Ντρέπομαι που το λέω…

 

Είναι κουραστικό, το ξέρω. Είναι εκνευριστικό. Είναι και στα όρια του γραφικού. Αλλά η κατάσταση είναι ακόμα πιο κουραστική και δεν μπορεί παρά να προκαλεί θυμό. Η κυβέρνηση, μετά τον εξευτελισμό του τρίτο στη σειρά υπουργού οικονομικών της, δηλώνει μέσα από διάφορα στελέχη, πως έχει λάβει μέτρα και πως θα λάβει κι άλλα, αλλά μόνο τα επιθυμητά. O Andros, και οι διάφοροι his People (Παπαγεωργίου, Σωτηρούλα, Στεφάνου και Χριστοφίδης) επιμένουν πως τα μέτρα δεν μπορεί να είναι αντιλαϊκά.

Ωραία. Προφανώς όμως όλοι αυτοί διαφωνούν με την κυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου που δέχτηκε όλα αυτά τα απίθανα που καλείται σήμερα η Κύπρος να κάνει.

Και, για να κοπεί αυτή η λαφαζανιά ότι «φταίνε οι τράπεζες», ας το ξεκαθαρίσουμε: Ναι, φταίνε οι τράπεζες. Αλλά φταίνε εξίσου και τα δημόσια οικονομικά. Και, κύριε εκπρόσωπε και κύριε Πρόεδρε, όταν παραπέμπετε στην ανάλυση της Κομισιόν ως απόδειξη πως μόνο οι τράπεζες φταίνε και πως λάβατε μέτρα, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν:

Θα τιμήσουμε -επιτέλους- την υπογραφή μας;

Είτε λέτε ψέματα έτσι καρφωτά και χωρίς ενδοιασμούς, είτε δεν διαβάσατε την ανάλυση της Κομισιόν. Σε κάθε περίπτωση, οι τράπεζες είναι ο καταλύτης, μεν, αλλά δεν είναι το μόνο πρόβλημα και τα δημόσια οικονομικά θα μας έριχναν μεν στο Μηχανισμό με μαθηματική ακρίβεια αλλά αργότερα. 

Αλλά το θέμα δεν είναι αυτό. Το θέμα είναι το άλλο ψέμα και οι άλλοι τρόποι με τους οποίους παραπλανείτε ένα λαό ο οποίος προφανώς στο μυαλό σας δεν έχει υποφέρει αρκετά και θα πρέπει εν ονόματι των «εργαζομένων» να μείνει σε φάση ύφεσης, να βιώσει κι άλλη ανεργία και μείωση μισθών και να ζει στην αβεβαιότητα.

Κι αυτό δεν είναι άλλο από τα μέτρα που υποσχέθηκε να λάβει η κυβέρνηση (το παραδέχτηκε και ο κ. Παπαγεωργίου στο ΡΙΚ την Τετάρτη το μεσημέρι), αλλά δεν κάνει τίποτε.

Ούτε για τα 7 μέτρα των Συστάσεων που αποφάσισε το Συμβούλιο ομόφωνα για την Κύπρο, ούτε για το Δημοσιονομικό Σύμφωνο που καθυστερεί, ούτε για το 2.5% στο έλλειμμα που τώρα «εν τζιαι πειράζει πολλά» αν δεν το πετύχουμε, όπως είπε ο Πρόεδρος. Και η λέξη κλειδί είναι «υποσχέθηκε». Θα μπορούσε να είναι «δεσμεύτηκε», ή «επέλεξε», ή «ψήφισε» ή ακόμα και «υπέγραψε» πως θα έκανε αυτά που σήμερα θεωρεί «αντιλαϊκά». Αλλά τα ερωτήματα είναι απλά:

Αφού η κυβέρνηση δεν ήθελε  το EFSF, όπως ακούσαμε στην Βουλή από το ΑΚΕΛ, τότε γιατί η κυβέρνηση το υπέγραψε και το δέχτηκε στα μουλωχτά όταν ήταν στις Βρυξέλλες στις 30 Ιανουαρίου 2011 και γιατί έβαλε τον μόνιμο αντιπρόσωπό μας να το υπογράψει μετά από τρεις ημέρες;

Αφού, με εξαίρεση τον κ. Σιαρλή, δεν συμφωνεί με τις συστάσεις της Κομισιόν, γιατί δέχτηκε τις ίδιες συστάσεις πέρσι, στις 12 Ιουλίου 2011; Και εδώ που τα λέμε, γιατί δεν τις υλοποίησε με αποτέλεσμα να επανέρχονται φέτος στις συστάσεις της Κομισιόν;

Αφού η κυβέρνηση δεν θέλει να περιοριστούν τα ελλείμματα των κρατών, γιατί ο πρόεδρος υπέγραψε προσωπικά το Σύμφωνο στις 2 Μαρτίου 2012;

Η κυβέρνηση δεν υποχρεούται απλά να υλοποιήσει τις συστάσεις της Κομισιόν διότι είναι συστάσεις της Κομισιόν. Υποχρεούται διότι υπέγραψε, και, αφού η απόφαση ήταν ομόφωνη, προφανώς τα ψήφισε. Εκτός κι αν δεν θέλουμε να τιμούμε την υπογραφή μας.

Η σημερινή «αντίθεσή» της σε μέτρα και κινήσεις που η ίδια δέχτηκε, ψήφισε και υπέγραψε, δεν μπορεί να κριθεί ως οτιδήποτε παρά υποκριτική.

Πλέον, και ντρέπομαι που το λέω, φαίνεται πως η κυβέρνηση το κάνει εσκεμμένα. Δεν μπορεί να υπάρχει άλλη εξήγηση. Αν δεν τα πίστευε αυτά τα μέτρα, ας μην τα ψήφιζε. Αλλά, από την στιγμή που τα ψηφίζεις, δεν μπορείς να διαφωνείς ένα χρόνο μετά.

Το ζητούμενο είναι να αποφύγουμε τα χειρότερα του Μηχανισμού. Αλλά, από την άλλη ορισμένοι βολεύονται με ένα Μηχανισμό που να είναι άσχημος, που να τα ρίχνει σε συγκεκριμένους πολιτικούς και μη «αντιπάλους», που να ενισχύεται από ένα στημένο «πόρισμα» για τις τράπεζες εν μέσω άσχημων πιέσεων στους πολίτες.

Και αφού βολεύονται, διερωτάται κανείς αν πλέον δεν είναι τυχαία η απόφαση να μην τιμά την υπογραφή της η κυβέρνηση.

Ναι, ντρέπομαι που το σκέφτομαι, αλλά μάλλον θα έπρεπε παραπάνω να ντρέπονται αυτοί που το κάνουν.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και το ΜΔΠ (στ’ αλήθεια, όχι στα λόγια). Και τα λεφτά από το γκάζι να μείνουν μακριά από τους πολιτικούς (όλους).

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s