Τα βρίσκουν Σαρρής-Σόιμπλε

Τα νούμερα φαντάζουν εφιαλτικά, ενώ οργιάζει το παρασκήνιο εν όψει Eurogroup

Οι πρώτες, κιόλας, δηλώσεις του Μιχάλη Σαρρή μετά την ανακοίνωση της υπουργοποίησής του, έβαλαν κάτω από νέο φακό τα δεδομένα που αφορούν στο Μνημόνιο. Παρά τις μάλλον περίεργες και επίμονες αναφορές, προεκλογικά, σε αναδιαπραγμάτευση των όρων του Μνημονίου και αναθεώρηση του σεναρίου που αφορά στο ύψος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, ο νέος υπουργός Οικονομικών θα έχει μπροστά του λιγότερο από ένα μήνα για να ολοκληρώσει την όποια διαπραγμάτευση και να οδηγήσει το Μνημόνιο Συναντίληψης για τη διάσωση της Κύπρου σε υπογραφή.

Όπως πολλές φορές έγραψε η «Κ», το Μνημόνιο, όπως έχει δίνει αποδεκτό από την Κυπριακή Δημοκρατία, αφήνει καθαρά ανοικτή την πόρτα για εκτενέστατες μεταρρυθμίσεις, κλείσιμο τραπεζών αλλά και ιδιωτικοποιήσεις και μόνο με εντυπωσιακές κινήσεις και αναπάντεχη ενίσχυση της οικονομίας θα μπορούν να αποφευχθούν αυτές οι κινήσεις.

Εν τω μεταξύ, ίσως η σημαντικότερη εξέλιξη για το Μνημόνιο της Κύπρου, είναι το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ιταλία. Το αποτέλεσμα προκαλεί δονήσεις σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ, ενώ έχει πλέον αρχίσει να επηρεάζει αισθητά ακόμα και τις ισοτιμίες του δολαρίου.

Εν όψει των εξωγενών εξελίξεων, ο υπουργός Οικονομικών, Μιχάλης Σαρρής, έχει ήδη προχωρήσει με μία μακρά λίστα επαφών, μεταξύ των οποίων ο Βόφλγκανγκ Σόιμπλε (με τον ο κ. Σαρρής είναι σε συνεχή επαφή, ακόμα και σήμερα). Μακρά επικοινωνία είχε επίσης και με σειρά ομολόγους του που λαμβάνουν μέρος στο Eurogroup: τον Γάλλο Πιερ Μοσκοβισί, τον Ολλανδό Φρανς Βίκερς και τον Ελλαδίτη Γιάννη Στουρνάρα. Στις παρασκηνιακές αυτές κινήσεις, ο κ. Σαρρής επικοινώνησε επίσης με τον πρόεδρο της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, τον πρόεδρο του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, τον επικεφαλής της Ομάδας Εργασίας του Eurogroup, Τόμας Βίζερ και τον επικεφαλής του ΕΜΣ, Κλάους Ρέγκλινγκ. Οι επαφές Σαρρή, οι οποίες συνεχίζονται και σήμερα, έφτασαν μέχρι και τις ΗΠΑ (State Department και ΔΝΤ).

Κοντά για το ξέπλυμα

Μετά από αυτές τις επαφές, φαίνεται πως η Κύπρος βρίσκεται κοντά στην αποσόβηση ενδεχομένως που μεγαλύτερου κινδύνου για το τραπεζικό σύστημα, που αφορά στον έλεγχο για το ξέπλυμα χρήματος. Υπενθυμίζεται πως επιμονή πολλών Ευρωπαίων εταίρων, αλλά και της Τρόικας, είναι να γίνει ο έλεγχος που συμφωνήθηκε, από ιδιωτική εταιρεία. Ανησυχία της Κύπρου, όμως, είναι πως κάτι τέτοιο, και λόγω της ανοικτής πρόσβασης που θα έχει μια ιδιωτική εταιρεία στα προσωπικά τραπεζικά στοιχεία ατόμων και επιχειρήσεων, μάλλον θα οδηγήσει σε μαζική έξοδο καταθετών.

Με γνώμονα τον φόβο πως η κατάργηση του τραπεζικού απορρήτου θα διώξει καταθέτες, η Κύπρος επέμεινε πως ο έλεγχος θα πρέπει να γίνει από τη MoneyVal ή το ΔΝΤ, κάτι που απορρίφθηκε, διότι μια τέτοια επιλογή θα χρειαστεί αρκετό χρόνο για να υλοποιηθεί. Στόχος του κ. Σαρρή, θα είναι η επιστράτευση της MoneyVal (ή άλλου επίσημου θεσμού), αλλά με την «ενισχυτική» επιλογή να θέλει τη μίσθωση υπηρεσιών από ιδιώτες εγνωσμένων ικανοτήτων, που θα είναι αποδεκτοί για την αξιοπιστία τους, τόσο από την Κύπρο όσο και από το Eurogroup. Μια τέτοια επιλογή θα επιτρέψει μια ταχεία ολοκλήρωση της όλης διαδικασίας (κάτι που δεν μπορούν να κάνουν διεθνείς οργανισμοί), την ώρα όμως που θα καθησυχάζονται οι φόβοι για το τραπεζικό απόρρητο των καταθετών.

Πιέσεις από την Ιταλία

Μια σημαντική επιπλοκή στην όλη προσπάθεια, αφορά στο αποτέλεσμα των ιταλικών εκλογών. Πλέον, άπαντες στην Ε.Ε. και δη στην Ευρωζώνη αισθάνονται πως ολόκληρος ο «μηχανισμός κρίσεων» θα πρέπει να στρέψει όλες του τις δυνάμεις προς την αντιμετώπιση του ιταλικού στραπάτσου, γεγονός που καταφανώς επηρεάζει και την Κύπρο, με διάφορους τρόπους.

Πρώτον, η Κύπρος δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως αυτόνομο πρόβλημα, αλλά ως επιπλοκή του μεγαλύτερου προβλήματος που προκύπτει από την Ιταλία. Γι’ αυτό και οι πιέσεις θα είναι τεράστιες για να «τελειώνει» το θέμα της Κύπρου, να μπει σε τροχιά υλοποίησης το Μνημόνιο και να φύγει από την καθημερινή ατζέντα της Ε.Ε. Έτσι, τα χρονικά περιθώρια είναι πλέον ανύπαρκτα, γεγονός ωστόσο που ενδέχεται να βάλει σε δεύτερη μοίρα κάποιες από τις πιο ακραίες απαιτήσεις της Τρόικας και του Eurogroup.

Όλες οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι πλέον πιο ευάλωτες. Σε Βερολίνο, Βρυξέλλες και Φρανκφούρτη, θέλουν να έχουν το μυαλό τους ήσυχο όσον αφορά την Κύπρο. Είναι προφανές πως δεν επιθυμεί κανένας να έχει αυτή την «ενόχληση» της Κύπρου την ώρα που άπαντες ασχολούνται με τον χειρότερο εφιάλτη που γίνεται πραγματικότητα στη Ρώμη.

sarrisΔεύτερο, κοντεύουν εκλογές στη Γερμανία. Οι Γερμανοί δεν έχουν πλέον την ίδια πολυτέλεια να περιμένουν και να πιέζουν την Κύπρο. Με τις εκλογές στη χώρα να είναι προγραμματισμένες για τον Σεπτέμβριο, και με το σύννεφο μιας νέας ιταλικής κρίσης να πλανάται πάνω από την οικονομία του ευρώ, δεν μπορεί να επιτραπεί μια κρίση τον Ιούνιο-Ιούλιο στην Κύπρο, από την οποία δεν θα μπορεί συνέλθει η ευρωπαϊκή οικονομία.

Τέλος, η Κύπρος, με δεδομένα τα απόλυτα μεγέθη της κρίσης, δεν είναι παρά μια παρωνυχίδα του προβλήματος και δεν αξίζει, ούτε να δημιουργηθούν προηγούμενα εξαιτίας της ούτε να επιδεινωθεί η ευρύτερη κρίση για ένα τόσο μικρό και οικονομοτεχνικά απλό πρόβλημα.

Τι «λένε» οι Ιταλοί για την οικονομία

Το σημαντικότερο ζήτημα που προκύπτει από τις εκλογές στην Ιταλία, δεν είναι τόσο το πρόβλημα της ακυβερνησίας που δημιουργείται, αλλά μια γενικότερη εικόνα για την πορεία της χώρας. Είναι πλέον φανερό πως οι ψηφοφόροι έχουν απορρίψει την πολιτική Μάριο Μόντι, παρόλο που αυτή έβαλε τη χώρα τους σε πορεία σταθερότητας, αλλά και ανάκαμψης. Ωστόσο, την ίδια ώρα, το γεγονός ότι, όπως σχολιάζουν πολλοί Ευρωπαίοι, οι δύο από τους τρεις πρώτους είναι παλιάτσοι, εγείρει σοβαρά ερωτήματα για το άμεσο μέλλον της χώρας.

Παρά τις αλκυονίδες του Μόντι, η Ιταλία επανέρχεται για ακόμη μία φορά στην παραδοσιακή της πολιτική κατάσταση, η οποία είχε ανατραπεί για μερικά χρόνια, μόνο με την παντοδυναμία του λαϊκιστή και μάλλον αναξιόπιστου Σίλβιο Μπερλουσκόνι: Αδύνατες κυβερνήσεις που δεν μπορούν να λάβουν σοβαρές αποφάσεις, μεταρρυθμιστική αδυναμία, καμία προοπτική ουσιαστικών διορθωτικών κινήσεων και μόνιμη οικονομική στασιμότητα.

Η άμεση ανησυχία είναι πως η εικόνα ακυβερνησίας, με πολιτικές δυνάμεις που κρίνονται ως μη σοβαρές να διατηρούν σεβαστά ποσοστά στη νομοθετική εξουσία, μεταφράζεται σε ισχυρές πιέσεις για την οικονομία της χώρας, η οποία πιέζεται από υψηλό χρέος, μεγάλα ελλείμματα και ανησυχητικά θεμελιώδη στοιχεία.

Αυτό το σκηνικό δημιουργεί νέα δεδομένα για την Ευρωζώνη. Οι πρώτες ενδείξεις ανάκαμψης της Ελλάδας, η σταθεροποίηση της κατάστασης στην Ιβηρική χερσόνησο, αλλά και η συνεχιζόμενη αλλά ευάλωτη ανάκαμψη της Ιρλανδίας μάλλον θα πληγούν από τις εξελίξεις στην Ιταλία, που είναι η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης.

Ίσως το σοβαρότερο ζήτημα, είναι πως τίθεται εκ νέου το ερώτημα κατά πόσον σε κάποιες χώρες, και δη του Ευρωπαϊκού νότου, η δημοκρατική διαδικασία θα παράγει πάντοτε αντικυκλικά αποτελέσματα, με αποτέλεσμα να είναι μονίμως αναξιόπιστες κατά τις «δύσκολες ώρες». Το φάσμα ενός μόνιμου κυβερνητικού προβλήματος σε συγκεκριμένες χώρες, αποτελεί μόνιμο εφιάλτη για τους εταίρους των Ιταλών.

Κινητικότητα και στην Ουάσινγκτον

Εκπρόσωπος του ΔΝΤ έχει κληθεί να συμμετάσχει στην κρίσιμη για την Κύπρο συνεδρίαση του Eurogroup, στην οποία αναμένεται ότι θα τεθούν επί τάπητος όλα τα ζητήματα που εμποδίζουν την τελική συμφωνία για το Μνημόνιο της Κύπρου με την Τρόικα. Η πρόσκληση κρίθηκε αναγκαία, καθώς μεγάλο μέρος των προβλημάτων προέρχεται από την αυστηρή εμμονή του «Ταμείου» στα κριτήριά του, για τη βιωσιμότητα του κυπριακού χρέους.

Την εκτελεστική διευθύντρια Κριστίν Λαγκάρντ θα εκπροσωπήσει ο διευθυντής του Ευρωπαϊκού Τμήματος Reza Moghadam, ο οποίος πιθανόν θα συναντηθεί και με τον νέο υπουργό Οικονομικών, Μιχάλη Σαρρή. Πάντως, ο κ. Σαρρής, ο οποίος μετρά αρκετές στενές γνωριμίες στο ΔΝΤ, που είναι ο «δίδυμος θεσμός» της Παγκόσμιας Τράπεζας όπου υπηρέτησε για χρόνια, είχε ήδη επικοινωνία με κορυφαία στελέχη της 19ης οδού.

Παρότι ο αναπληρωτής εκπρόσωπος του ΔΝΤ Ουίλιαμ Μέρεϊ, ήταν φειδωλός στις απαντήσεις του για την Κύπρο, στη διάρκεια της τακτικής ενημέρωσης των δημοσιογράφων, την Πέμπτη, είναι προφανές ότι υπάρχει αυξημένη κινητικότητα, ωστόσο, όλα εξαρτώνται από το κλίμα που θα επικρατήσει στις Βρυξέλλες τη Δευτέρα. Πηγή εκτός «ταμείου» δεν απέκλεισε την αποστολή κλιμακίου της Τρόικας στην Κύπρο, στις αμέσως προσεχείς ημέρες, έχοντας υπόψη τα χρονοδιαγράμματα που τηρεί το ΔΝΤ η αποστολή δεν πρόκειται να βρίσκεται στην Κύπρο πριν από τις 11 Μαρτίου.

Σε αντίθεση με τις Βρυξέλλες όπου αξιωματούχοι της Κομισιόν μιλούσαν για πιθανότητα συμφωνίας στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου, στην Ουάσινγκτον δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους, πριν από τη συνεδρίαση του Eurogroup. Οικονομικός αναλυτής διαπιστώνει αλλαγή του κλίματος, μετά τις εκλογές, χωρίς αυτό όμως ακόμη να μεταφράζεται εμπράκτως.

«Το Ταμείο συζητά όλα τα σενάρια που ακούγονται, συμπεριλαμβανομένου και του ‘‘κουρέματος’’ στις καταθέσεις, δεν δείχνει να έχει αλλάξει στάση γύρω από τα κριτήρια βιωσιμότητας, όμως αν εκφραστεί ισχυρή βούληση στις Βρυξέλλες, δεν έχει παρά να τα τροποποιήσει, όπως έκανε στην περίπτωση της Ιρλανδίας, της Ελλάδας και της Πορτογαλίας», είπε ο ίδιος αναλυτής, αφήνοντας να εννοηθεί ότι η κ. Λαγκάρντ θα ταυτιστεί με τη γερμανική θέση.

Στο ερώτημα, αν το ΔΝΤ έχει άποψη στο θέμα που ήγειρε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικός, να αποφασιστεί από την Τρόικα αν η Κύπρος αποτελεί συστημικό κίνδυνο για την Ευρωζώνη, ο ίδιος αναλυτής απάντησε αρνητικά. «Δεν υπάρχει επίσημη θέση, ωστόσο, το ότι για τόσο καιρό το Ταμείο επιμένει στις απόψεις του περί βιωσιμότητας καθυστερώντας την υπογραφή του Μνημονίου, δείχνει πως δεν πιστεύει ότι η Κύπρος αποτελεί κίνδυνο».

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s