Ο κίνδυνος της δεύτερης Κυριακής

Το μάθημα των εκλογών του 2008 ήταν πως, μετά από μια εκστρατεία σοβαρή, μετρημένη, με φρέσκιες ιδέες και νέες προτάσεις για τον τόπο, όλα ξηλώθηκαν μέσα σε ένα βράδυ και το παιγνίδι άρχισε να θυμίζει ντέρμπι ΑΠΟΕΛ-Ομόνοια της δεκαετίας του 1980.

Φουστανέλες και σφυροδρέπανα πήραν τη θέση των προτάσεων πολιτικής, η αναζήτηση νέων ιδεών που απευθύνονταν στους πολίτες έδωσε τη θέση της στην συσπείρωση των κομμάτων και τελικά, αντί να ψηφίζουμε στην δεύτερη Κυριακή ως πολίτες, ψηφίζαμε ως σκατοκουμούνια οι μεν και βρωμισμένοι καπιτάλες οι δε.

tug-o-war1Αυτός ο κίνδυνος είναι άμεσος και φέτος. Οι εκστρατείες του 2013 δεν ήταν το ίδιο τολμηρές όσο το 2008, κι αυτό καθιστά ακόμα πιο επικίνδυνη και ελκυστική την πόλωση. Από την Κυριακή το βράδυ, διαμορφώνονται δύο σκληρά μέτωπα, με επίκεντρο αυτή την φορά το Μνημόνιο και την οικονομία, και με διλήμματα που, αν το 2008 δεν ήταν ειλικρινή, φέτος είναι εντελώς επίπλαστα.

Μπορεί ο ρόλος του τρίτου υποψηφίου ως king maker να έχει υποβαθμιστεί σημαντικά σε σχέση με τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, αλλά ο κίνδυνος να γυρίσει ο δημόσιος διάλογος σε ύφη και λεξιλόγια που να θυμίζουν την Ελλάδα στην πιο μαύρη της ώρα, είναι κάτι παραπάνω από άμεσος, και κάτι παραπάνω από τρομακτικός.

Το Μνημόνιο, που είναι κατά βάση συμφωνημένο στο προσχέδιό του, μάλλον θα γίνει σφήνα και οι πολιτικοί χώροι θα επιχειρήσουν να μοιράσουν τους ψηφοφόρους. Και, ενώ το ΑΚΕΛ θα παριστάνει πως δεν δέχτηκε, ήδη, μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα, ιδιωτικοποιήσεις και μεταρρύθμιση του ΤΚΑ, από την άλλη ο ΔΗΣΥ θα επιμένει πως θα επαναδιαπραγματευτεί.

Αν το παιγνίδι γίνει, πλέον, Σαμαράς-εναντίων-Τσίπρα, θα έχουμε πρόβλημα. Η πορεία της πόλωσης, την οποία ήδη αρχίσαμε να βλέπουμε από το βράδυ της Κυριακής με τα συνθήματα έξω από το επιτελείο Μαλά, δεν αφήνει χώρο για σοβαρή συζήτηση – κάτι που ούτως ή άλλως είναι εξαιρετικά δύσκολο κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου των δύο Κυριακών.

Η λογική αυτή, όμως, φέτος έχει και ένα επιπλέον κίνδυνο. Χωρίς συνεργασία όλων των πολιτικών δυνάμεων, η «επόμενη ημέρα» θα είναι εξίσου δύσκολη για τους χαμένους, όσο και για τους νικητές της ερχόμενης Κυριακής. Και η επόμενη ημέρα δεν είναι, ούτε οι ευρωεκλογές του 2014, ούτε ακόμα οι βουλευτικές του 2016, αλλά ο Μάρτης και Απρίλης του 2013.

Το χειρότερο όμως, είναι πως η πόλωση αυτή δείχνει και κάτι άλλο. Αυτή η στήλη έγραψε την περασμένη εβδομάδα πως απαιτείται ο νικητής των εκλογών, αντί να πανηγυρίζει, να δείχνει πως βράζει το αίμα του, και πως είναι έτοιμος να αναλάβει τα δύσκολα. Έγραψε, επίσης, πως η πρώτη παράγραφος του επικήδειου του επόμενου προέδρου, θα γραφτεί κατά τις πρώτες 100 του ημέρες, και πως, όσα χρόνια κι αν ζήσει, αυτή η παράγραφος δεν θα ξαναγραφτεί ποτέ.

Η προσπάθεια για παραπλάνηση των πολιτών, με την επιμονή, για παράδειγμα, πως οι ιδιωτικοποιήσεις δεν έχουν γίνει αποδεκτές από την απερχόμενη κυβέρνηση, βασίζεται σε ένα ψέμα. Και, αν ακόμα και αυτές τις ώρες κάποιοι έχουν την διάθεση να λένε ψέματα, τότε η αποτυχία της πολιτικής μας ηγεσίας θα έχει και συνέχεια. Και μαζί της θα χειροτερέψουν και οι ήδη τραυματισμένες προοπτικές του τόπου.

Βασική ένδειξη για την νοοτροπία πίσω από τις δηλώσεις υποψηφίων και κομμάτων αυτή την εβδομάδα, θα είναι το πόσο θα επιμένουν σε δύο σημεία: Πρώτο, στην πόλωση. Δεύτερο, στο Μνημόνιο και τα ψέματα που το περιβάλλουν. Αυτές οι ενδείξεις θα είναι και τα τροχιοδεικτικά που θα μας δείξουν κατά πού το πάει ο κάθε υποψήφιος.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ (στα αλήθεια, χωρίς άλλα ψέματα) και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι να μείνουν εκτός προϋπολογισμού.

2 thoughts on “Ο κίνδυνος της δεύτερης Κυριακής

  1. «Μπορεί ο ρόλος του τρίτου υποψηφίου ως king maker να έχει υποβαθμιστεί σημαντικά σε σχέση με τις προηγούμενες προεδρικές εκλογές, »

    Αυτό το θετικό σημείο, φαίνεται να ισχύει, και είναι εκπληκτικό πως τους βολεύει όλους!

  2. Symfono me to kyrios… Alla epitelous eksiga mas giati epimeneis na ylopoiithei to GESY kai laleis to synexeia. Ego eisigoume na min ylopoiithei, touloaxisto oxi tora. Me kratos xalia opos exoume pou den mporei na ylopoiisei oute ena aplo systima mixanografisis tis prokopis h na epibalei aplous nomous opos to orio taxytitas sto paraliako tis Lemesou pame gyreukontas. Tha kostisei to enan-allonan me tous mafies/eksypnoblakes polites kai paroxeis iatrikon ypiresion apo ti mia kai tous dieftharmenous (esto kai ligous) dimosious apo tin alli. Na men po kai gia olous tou gerous apo tin Agglia … Kallitera na me klefkei o giatros kai h asfaleia gia ta iatrika ta eksoda ta dika mou kai tis oikogeneias mou para na me klefkoun kai oi diaforoi pou tha klefkoun to systima.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s