Nuclear Option για την Κύπρο

Όταν είχε πια διαφανεί πως Αμερικανοί και Βρετανοί δεν μπορούσαν και δεν ήθελαν να δώσουν τα πάντα για να προστατέψουν τη δυτική Ευρώπη από τον συμβατικό στρατό της ΕΣΣΔ, η Γαλλία άρχισε να αναζητά στρατηγικές επιλογές. Όταν, μάλιστα, διαφάνηκε πως το ΝΑΤΟ δεν μπορούσε (και δεν ήθελε) να ξεφύγει από την ηγεμονία των ΗΠΑ, ο ντε Γκολ ενίσχυσε την πολιτική του προκατόχου του, Μέντεζ Φρανς, διατυπώνοντας το δόγμα «των 80 εκατ. Ρώσων». Πίστευε, μάλλον ορθά, πως οι ΗΠΑ δεν είχαν καμία διάθεση να εμπλακούν σε πυρηνικό πόλεμο με τους σοβιετικούς για να σώσουν την Ευρώπη. Γι’ αυτό, θα το έκαναν οι Γάλλοι.

nukeΗ οποιαδήποτε σοβιετική επίθεση στη δυτική Ευρώπη, είπε ο ντε Γκολ, μεταφράζεται σε καταστροφή της Γαλλίας. Γι’ αυτό, η Γαλλία έδωσε μία «διαβεβαίωση»: Με την πρώτη ένδειξη πως υπάρχει σοβιετική επίθεση στη δυτική Ευρώπη, η Γαλλία θα σκότωνε 80 εκατ. Ρώσους με μια ολοκληρωτική πυρηνική επίθεση.

Μάλιστα, το δόγμα του ντε Γκολ, και η ανάπτυξη της force de frappe (περίπου «δύναμη για κτύπημα»), είχε και αυτοματισμούς. Κανένας δεν ξέρει με βεβαιότητα, αλλά οι πιο πολλοί ιστορικοί θεωρούν πως μόλις τα πρώτα άρματα θα έμπαιναν στις περιοχές του Αμβούργου, της Φρανκφούρτης ή του Ανόβερου, η πυρηνική προληπτική ανταπόδοση των Γάλλων θα ενεργοποιούνταν αυτόματα.

Άσχετα με το πόσους Γάλλους θα σκοτώσει η Ρωσία, είπε ο ντε Γκολ, πρέπει να σκεφτούν πολύ καλά αν αυτό αξίζει να θυσιάσουν τα «80 εκατ. Ρώσους» που οι Γάλλοι εγγυούνταν πως θα πάρουν μαζί τους. Ψυχρός πόλεμος, ψυχροί αριθμοί.

Όπως και στη Γαλλία του Ψυχρού Πολέμου, έτσι και η Κύπρος φαίνεται να έχει χάσει την αλληλεγγύη των συμμάχων της. Πλέον, δεν μπορεί να βασιστεί στην υπόσχεση της Ε.Ε. πως θα εμπλακεί σε «ολοκληρωτικό πόλεμο» για να τη διασώσει. Δύο από τις απαιτήσεις της Τρόικας –το κούρεμα καταθέσεων και ο φόρος Τόμπιν– θα ήταν καταστροφικές για την Κύπρο.

Το ερώτημα είναι, εδώ που φτάσαμε, τι έχουμε να χάσουμε.

Επιλογές υπάρχουν πολλές για τη βιωσιμότητα του χρέους. Την ίδια ώρα όμως έχει πλέον προκύψει πως η επιμονή σε μέτρα από τα οποία η κοινωνία και η οικονομία δεν μπορούν να ανακάμψουν, δεν αποτελεί απλά διαπραγματευτικό χαρτί. 
Η σκέψη θα ήταν αδιανόητη πριν από μερικές εβδομάδες. Ωστόσο, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, η Κύπρος καλείται να ανταποδώσει την κίνηση που έκανε η Τρόικα, όταν έβαλε το περίστροφο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Κάτω από τις σημερινές συνθήκες, η Κύπρος θα μπορούσε να θέσει σκληρές γραμμές με αυτοματισμούς στην «ανταπόδοση» της επίθεσης που δέχεται. Η δική μας force de frappe είναι η χρεοκοπία. Ενώ η έξοδος από το ευρώ θα ήταν καταστροφική για την Κύπρο (και για το ευρώ) και δεν θα μπορούσαμε ποτέ να ανακάμψουμε από ένα τέτοιο πλήγμα, την ίδια ώρα μία εντός του νομίσματος παύση πληρωμών θα αποτελούσε ένα δραματικό πλήγμα για τη διεθνή οικονομία, ακόμα και το ΔΝΤ.

Η Ιταλία βρίσκεται ήδη στο στόμα του λύκου. Η Γερμανία αντιμετωπίζει εκλογές στο τέλος του καλοκαιριού και δεν αντέχει μια τόσο μεγάλη αποτυχία της. Η σταθεροποίηση στην Ισπανία και την Ελλάδα είναι ευάλωτη, ενώ η ανάπτυξη στην Ιρλανδία είναι επίσης εύθραυστη. Η Πορτογαλία ακόμα ταλαιπωρείται, ενώ σειρά παίρνει πλέον η Γαλλία, με τους Γερμανούς να δείχνουν ήδη τις πρώτες αποδείξεις πως έχουν επηρεαστεί. Το δε ΔΝΤ, αναζητά νέο ρόλο μπροστά στα νέα δεδομένα, έχοντας αποτύχει να παίξει στο παιχνίδι των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, της θεσμικής αρχιτεκτονικής και της δημιουργίας «μαλακών» υποδομών στα κράτη, όπως κάνει, για παράδειγμα, η Παγκόσμια Τράπεζα.  Μία χρεοκοπία στην Ευρωζώνη για 17 δισ. ευρώ θα αποτελούσε πυρηνικό κτύπημα στη συλλογική οικονομία. Γι’ αυτό και η κόκκινη γραμμή της Κύπρου πρέπει να τραβηχτεί ξεκάθαρα.

Δεν πρέπει, όμως, να τραβηχτούν γραμμές τυχαία. Πολλές από τις κινήσεις που εισηγούνται, θα έπρεπε να είχαν γίνει. Το κριτήριο για το κάθε μέτρο δεν μπορεί να είναι ποιος το ζητά, ή σε ποιον αρέσει, αλλά πόσο το χρειάζεται η πατρίδα. Η μεταρρύθμιση του δημοσίου και η περισυλλογή στις δαπάνες, η προώθηση του ΓεΣΥ και της καθολικής ασφάλισης υγείας, η διόρθωση των στρεβλώσεων στα κλειστά επαγγέλματα και στη γραφειοκρατία, ακόμα και οι προσεκτικές ιδιωτικοποιήσεις, θα πρέπει να προχωρούν. 
Ακόμα πιο άμεση είναι και η ανάγκη να σταματήσουμε να κάνουμε τα στραβά μάτια μπροστά στο πιο άμεσο από τα προβλήματα των τραπεζών, όπου ένας ζόμπι ενισχύεται με ρευστότητα. Αντί να κάνουμε το αναπόφευκτο με τρόπο που να μπορούμε να το ελέγξουμε, προτιμούμε να αφήσουμε τον ζόμπι να κυκλοφορεί ελεύθερος με την ελπίδα να μην γίνει το πιο πιθανό σενάριο, που όλοι φοβούνται. Αυτή η αμέλεια αποτελεί έγκλημα κατά της Κύπρου, από τους ίδιους τους θεσμούς της. Η αυτόματη ανταπόδοση θα πρέπει να περιοριστεί σε εκείνες τις απαιτήσεις που θα αποτελούσαν πλήγμα χωρίς αύριο για την οικονομία της Κύπρου. Αυτές οι απαιτήσεις είναι συγκεκριμένες και ελάχιστες σε αριθμό. Εκεί, όμως, και με σοβαρές αντιπροτάσεις στο τραπέζι, η Κύπρος θα μπορούσε να πει πως «80 εκατ. Ρώσοι» θα χαθούν.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι μακριά από τους πολιτικούς.

One thought on “Nuclear Option για την Κύπρο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s