γίνει η έρευνα με δεδομένους τους περιορισμούς στην Κεντρική για το τραπεζικό απόρρητο. Σε αντίθεση με την BkackRock στην Ελλάδα, στην προκειμένη θα πρέπει να μιλήσει η ίδια η Κεντρική για τα όσα έγιναν. Γι αυτό και οι όροι εντολής και το νομικό πλαίσιο πρέπει να επιτρέπουν την άρση αυτού του απορρήτου. Η έρευνα από την Βουλή είναι μια λύση, αλλά κι αυτή είναι προβληματική.
Τέταρτο, ένα από τα μεγάλα ερωτηματικά που πλανώνται, έχουν να κάνουν με τις πολιτικές πλάτες προς τα ΔΣ των τραπεζών. Γι αυτό θα πρέπει η όποια έρευνα να καλύπτει πλήρως κι αυτή την πτυχή.  Είναι ξεκάθαρο- και το γνωρίζουν στην κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ- πως αυτές οι πολιτικές πλάτες δεν αφορούν μόνο τους ίδιους, αλλά και άλλους. Γι αυτό, θα ήθελαν, προφανώς, να βγάλουν στην επιφάνεια όλη την αλήθεια. Εξάλλου, η κυβέρνηση θα παραμείνει ο μεγαλύτερος ύποπτος εάν δεν αποκαλυφθούν τα «πεπραγμένα» άλλων πολιτικών, είτε ατόμων είτε χώρων.

Τέλος, σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει όλα να γίνουν με τρόπο που να εμπνέει εμπιστοσύνη. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν θα πίστευε μια έρευνα που μισθώθηκε από την Κεντρική Τράπεζα, άσχετα με το αποτέλεσμα.

Και κάτι άλλο. Εάν στόχος της κυβέρνησης δεν είναι μόνο οι εκλογές με αυτή την κίνηση, τότε θα κάνει και το σημαντικότερο βήμα και θα περιλάβει και τα Συνεργατικά σε μια τέτοια έρευνα. Κι αυτό, διότι τα προβλήματα των Συνεργατικών αποτελούν λοφίσκο κάτω από το χαλί και όλοι κάνουν πως δεν τα βλέπουν. Αν θέλουμε να αποφύγουμε παρόμοιες καταστάσεις, τότε πρέπει η όποια έρευνα να τα συμπεριλαμβάνει.

Όλη η αλήθεια πρέπει να βγει στο φως. Μια έρευνα της οποίας ο στόχος δεν είναι η αλήθεια, δεν θα είναι μόνο μέγιστη μικρότητα, αλλά θα ήταν και επικίνδυνο για την οικονομία και την αξιοπιστία της Κύπρου σε μια πολύ δύσκολη περίοδο.

Γι’ αυτό και η έρευνα πρέπει να έχει συγκεκριμένες βάσεις:
1) Να είναι πραγματικά ανεξάρτητη. Θα ήταν αστείο να διεξαχθεί από άτομα που έχουν άμεσο ή και δυνητικό συμφέρον από το αποτέλεσμά της. Έτσι, το πρώτο κριτήριο θα ήταν πως πρέπει να γίνει από ξένους, με πλήρεις όρους εντολής και πρόσβαση σε όλα τα άτομα και στοιχεία που απαιτούνται, χωρίς συμβολή, συμμετοχή ή βοήθεια από οποιονδήποτε μπορεί να έχει το οποιοδήποτε συμφέρον.

2) Πρέπει να είναι διάφανη και να δοθούν τα πάντα δημοσίως. Αν η έρευνα γίνει στα κρυφά και μετά δοθεί ένα μέρος της μόνο στην δημοσιότητα, δεν θα μπορεί να παρθεί στα σοβαρά. Το θέμα αφορά άμεσα τους πολίτες και οι πολίτες δικαιούνται να μάθουν τα πάντα. Η επίκληση του τραπεζικού ή του επιχειρηματικού απορρήτου πρέπει να παρακαμφθεί πλήρως για λόγους εθνικού συμφέροντος  και

3) Να καλύπτει τα πάντα και τους πάντες, πέρα από τις κινήσεις των ΔΣ των τραπεζών και της αποφάσεις της Κεντρικής, πρέπει να καλύπτει και τους πολιτικούς. Όλους. Και, πρέπει να μπορεί να παρακάμψει το απόρρητο που διέπει την Κεντρική.

Σε άλλη περίπτωση, θα ξεγυμνωθεί ο πραγματικός σκοπός της έρευνας, που δεν έχει τίποτε να κάνει με το συμφέρον του τόπου. Μια έρευνα από την Βουλή, με συγκεκριμένους όρους εντολής, θα ήταν ένα καλό παράλληλο βήμα, το οποίο θα μπορέσει να επιτρέψει στην Κεντρική να μιλήσει, παρακάμπτοντας το τραπεζικό απόρρητο. Πέραν τούτου, όμως, θέλουμε επιτέλους αλήθεια και όχι μια έρευνα που θα αποτελείται, ουσιαστικά, από πολιτικές δηλώσεις, διαστρεβλώσεις και βολέματα.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει η αυτονόμηση για το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα έσοδα από το γκάζι να μείνουν μακριά από τους πολιτικούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s