«Αύριο θα έχουμε λοιμό»

«Demain, il y aura fléau», είπε ο Καλιγούλας του Καμύ σε ένα θεατρικό που συγκλονίζει ακόμα φοιτητές και θεατές. Ο Καλιγούλας, όπως τον περιγράφει ο Καμύ στο τρίτο μέρος της «τριλογίας» του «Ξένου» και του «Μύθου του Σισύφου», είναι ένας άντρας απελπισμένος. Μετά τον θάνατο της αδερφής του, κατανοεί πόσο μάταιη είναι η ζωή, πόσο χωρίς νόημα και ουσία είναι η κάθε κίνηση του ανθρώπου.

Γι’ αυτό και μπαίνει στη λογική πως θα πρέπει να δείξει στον λαό πόσο ανώφελη, παράλογη και ανούσια είναι η ύπαρξή του. Με αυτό τον τρόπο αρχίζει η μανιακή του πορεία προς την καταστροφή, τη διαστροφή, τον εκφυλισμό και τελικά τον θάνατο.

Περιέργως, η τρομερή εκείνη ατάκα του Καλιγούλα μού έμεινε αποτυπωμένη από τον καιρό που, φοιτητής, διάβαζα τη χρυσή εποχή του γαλλικού θεάτρου. «Αύριο θα έχουμε λοιμό». Δεν ήταν εκτίμηση, αλλά διάταγμα.

Για να σου δείξω τί φταίει…

Η σκέψη πως ο κόσμος είναι παράλογος και πως οι ηγέτες του, έχοντας φτάσει στην απελπισία, θέλουν να το αποδείξουν σε όλους, είναι τρομακτική. Δεν είναι, όμως, ξένη για εμάς, πλέον.

Την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση ανέβαλε και πάλι τη λήψη μέτρων. Η απόκλιση αντιλήψεων μεταξύ Υπουργείου Οικονομικών και Προεδρικού επιδεινώνεται με τον τρίτο κατά σειρά υπουργό Οικονομικών της κυβέρνησης, με τον οποίο δεν μπορεί να συμφωνήσει για μέτρα. Δεν είναι μόνο η ΑΤΑ, στην οποία «ο διάλογος ξεκίνησε» τρεις φορές σε τρία χρόνια, αλλά δεν έγινε το παραμικρό όσον αφορά στη μεταρρύθμιση του θεσμού. Είναι και οι θέσεις της Κομισιόν που συνάδουν πλήρως με αυτές της κυβέρνησης.

Και συνάδουν διότι η κυβέρνηση –στην προκειμένη, εκπροσωπούμενη από τον Ανδρέα Μαυρογιάννη– είχε δεχτεί, ψηφίσει και υπογράψει πέρσι το καλοκαίρι επτά συστάσεις για την Κύπρο. Ο κ. Στεφάνου, ο οποίος μιλούσε με εκνευρισμό προς τους δημοσιογράφους την περασμένη Πέμπτη, δηλώνει πως η Κύπρος «εκπλήρωσε τις υποχρεώσεις της προς την Κομισιόν». Δεν τίμησε όμως την υπογραφή της, αφού και φέτος οι συστάσεις της Κομισιόν είναι οι ίδιες, κατά 100% σχεδόν, με τις περσινές.

Υποψιάζεται κανείς πως και πάλι θα πάνε οι εισηγήσεις στο Συμβούλιο, όπου και πάλι η κυβέρνηση θα δεχτεί, θα ψηφίσει και θα υπογράψει. Και μετά, ένα μεγάλο τίποτε, όπως εξάλλου μας συνήθισαν.

Λένε επίσης πως έκαναν πολλές μεταρρυθμίσεις. Αλλά, προφανώς, ο κ. Στεφάνου δεν διάβασε κανένα από τα κείμενα της Κομισιόν, ούτε τις συστάσεις, ούτε το δοκίμιο εργασίας, ούτε ακόμα και την εις βάθος ανάλυση, όπου η εικόνα που παρουσιάζεται είναι πως «ναι μεν» έγιναν «κάποιες κινήσεις», αλλά καμία δεν είναι ικανοποιητική. Όλα έγιναν μόνο μέχρι το σημείο όπου άρχισε να απαιτείται κάποια τόλμη, κι εκεί τα μπλόκαρε το Προεδρικό.

Ακόμα και για την πιο πρόσφατη υπογραφή που έβαλε ο Πρόεδρος, για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο, το Προεδρικό βάζει κόντρες στην μπάλα και μαρκάρει στενά το Υπουργείο Οικονομικών για να μην προχωρήσει η υλοποίηση, τη στιγμή που η συνταγματική ρύθμιση μπορούσε να είχε περάσει εδώ και δύο εβδομάδες στην Ολομέλεια της Βουλής.

Εκτός από την υπογραφή της κυβέρνησης, την οποία προφανώς το Προεδρικό δεν επιθυμεί να τιμήσει, αγνοούν και τους υπουργούς τους. Ενώ ο Βάσος Σιαρλή ετοιμάζει τις δικές του «σκέψεις κάποιου δημόσιου υπάλληλου», δηλώνει ξεκάθαρα πως το πρόβλημα της Κύπρου είναι η αξιοπιστία της και γι’ αυτό θα πρέπει να περάσουν μέτρα ύψους 200 με 250 εκατ. ευρώ.

Το Προεδρικό, όμως, αναζητά μέτρα 150 εκατ. ευρώ και δηλώνει πως για όλα φταίνε οι τράπεζες. Μάλιστα, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επικαλείται για αυτό την έκθεση της Κομισιόν, την οποία είτε δεν έχει διαβάσει είτε ήλπιζε πως δεν θα την διαβάζαμε εμείς.

Φυσικά, οι τράπεζες φταίνε και οι ευθύνες είναι βαρύτατες. Ωστόσο, αυτό είναι ένα δεύτερο πρόβλημα, «αυτόνομο» από το δημοσιονομικό. Το τραπεζικό και το δημοσιονομικό αλληλεπιδρούν σε έναν φαύλο κύκλο, αλλά το Προεδρικό αρνείται να δεχτεί αυτά που λένε τα κείμενα που υπογράφει, οι υπουργοί Οικονομικών του και οι αναλυτές.

Κάπως έτσι θυμάται κανείς την άλλη φρικτή ατάκα του Καλιγούλα στο έργο του Καμύ: «Μετά από εμένα η πλημμύρα». Η εικόνα μιας σειράς συστάσεων που επαναλαμβάνουν τις περσινές υποσχέσεις της κυβέρνησης, δεν έχει συγκινήσει κανέναν και ιδίως στο Προεδρικό. Το μόνο που έχει γίνει είναι να έχει φτάσει η χώρα στον Μηχανισμό, ναι μεν λόγω των τραπεζών, αλλά και με τα αναξιόπιστα εχέγγυα της αδράνειας και των μισών δουλειών, οι οποίες εμποτίζονται και με αδιαφορία για την πραγματικότητα που εξελίσσεται γύρω της.

Καταντήσαμε να κάνουμε την κυνική σκέψη «μπας και το κάνουν επίτηδες». Μπορεί μεν να μη χωρά το ενδεχόμενο στο μυαλό των περισσοτέρων, αλλά μόνο το ότι διερωτώμαστε δείχνει πολλά. Η στάση της κυβέρνησης είναι πλέον ύποπτη, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψη τις δημοσκοπήσεις. «Αύριο θα έχουμε λοιμό», λοιπόν. Κι αυτό μοιάζει, όπως στον Καλιγούλα, με διάταγμα και απόφαση πολιτικής.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει (επιτέλους) το ΓεΣΥ και το ΜΔΠ πέρα από τα λόγια. Και τα λεφτά από το γκάζι να μείνουν μακριά από τους πολιτικούς.

2 thoughts on “«Αύριο θα έχουμε λοιμό»

  1. Είμαι αισιόδοξος για τους επόμενους 8 μήνες γιατί τώρα θα προσπαθεί να τα κάμει σκατά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s