Το άλμα του Λέοντα…

Ένα πρωί του Δεκεμβρίου το 1805, οι Γάλλοι ήταν παραταγμένοι απέναντι σε τρεις στρατούς και δύο αυτοκράτορες. Η δεξιά τους πλευρά ήταν ακόμα αδύναμη, με τη στρατιά που θα την κάλυπτε να μην έχει ακόμη καταφθάσει καταφτάνει μετά από μία μακρά και εξαντλητική πορεία 70 χιλιομέτρων.

Ήταν φυσικό, οι Αυστριακοί και Ρώσοι που ήθελαν να δώσουν ένα τέλος σε αυτόν τον περίεργο Κορσικανό και να εδραιώσουν την αντίδραση στην Ευρώπη, να αισθάνονται πως βρήκαν την ευκαιρία τους: Θα γυρίσουν τον κύριο όγκο των δυνάμεών τους προς την αποδυναμωμένη δεξιά πλευρά των Γάλλων, με ένα δεύτερο απόσπασμα να απασχολεί την αριστερή τους πλευρά για να μην μπορεί αυτή να στηρίξει την άμυνά τους.

Αλλά ο Ναπολέων είχε μία άλλη, απλή σκέψη. «On s’engage, et puis on voit». Θα εμπλακούμε και μετά βλέπουμε. Κι αφού ενεπλάκη, είδε πως το αρχικό του σχέδιο λειτούργησε σχεδόν όπως το είχε σχεδιάσει. Η ομίχλη κράτησε όσο χρειαζόταν ούτως ώστε να υπάρξει η ευκαιρία. Καθώς οι Σύμμαχοι προχωρούσαν, οι περισσότεροι προς το δεξιό άκρο του Ναπολέοντα, και οι υπόλοιποι προς το αριστερό του, ο γκραντ αρμέ επιτέθηκε στο κέντρο, που τώρα έμενε κενό, προσεγγίζοντας τους εχθρούς του κάτω από την κάλυψη της ομίχλης. Παρά τις απρόσμενες κινήσεις των συμμάχων προς την αριστερή του πτέρυγα, ο Ναπολέοντας προσαρμόστηκε, διατήρησε τον κεντρικό άξονα του σχεδιασμού του, και κέρδισε μια από τις πιο θρυλικές μάχες της Ευρωπαϊκής Ιστορίας.

Με το «άλμα του λέοντα», όπως έγινε γνωστός ο ελιγμός του, οι Γάλλοι έχασαν 1.300 άνδρες και οι σύμμαχοι 15.000, παρά την τεράστια αριθμητική τους υπεροχή. Η Ιερά Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και η Τρίτη Συμμαχία κατά των Γάλλων υπέκυψαν επίσης στον γαλλικό θρίαμβο που ακόμα αποτελεί υπόδειγμα.

Το στρατιωτικό δίδαγμα της μάχης είναι πως πρέπει να έχεις πλάνο στις «μάχες», αλλά και να μπορείς να προσαρμοστείς.

Ο μεγαλύτερος στρατιωτικός τακτικιστής της σύγχρονης ιστορίας, ήξερε τι έπρεπε να γίνει και όταν βρέθηκε στα πεδία του Αούστερλιτς, αποφάσισε τις λεπτομέρειες. Έστησε την παγίδα του προς τους εχθρούς του, για να στραφούν δεξιά, αλλά έδειξε ψυχραιμία και κράτησε τις εφεδρείες του για την απρόσμενη επίθεση στα αριστερά του. Είχε μελετήσει ακόμα και το πεδίο της μάχης –τα υψώματα, την ομίχλη, τον χρόνο που χρειάζονται οι στρατοί για να μετακινηθούν από το ένα στρατηγικό σημείο στο επόμενο. Ακόμα και το «άλμα του λέοντα» έγινε κατά υψώματος, κάτι που οι στρατηγοί κανονικά απεχθάνονται.
 
Σημασία, όμως, έχει να είσαι καλά προετοιμασμένος, αλλά και ευέλικτος στα πλαίσια των απρόσμενων εξελίξεων. Σήμερα η Κύπρος βρίσκεται μπροστά σε μια σειρά από ισχυρές προκλήσεις.
Στο τραπεζικό μας ζήτημα –διότι περί ζητήματος πρόκειται– οι αλλαγές θα είναι ριζικές και θα επηρεάσουν πολλούς συμπολίτες μας. Στόχος, όμως, πρέπει πάντοτε να είναι ένας. Η διόρθωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος για να μπορεί να εκπληρώσει τον ρόλο του στην οικονομία και να ενισχύσει, όχι μόνο την ανάπτυξη, αλλά και τη σταθερότητα. Κι εκεί, οι αλλαγές που θα γίνουν είτε από την Τρόικα είτε από τα νέα Δ.Σ. των τραπεζών, είτε ακόμα από το κράτος, φαίνεται πως θα γίνουν αποδεκτές από όλους.

Αντίθετα, στο δημοσιονομικό μας πρόβλημα, φαίνεται πως απλώς παρακολουθούμε την εξέλιξη της μάχης, χωρίς καμία πρωτοβουλία.

Βρούμ!

Η κυβέρνηση γνώριζε πολύ καλά, εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια, πως έπρεπε να γίνουν συγκεκριμένες αλλαγές. Η ΑΤΑ, την οποία πρώτη ΠΕΟ και δεύτερο το ΑΚΕΛ διέγνωσαν ως κοινωνικά άδικη, πρέπει να αλλάξει. Οι 13οι μισθοί πρέπει να αρχίσουν να δίνονται με κάποια λογική, αφού σήμερα ουσιαστικά αποτελούν μεταφορά των φόρων μας στην επιδότηση ξένων εξαγωγέων που πωλούν στην Κύπρο τα προϊόντα τους. Το συνταξιοδοτικό δεν διορθώθηκε, έστω κι αν λέγονται μεγάλα λόγια. Αυτά πρέπει να γίνουν, είτε μας αρέσει είτε όχι, είτε έχουν πρόβλημα οι τράπεζες, είτε όχι. Στο πώς θα γίνουν, όμως, υπάρχει περιθώριο για ελιγμούς, αν είμαστε μελετημένοι και ευέλικτοι – κι αν θέλουμε, τελικά, να λύσουμε τα προβλήματά μας.

Και, η κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έκανε τίποτε, με εξαίρεση κάποια μέτρα που έγιναν με μισή ψυχή και ως στόχο είχαν το μπάλωμα, όχι τη διόρθωση. Μπροστά στη διάθεση της Τρόικας να μας τα κόψει όλα οριζοντίως, υπάρχει σήμερα μια τελευταία, στενή, ευκαιρία. Ενώ αυτοί πάνε διακοπές για τον Αύγουστο, η κυβέρνηση μπορεί να προχωρήσει τις σκέψεις που το Προεδρικό επιμένει ακόμα να μπλοκάρει, για λόγους που δύσκολα μπορεί κανείς να εξηγήσει.

Η κυβέρνηση μπορεί να αντιπαραβάλει, για παράδειγμα, τη διακοπή της ΑΤΑ στους υψηλόμισθους, τη μείωση στους μεσαίους και την αύξηση για τους χαμηλόμισθους. Το ίδιο και στον 13ο μισθό. Το συνταξιοδοτικό, επίσης, μπορεί να γίνει πιο δίκαιο. Αντί τούτου, η κυβέρνηση, αν και παραδέχεται πως τα προβλήματα αποτελούν βαρίδι στην οικονομία αλλά και κοινωνική αδικία, αρνείται να τα αγγίξει. Αντίθετα, θωρακίζεται πίσω από δάνεια-υποθήκες για να τα ρίξει στον επόμενο.

Εκτός από ανέντιμη, αυτή η πολιτική είναι και επικίνδυνη. Τα επόμενα εικοσιτετράωρα αποτελούν την τελευταία ευκαιρία για να «δούμε» πώς θα κερδίσουμε αυτή τη μάχη. Νοουμένου πως θέλουμε να την κερδίσουμε, φυσικά.

Επίσης, πρέπει να σταματήσουν τα ψέματα για το ΓεΣΥ και το ΜΔΠ. Και το φυσικό αέριο δεν είναι ευκαιρία για αρπαχτές.

One thought on “Το άλμα του Λέοντα…

  1. Μιχάλη μου, χτες μας είπε πως δεν μπορούσε να τα βάλει τον Οκτώβρη με τους 25 της Ευρωζώνης για το ελληνικό κούρεμα εκεί που είχε δικαίωμα βέτο, αλλά κατά τα άλλα θα τα βάλει με τους διακόσιους τόσους του ΔΝΤ για τους όρους του μνημονίου. Ας χαμηλώσουμε λέω εγώ τον πήχη των προσδοκιών μας κι ας προετοιμαστούμε για το χειρότερο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s