Η ώρα της ευθύνης και της ηρεμίας

Η σημερινή ημέρα θα είναι η πιο κρίσιμη (μέχρι την επόμενη) για την πορεία της οικονομίας. Η αντίδραση των καταθετών στο άνοιγμα των τραπεζών θα κρίνει κατά πόσον οι περιορισμοί στην κίνηση κεφαλαίων θα μπορούν να αρθούν μετά από μερικές ημέρες και το σύστημα να επανέλθει στην ηρεμία.

Φυσικά, θα υπάρχουν και κάποιες στιγμές υστερίας, ανησυχίας και πανικού. Θα υπάρχουν αδικίες (δεν υπάρχουν δίκαιες λύσεις σε αυτή την ιστορία) αλλά και δικαιολογημένοι εκνευρισμοί.

Την ίδια ώρα όμως, η όποια προσπάθεια από τους καταθέτες να σηκώσουν τα λεφτά τους και να τα βάλουν μέσα στο Tupperware πίσω από τα μπισκότα, είναι σαν να κλείνεις την τρύπα μετά αφότου αδειάσει ο κουβάς.

Για να είμαστε δίκαιοι, ακόμα και η Τράπεζα Κύπρου θα πρέπει να περάσει από αλλαγές και διορθωτικές κινήσεις για να έχει κάποιο νόημα η όλη άσκηση που έγινε αυτές τις ημέρες. Ωστόσο, ο άμεσος κίνδυνος έχει απομακρυνθεί προς το παρόν. Εγώ, πάντως, δεν θα σηκώσω λεφτά από αύριο, αλλά θα παρακολουθώ τί μεταρρυθμίσεις θα κάνει η Τρ. Κύπρου για να βελτιωθεί.

λεφταΣε κάθε περίπτωση, όμως, μέσα από την εικόνα που έχει δημιουργηθεί, η εμπιστοσύνη του κόσμου έχει χαθεί. Οι δύο μεγάλες τράπεζες της Κύπρου δεν ήταν απλά το κυκλοφοριακό σύστημα της οικονομίας, αλλά και κοινωνικοί θεσμοί. Ενδεχομένως αυτός να ήταν μάλιστα και ο λόγος που ουδείς πίστευε πόσο μαύρο ήταν το χάλι τους και πόσο βαθιά έφτανε η ανικανότητα των τραπεζικών στελεχών.

Και η ανικανότητα αυτή που έχει πλέον επιδειχθεί από το αποτέλεσμα, είναι προκλητική. Είναι προκλητική διότι βλέπαμε τους μισθούς τους. Δεν γίνεται να είναι χρεοκοπημένη η τράπεζα, κύριες εκτελεστικέ, και να λαμβάνεις 250 χιλιάδες μισθό για να κάθεσαι και να κάνεις πως δεν τρέχει τίποτε.

Ενδεχομένως γι αυτό και να απαιτούμε να βρούμε τους ενόχους. Αυτό, φυσικά, είναι αναγκαίο, όχι τόσο γιατί το απαιτεί ο κόσμος μέσα στον εκνευρισμό του. Το «λαϊκό συναίσθημα» που επικαλούνται οι πολιτικοί δεν είναι και δεν πρέπει να αποτελεί εντολή για τους πολιτικούς και τους εισαγγελείς. Αυτό συνιστά λαϊκισμό της πιο δειλής μορφής, αλλά και ανευθυνότητα.

Η ώρα των ευθυνών πρέπει να εξυπηρετεί ένα πιο σοβαρό σκοπό. Πρέπει να δίνει ένα μήνυμα, όχι πως έγινε η Δημοκρατία όχλος και πως τα νεύρα μας κατευθύνουν την όποια απόφαση, αλλά κάτι πιο σοβαρό: Πως ακόμα και τώρα, έχουμε επίγνωση των δύσκολων εποχών που θα ακολουθήσουν και η όποια τιμωρία θα εξυπηρετεί την δικαιοσύνη και την διόρθωση των ανεπαρκειών μας – όχι την ικανοποίηση των συναισθημάτων μας.

Γι αυτό, πρέπει να παραμείνουμε προσεκτικοί. Πολλοί έφυγαν τα λεφτά τους από την Κύπρο τις τελευταίες ημέρες, για παράδειγμα. Προσωπικά, δεν πίστευα πως ο κ. Νταίσελμπλουμ εννοούσε αυτό που έλεγε για κούρεμα καταθετών, διότι μια τέτοια σκέψη ήταν οικονομοτεχνικά βλακώδης. Από την άλλη, όμως, το έλεγε o πρόεδρος του Eurogroup, και λογικό ήταν κάποιοι καταθέτες, υποψιασμένοι, σήκωσαν λεφτά από τις τράπεζες. Αυτό δεν είναι έγκλημα και η στάση της Κεντρικής Τράπεζας αποτελεί μέγιστη δειλία, να δίνει μια λίστα με άτομα που δεν εγκλιμάτισαν, αλλά να κρύβει τις μεγαλύτερες ευθύνες.

Και, η μεγαλύτερη ευθύνη ανήκει στην ίδια την Κεντρική. Οι δηλώσεις του Διοικητή, που πέρασαν στα μαλακά, δείχνουν την σαπίλα του συστήματος. Για 9 μήνες ήταν στον αναπνευστήρα η Λαϊκή, είπε ο κ. Δημητριάδης, αλλά την κρατούσαν για να γίνουν οι εκλογές. Με απλά λόγια, ο ανεξάρτητος αξιωματούχος μας έσπρωξε σε αυτό το χάλι για πολιτικούς λόγους. Όταν λέγαμε, όμως, πως η Λαϊκή είναι στον αναπνευστήρα, μας έστελνε στο ΤΑΕ για κατάθεση. Αυτό είναι ευθύνη χωρίς ελαφρυντικά.

Οι δε βουλευτές, δεν μπορούν να αισθάνονται οι ίδιοι πως δεν φταίνε. Δεν ήξεραν, λέει η κυρία Χαραλαμπίδου, πως η Λαϊκή είχε πρόβλημα ρευστότητας όταν ψήφιζαν την διάσωσή της. Δεν ήξεραν, διότι η πληροφορία για το ELA ήταν στη σελίδα 63.

Έλεος.

Βουλευτής είσαι. Και, αν δεν μπορείς να διαβάσεις 63 σελίδες, οφείλεις να παραιτηθείς. Όταν ψηφίζεις χωρίς να ξέρεις τί ψηφίζεις, οφείλεις να παραιτηθείς. Και, αν δεν καταλαβαίνεις κάτι, οφείλεις να ρωτήσεις. Από τη στιγμή που δεν ρωτάς, αυτό σημαίνει πως δεν ενδιαφέρθηκες και οφείλεις να παραιτηθείς.

Δεν φταίνε οι άλλοι, φταίνε οι βουλευτές. Και, όταν ζητούν λίστες, πρέπει αυτό να το έχουμε υπόψη μας.

Πάνω από όλα, σήμερα το ζητούμενο για το καλό του τόπου, είναι η υπομονή. Αλλά από αύριο είναι η σοβαρότητα. Και, βλέποντας, ακούγοντας και παρακολουθώντας τους ηγέτες του τόπου, καθίσταται ξεκάθαρο το ζητούμενο και από εμάς, τους απλούς πολίτες: Η σημερινή ημέρα έχει κανονιστεί και δεν υπάρχει λόγος πανικού. Μετά όμως από τον άμεσο κίνδυνο στην ρευστότητα από την έξοδο κεφαλαίων, το επόμενο βήμα πρέπει να είναι η σοβαρή αναζήτηση διορθωτικής δικαιοσύνης, και όχι απλά η ικανοποίηση των συναισθημάτων.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΠΔ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τους πολιτικούς.

2 thoughts on “Η ώρα της ευθύνης και της ηρεμίας

  1. Καλημέρα. Στο ΧΑΚ τι θα γίνει; Κανονικά πρέπει να αφαιρεθούν οι δυο τράπεζες.
    Αυτή τη στιγμή η ΤΚ είναι χωρίς ΔΣ και με μετόχους φαντάσματα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s