Μνημόνιο και υπεραγορές

Ακόμα δεν έχω ξεπεράσει το γεγονός πως οι υπάλληλοι της Ορφανίδης διαδήλωναν στη Βουλή, αντί έξω από το σπίτι του κ. Ορφανίδη. Από την άλλη, πάντως, το Υπουργείο Εργασίας (τουλάχιστον) οφείλει να ερευνήσει αυστηρά και προσεκτικά τις πληροφορίες πως η εταιρεία απείλησε με απόλυση τους (ούτως ή άλλως απολυμένους) υπαλλήλους της, αν δεν πήγαιναν να διαδηλώσουν. Εάν, φυσικά, κόπτονται για τον κόσμο, και δεν είναι μόνο λόγια. Αυτό θα φανεί άμεσα.

Το ζήτημα, όμως, είναι πολύ γενικότερο από το γεγονός ότι μια χρεοκοπημένη εταιρεία φέσωσε το μισό παζάρι. Χτες έγραψα πως ευθύνη φέρουν και οι τράπεζες, όχι διότι αρνούνται να φεσωθούν παραπάνω, αλλά διότι συνέχιζαν να παραχωρούν δάνεια στην Ορφανίδης, ακόμα κι όταν ήταν ξεκάθαρο από τον Ιανουάριο, πως η εταιρεία δεν μπορεί να επιβιώσει. Ευθύνη έχουν και οι ελεγκτές που για κάποιο περίεργο λόγο δεν κατάφεραν να δουν τα κενά στην Ορφανίδης. Εδώ που τα λέμε, όμως, ούτε Λαϊκή, ούτε στην Κύπρου, ούτε στα Συνεργατικά κατάφεραν να βρουν κάποιο προειδοποιητικό σημάδι οι ελεγκτές.

Ολόκληρο το επάγγελμα των ελεγκτών θα πρέπει να αναθεωρηθεί και το επάγγελμα να καταστεί υπόλογο για τις υπογραφές που βάζει στα αποτελέσματα των εταιρειών. Η ευθύνη πρέπει να αποδίδεται.

Η περίπτωση της Ορφανίδης, όμως, μπορεί να λειτουργήσει ως παράδειγμα και για άλλες καταστάσεις. Πέρα από τις τράπεζες και τους ελεγκτές της εταιρείας, ευθύνες υπάρχουν, σαφώς, και εντός της εταιρείας. Οι λογιστές, η διεύθυνση, οι τμηματάρχες, όλοι εκείνοι που είχαν τις αποδείξεις που ψάχναμε αλλά σιωπούσαν, οφείλουν να δώσουν σήμερα εξηγήσεις.

Μηχανογράφηση στο ΜΟΜΑ

Μηχανογράφηση στο ΜΟΜΑ

Και κάπου εδώ αρχίζει να διαφαίνεται και ένα ακόμα ευρύτερο ζήτημα. Εδώ θέλουμε έσοδα από την αύξηση στον φόρο των ακινήτων. Το κτηματολόγιο, το οποίο δεν έχει αναβαθμιστεί από την εποχή που ο Κέννεντυ ήταν ακόμα φοιτητής, ξέρει πολύ καλά πως εκκρεμούν 130 χιλιάδες τίτλοι ιδιοκτησίας και πριν δυόμισι χρόνια ο τότε Υπουργός Εσωτερικών, Νεοκλής Συλικιώτης δήλωνε στην «Κ» πως ευελπιστεί πως θα βγάζουν 20 χιλιάδες τον χρόνο. Ευελπιστεί. Και θέλουν έσοδα από τον φόρο που περνά από το κτηματολόγιο.

Μετά, πέρασε νόμος για την διασύνδεση των στοιχείων από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, το κτηματολόγιο, τον ΦΠΑ, το Υπουργείο Εργασίας και κάτι άλλα τμήματα για σκοπούς ελέγχου των φόρων. Πολύ ωραία. Πλην όμως στο ΜΟΜΑ της Νέας Υόρκης υπάρχουν ως ιστορικά εκθέματα ηλεκτρονικοί υπολογιστές ποιο καινούριοι από εκείνους που έχει το πιο μεγάλο μέρος του δημοσίου.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το όλο ζήτημα που έγινε με την εκποίηση των εξασφαλίσεων για τα απλήρωτα δάνεια. Έγινε ντόρος, φωνές, και τελικά (καλώς) μπήκε ρήτρα για να μην γίνεται με την ίδια ευκολία και εκποίηση της ιδιοκατοίκησης. Το όλο θέμα ήταν μάλλον δευτερεύον. Νόμισε κανείς πως τα δικαστήρια της Κύπρου θα ολοκληρώνουν διαδικασίες εντός 18 μηνών;

Το θέμα με την Ορφανίδης δεν είναι μόνο οι ευθύνες της διεύθυνσης της εταιρείας, έστω κι αν αυτό ήταν το βασικότερο ζήτημα. Δεν είναι ούτε οι ελεγκτές και οι τράπεζες, που επίσης απέτυχαν. Το θέμα ήταν πως όλα και όλοι στον δημόσιο τομέα απέτυχαν.

Ετεροχρονισμένες επιταγές, καθυστερήσεις στις πληρωμές και απειλές στους προμηθευτές ήταν όλα γνωστά. Κανένας (σχεδόν) δεν μίλησε, ενώ όλοι ήξεραν τί παιζόταν και κατά πού πήγαινε η όλη κατάσταση. Ερωτηματικά υπάρχουν ακόμα και για την Κεντρική Τράπεζα, ενδεχομένως και την Αστυνομία. Τίποτε δεν λειτούργησε.

Γι’ αυτό και το βαθύτερο ζήτημα δεν είναι μια επιχείρηση που κλείνει σήμερα ενώ έπρεπε να ήταν κλειστή εδώ και καιρό. Η Κύπρος βιώνει εξ αιτίας των όσων γίνονταν στην Ορφανίδης, μια σημαντική αύξηση της ανεργίας που ενδεχομένως να ξεπεράσει ακόμα και τις 2.500 άτομα. Μπροστά μας, εν τω μεταξύ, βρίσκεται ένα Μνημόνιο που μόνο πιο δύσκολα θα κάνει τα πράγματα για την επόμενη διετία.

Αλλά πίσω από όλα αυτά, ή μάλλον πέρα από όλα αυτά, είναι και το κράτος. Τα τμήματα του δημοσίου που δεν λειτουργούν ποτέ. Οι ανεξάρτητες αρχές που δεν κάνουν την δουλειά τους,το ΤΕΠ, το κτηματολόγιο, ο ΦΠΑ, το Υπουργείο Εσωτερικών, το Υπουργείο Εργασίας…

Αν δεν αρχίσει άμεσα (έστω, από τον Μάρτη) μια ριζική και τολμηρή βελτίωση του κρατικού μηχανισμού στο σύνολό του –αν δεν πάμε πέρα από το Μνημόνιο- τότε όλο το ζόρι θα το τραβήξουμε άδικα.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και μακριά οι πολιτικοί από το Φυσικό Αέριο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s