Οι ομορφιές και τα design

Το «κοσμικό κράτος» της Κύπρου – το θεαθήναι- είναι, τελικά, μια βαθειά στοχασμένη θεωρία στην Κυπριακή κοινωνία…
 
Πάνε, που λέτε, μαζεμένοι οι «κοσμικοί» στα event, ντυμένοι ειδικά για την περίσταση και με μια κρυφή ελπίδα να θερμοχτυπά στον κόρφο… Να τους αρπάξει ο φωτογράφος, να τους βγάλει φωτογραφία μπροστά στο logo της εκδήλωσης και να τους βάλουν στα περιοδικά ως trend setters, για την light τους διάθεση, τα γήινα χρώματα και την anta garde προσέγγιση στο σακάκι.

Η «Πλούσια τέχνη σε φτωχούς καιρούς» ήταν μια έκθεση σε μια γκαλερί της Λευκωσίας (γίνεται και στη Λεμεσό κάτι ανάλογο και με την ίδια επιτυχία). Τα έργα έχουν τιμές αρκετά χαμηλές, από μερικά ευρώ, ενώ τα πιο ακριβά δεν κοστολογούνται περισσότερο από 500 ευρώ. Εν τω μεταξύ, πολλά από αυτά είναι πολύ πιο αξιόλογα από τις αρλούμπες που πωλούνται σε διάφορα θύματα για 10,000 ευρώ και πάνω σε άλλες εκθέσεις. Δυστυχώς, όμως, το μετάφρασαν το πράμα ως «cheap art» με αποτέλεσμα να δημιουργήσουν πρόβλημα στους φωτογράφους.

Οι ντηζαϊνάτοι κοσμικοί μας, που πάνε στα αποχωρητήρια να κλάψουν αν δεν τους βγάλουν φωτογραφία υπό κανονικές συνθήκες, ξαφνικά άλλαξαν άρδην την στάση τους. Μην μας δει κανείς σ’ αυτό το «cheap» και νομίσει πως δεν κρατούμε πλέον λεφτά (ή καλύτερα πως δεν κρατά ο παπάς μας) και πως ήρθαμε στα φτηνά να αρπάξουμε κανένα πίνακα ή έργο «ως τα 500 ευρώ».
Απέφευγαν μετά μανίας την φωτογράφιση, κινούνταν τοίχο-τοίχο στην έκθεση και έριχναν τα μαλλιά στα μούτρα για να μπορούν να ισχυριστούν –αν τους πιάσει ο φακός- πως ήταν κάποιος που τους μοιάζει.

1. Να μην σε δούν. 2. Να πάει με τον καναπέ. 3. Είσαι λαμόγιο

Η πρώτη απορία είναι γιατί πήγαν, αφού ντρέπονται. Η δεύτερη είναι πως, αφού δεν καταλαβαίνουν το (αρκετά σοβαρό) θεωρητικό υπόβαθρο αυτών των εκθέσεων, γιατί ασχολούνται. Το τρίτο, όμως, είναι πόσο ψωνάρες μπορεί να είναι κάποιοι άνθρωποι, τελικά.
Φαίνεται πως το θεαθήναι δεν είναι μια απλή διάθεση στην Κύπρο. Είναι ολόκληρο trend, μια σχολή σκέψης, μια βαθειά στοχασμένη κοσμοθεωρία με αρχαίες ρίζες στην φιλοσοφική θεώρηση.
 
Διότι, όπως φαίνεται, τελικά, θέλει αρετήν και τόλμην να είσαι ψωνάρα. Να το παίζεις πλούσιος χωρίς να είσαι, να το παίζεις trendy για να δεις την φάτσα στου ανάμεσα στους κοσμικούς, να μπεις στα «in list» των σελίδων της μόδας.
 
Και, ενώ πολλοί ανάμεσά μας συζητούν πώς θα αλλάξουμε το κράτος μας, πώς θα γίνουν μεταρρυθμίσεις στην δημόσια ζωή και τους θεσμούς μας, πώς να πετύχουμε κάποιο εκμοντερνισμό της κοινωνίας μας, την ίδια ώρα η βασική έγνοια ορισμένων ανάμεσά μας είναι πώς να δείξουν πως το έχουν το πράμα και ξέρουν να συνδυάζουν το μποτάκι με το σάλι για να δείξουν «ανάλαφρες και casual».
Ώρες-ώρες διερωτάται κανείς αν πραγματικά φταίνε οι πολιτικοί μας για το χάλι που χαρακτηρίζει, πλέον, την πολιτική, την οικονομία και την κοινωνία. Διότι, σε τελική ανάλυση, η λογική που διαχέεται από τα τζάκια στα περιοδικά, από τα περιοδικά στα μυαλά, από τα μυαλά στις boutiques, από τις boutiques στις γκαλερί και από τις γκαλερί στους δρόμους, δεν επιτρέπει και πολλή-πολλή ελπίδα πως είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε στο πλάι την στημένη μας κοινωνική εικόνα για να θέσουμε άλλους στόχους, λίγο πιο σοβαρούς.
Εμπρός, λοιπόν, της γης τα παλικάρια, με τα σωστά βρακιά συνδυασμένα (σωστά) με κάλτσες, ας δούμε λίγο όλοι μας στον καθρέφτη λίγο πιο προσεκτικά…
Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και, πάνω από όλα, τα έσοδα από το φυσικό αέριο πρέπει να μείνουν αυστηρώς εκτός προϋπολογισμού.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Από το περιοδικό ΜΑΝ, τεύχος Απριλίου 2012

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s