ΔΝΤ και Ερυθρός Σταυρός

Οι ώρες που περνά το τόπος δεν είναι –και δεν μπορούν- να είναι εύκολες. Μετά από μια περίοδο εύκολου και φθηνού χρήματος, πλέον πρέπει να πληρώσουμε τα σπασμένα. Η Τρόικα έρχεται, και μαζί της θα έρθει μια βαθιά και παρατεταμένη ύφεση, η οποία είναι ούτως ή άλλως αναπόφευκτη.

Είναι, όμως, αναγκαία. Ακούγεται πολλές φορές πως «όπου έχει πάει το ΔΝΤ, ακολούθησε ύφεση». Κι αυτό, σύμφωνα με όλα τα παραδείγματα που έχουμε μπροστά μας, είναι αλήθεια.

Όπου δεις Ερυθρό Σταυρό, να ξέρεις ο κόσμος θα κλαίει

Όπου δεις Ερυθρό Σταυρό, να ξέρεις ο κόσμος θα κλαίει

Δεν αποτελεί, όμως, κατηγορώ κατά του ΔΝΤ. Όσοι ασπάζονται αυτή την «κατηγορία», ξεχνούν, φαίνεται, πότε, πού και πώς πάει το ΔΝΤ. Ο παραδοσιακός πελάτης του διεθνούς οργανισμού έχει χαρακτηριστικά παρόμοια με εκείνα της Κύπρου: Κράτος και τράπεζες τα έχουν κάνει θάλασσα. Η κυβέρνηση απέτυχε να πάρει τα μέτρα που έπρεπε ακόμα κι όταν η πορεία που ακολουθούσε ο τόπος ήταν ξεκάθαρη. Απαιτούνται μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές που κανένας πολιτικός δεν τολμά να βάλει στο τραπέζι. Η οικονομία έχει δικές της ανισορροπίες που δεν μπορούν να λυθούν με μπαλώματα. Και, τελικά, ολόκληρη η χώρα βρέθηκε φορτωμένη με ένα χρέος (κρατικό και ιδιωτικό) που δύσκολα μπορεί να εξυπηρετηθεί. Κοινώς, επαττίσαμεν.

Το γεγονός και μόνο, ότι το κράτος χρειάζεται την Τρόικα ή κάποιο άλλο καλοθελητή για να πληρώσει μισθούς και συντάξεις, αποτελεί απόδειξη πως είμαστε χρεοκοπημένοι. Και τότε έρχεται το ΔΝΤ με τους άλλους του τους φίλους…

Αυτή την εικόνα είχαν όλες οι χώρες στις οποίες κατέβηκε το ΔΝΤ –κατόπιν πρόσκλησης- για να τις διασώσει. Το γεγονός ότι εμπειρικά βλέπουμε πως όπου πάνε αυτοί, ακολουθεί ύφεση, δεν πρέπει να προκαλεί καμία έκπληξη, αφού πρώτα διαλύεται μια οικονομία, και μετά φτάνουν αυτοί. Με την ίδια λογική θα μπορούσε να πει κανείς πως όπου πάει ο Ερυθρός Σταυρός, ο κόσμος υποφέρει. Ξεχνούν να σημειώσουν, όμως, όσοι χρησιμοποιούν αυτό το μάλλον φαιδρό επιχείρημα, πως το ΔΝΤ (όπως και ο Ερυθρός Σταυρός) όταν πάνε σε μια χώρα, βρίσκουν χαλάσματα και καταστροφή, ο καθένας στον δικό του τομέα.

Εκτός από μυωπικό (αλλά και λαϊκίστικα χαζό) αυτό το επιχείρημα έχει και κόστος. Κι αυτό διότι πίσω από αυτή την λογική πως, «όπου πάνε αυτοί, ακολουθεί ύφεση», χάνονται πιο σοβαρά επιχειρήματα.

Το ΔΝΤ έχει στο ενεργητικό του τρομερές επιτυχίες. Τουρκία, Μαλαισία, Ταϊλάνδη, Μεξικό, Περού και Κορέα είναι ανάμεσα στις χώρες όπου πήγε το ΔΝΤ, ακολούθησε μεν ύφεση, αλλά ο «ασθενής» βγήκε πολύ δυνατός μετά την «αγωγή» που του έγινε. Υπάρχουν, όμως, και πλήρεις αποτυχίες. Οι κρίσεις της Λατινικής Αμερικής στις αρχές της δεκαετίας του 1980 αποτέλεσαν τεράστια αποτυχία του ΔΝΤ, όπου ο «θεράπων ιατρός» πλήγωσε αντί να γιάνει τον ασθενή.

Στην δική μας περίπτωση, υπάρχουν πολλά σημεία στα οποία θα πρέπει η Κύπρος να επιμένει. Για παράδειγμα, οι μεταρρυθμίσεις που εισηγείται το ΔΝΤ θα ήταν ανεπαρκείς ακόμα και για μια οικονομία πολύ πιο υγιή από την δική μας. Παρομοίως, η επιμονή της κυβέρνησης στην επιμήκυνση, αλλά και στην αναγνώριση των παρατυπιών στα αξιόγραφα, είναι κάτι παραπάνω από δικαιολογημένες. Το ίδιο συμβαίνει και με την κοινωνική αδικία που θα γίνει με την οριζόντια περικοπή των κοινωνικών παροχών, όπου (πάλι) δεν θα γίνει στόχευση, με αποτέλεσμα οι έχοντες ανάγκη να χάσουν όσα θα χάσουν και οι πλούσιοι που λαμβάνουν επιδόματα χωρίς λόγο.

Αλλά εμείς κολλούμε στην επιμονή μας να διατηρήσουμε στοιχεία της οικονομίας που έχουν συμβάλει στην δημιουργία του δημοσιονομικού μας προβλήματος. Ενώ στις τράπεζες συνεχίζεται μια σοβαρή προσπάθεια (επώδυνης) διόρθωσης, στο δημόσιο εμείς θέλουμε, για παράδειγμα, να μην γίνουν ιδιωτικοποιήσεις. Και η λογική μας παραμένει πως οι ημικρατικοί μας «είναι κεδοφόροι». Η αλήθεια, φυσικά, είναι πολύ διαφορετική. Η ΑΗΚ, για παράδειγμα, εργοδοτεί σχεδόν τα ¾ των υπαλλήλων της στο δίκτυο διανομής, το οποίο χρηματοδοτεί από τα κέρδη στην παραγωγή ρεύματος και το χαράτσι που μας ρίχνει στα μούτρα με τους λογαριασμούς της. Αυτό, φυσικά, είναι παράνομο, αλλά γίνεται. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι υποχρεώσεις για τις συντάξεις είναι το οικονομικό αντίστοιχο του Μαρί για την ΑΗΚ, αλλά βρίσκονται κάτω από το χαλί –γι αυτό και «είναι κερδοφόρα» η εταιρεία: Πάνω στην ράχη μας.

Αντί να δουν αυτά τα προβλήματα, λαϊκιστές που ενδιαφέρονται για ψήφους και όχι για το καλό του τόπου επιμένουν σε αυτή την ηλιθιότητα, πως «όπου πάει το ΔΝΤ, ακολουθεί ύφεση», λες και μπορούσε να είναι αλλιώς. Το πιο σοβαρό ερώτημα για την Κύπρο, όμως, είναι κατά πόσον η ύφεση που θα ακολουθήσει θα μας βγάλει πιο δυνατούς από την κρίση, ή οι θυσίες μας θα μείνουν χωρίς αντίκρισμα.

Για τους ίδιους λόγους, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και οι πολιτικοί να κρατήσουν τα ξερά τους μακριά από το φυσικό αέριο.

 

Από το περιοδικό ΜΑΝ, τεύχος Δεκεμβρίου

5 thoughts on “ΔΝΤ και Ερυθρός Σταυρός

  1. 10,3 ΔΙΣ για τις τράπεζες που «δεν τα έκαναν θάλασσα» φυσικά αλλά έκαναν αυτό που κάνουν απλώς

    10,3 ΔΙΣ θα επωμιστεί ο κυπριακός λαό για τους τοκογλύφους και μόνο

    οπότε τι εννοείς δεν θα μπορούσε να γίνει;

    φυσικά και θα μπορούσε

    να αφήσουμε την λαική να καταρρεύσει, να επιβληθεί στην τράπεζα κύπρου να συγχωνευτούν σε μια και μόνο τράπεζα η οποία θα κρατικοποιηθεί

    να φκεις που το ευρώ γιατί ακριβώς αυτό είναι που δημιουργεί τα τεράστια δημόσια χρέη των χωρών

    με τον εξής μαγικό τρόπο

    Η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα δημιουργεί και τυπώνει όσο χρήμα θέλει από το πουθενά
    (ακόμα ο κόσμος νομίζει ότι πρέπει να έχει χρυσό για να εκδόσει, σκέφτου πόσο τεράστια ει΄ναι η προπαγάνδα)

    το δανείζει στις τράπεζες με επιτόκια του 1% και μετά οι τράπεζες οι τάχαμου γενικώς τζαι αορίστως αγορές το δανείζουν στα κράτη με τεράστια επιτόκια

    τζαι είναι γιαυτό που η τεράστια οικονομία της Γερμανίας που εξάγει προιόντα ακόμα και στην Κίνα έχει δημόσιο χρέος

    2 ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ 800 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ευρώ

    δηλαδή 82,8% του ΑΕΠ της

    τζαι η Ιταλία 2 ΤΡΙΣ 477 ΔΙΣ ΕΥΡΩ

    δηλαδή 120,7% του ΑΕΠ της

  2. Σωστά όσα λές αλλά και αυτά που λέει ο OSR είναι σωστά. Αυτοί που αποφασίζουν είναι αυτοί που έφεραν την οικονομία στο ναδίρ, είναι οι ίδιοι που ότι και να γίνει έχουν βγάλει τόσα πολλά που θα ζούν αυτοί και τα παιδιά τους με χρυσά, είναι όμως οι ίδιοι που προσπαθούν να μας ξανασώσουν. Αν διαβάσεις άρθρα από IMF θα δείς ότι, πολλοί παραδέχονται πως η Ισλανδία εφάρμοσε την καλύτερη λύση, αφήνοντας βασικά τις τράπεζες τις μόνες τους να λύσουν τα προβλήματα τους

    • Συμφωνώ. Πλην όμως, και στην ισλανδία δεν τις άφησαν να τα βρουν μόνες τους. Έκλεισαν τις μη εύρωστες, με σιγιρισμένο τρόπο. Αυτό λέω εδώ και τέσσερις μήνες.

      • Ναι. Keep going.
        Ένα παράπλευρο καλό της όλης διαδικασίας στην Ισλανδία, που για μένα έχει ακόμα μεγαλύτερη αξία είναι που το κακό που τους βρήκε, το πήραν σαν ευκαιρία να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο διακυβέρνησης τους, προς την αμεσότερη δημοκρατία.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s