PIGS beware: Another ECB lesson from Cyprus

The Cyprus mess is a perfect storm on many levels. Our own (read Cypriot) mistakes have been serious, protracted and deeply rooted in mentalities that many of us had hoped would go away after EU accession.

As the wishful thinking goes away and we run through the five stages of grief, however, a series of other issues arise that don’t necessarily concern Cyprus alone.

Eurogroup and ECB have behaved in a way that has raised –not unjustifiably- the question whether the bank run that they caused was the result of pure incompetence, or of mala fide decision making . I’ve also written about how I was dragged to CID (Criminal Investigation Department) offices for writing about ELA extensions to Laiki bank even as the ECB stood idly by and let an insolvent bank gather over 50% of the country’s GDP in emergency liquidity.

The latest interesting question, though, relates to the very architecture of the Eurosystem. Although from what I gather this was never broached in the cases of other PIGS, the role of the national Central Bank has become increasingly strange.

magritteThe national Central Banks are, essentially, branches of the ECB, which in turn is a member of the Troika, alongside the European Commission and the IMF. And yet, national central banks tend to “negotiate” with the Troika about what needs to be done.

In theory, both ECB and national CBs should have the best interest of the financial system in mind. In practice, though, this is hardly ever the case; national stability and particularities rarely jibe with the overall interest of the Eurozone. This is one of the most fundamental criticisms of the entire Euro.

When it come to Cyprus, the ECB has been playing second fiddle to the IMF, as became obvious with the disappearance of Mario Draghi from the front lines and his comments last week that he disagreed with the depositor bail in –or at least the way it was done.

On top of that, there are even deeper questions about the Chinese Wall that the ECB pretends it has created between NCBs and their governments. Statements by the governor of the Central Bank of Cyprus last week, only underlined the situation: He commented that Laiki Bank had been “on the respirator for nine months” and that he couldn’t make decisions because (presidential) “elections had to take place” before anything was done.

This is a violation of his oath- the “need for elections”, he admitted, trumped the need of the system for drastic moves.

Then it got even more bizarre. After the Eurogroup decision, the ECB was adamant that capital controls should not be imposed in Cyprus. Now, according to senior Central Bank of Cyprus officials, the Central Bank of Cyprus is against capital controls but the ECB insists on keeping them in place, largely because of IMF’s decided policy.

Behind all of this stands a simple question: Is a national Central bank in the Eurosystem fit to “negotiate” or at least “deliberate” with the ECB on the needs, requirements and best interest of financial stability in a Eurozone country?

In Program countries, Central Banks negotiate with the ECB and the Troika. At the same time, they are a part of the ECB and hence of the Troika. Governors serve as long as they enjoy the confidence of the Governing Council, but at the same time they sit at opposite sides of the table and negotiate with the ECB things like baseline scenarios for bank recap needs.

It is now clear in Cyprus that the Central Bank, which ostensibly “was negotiating” on behalf of the Republic of Cyprus with the Troika, did no such thing. This is perhaps right; why would an ECB Governing Council member negotiate with the ECB?

But then again it needs to be clear that two hats fare one too many for a single head. Program countries need to be taking a more explicit position, noting that their national Central Banks are “part of the Troika” and that they looking after Eurozone interests (and from the looks of it, following the lead of the IMF). They don’t express the best interest of the nation they “represent”.


  1. Εμένα με εκπλήσσει (όχι ευχάριστα) το γεγονός ότι πουθενά δεν γράφετε (εσείς οι δημοσιογράφοι) τι ακριβώς είναι αυτό το E.L.A (πέρα που τη σημασία των αρχικών του δλδ)

    όπως και επίσης δεν επισημαίνεται η μυστικοπάθεια που το περιβάλλει ως θεσμός.

    τσπ επειδή την ιστορία την παρακολουθώ από το 2010

    To E.L.A λοιπόν είναι και αυτό ένα παράγωγο, μια ανωμαλία, ένα γιατροσόφι , δημιούργημα της τερατώδους αποτυχίας των οικονομικών πτυχών του τερατουργήματος που ακούει στο όνομα:

    Συνθήκη της Λισαβόνας και συγκεκριμένα στο άρθρο 123

    που συμφωνήθηκε το 2008 -09 Τότε δημιουργήθηκε και το Eurogoup. πριν δεν υπήρχε αυτό το πράγμα. Η Ευρώπη λειτουργούσε διαφορετικά βασισμένη στα οράματα ανθρώπων που ήθελαν πραγματικά μια Ενωμένη Ευρώπη.(Bech,Schuman κτλ)

    Οι πολιτικοί μας ψήφισαν (όπως πάντα χωρίς να διαβάζουν) πέραν της μείωσης της δύναμης ψήφου της Κύπρου στις ευρωπαϊκές αποφάσεις από ισοδύναμη ψήφο σε …. 0.2% of the vote αλλά παράλληλα και της κατάργησης του Ευρωπαικού οικονομικού οράματος που δούλευε μέχρι τότε ρολόι για όλους τους λαούς.

    Η συμφωνία επι της ουσίας προνοούσε τη μετατροπή του Ευρώ από καθαρό FIAT currency

    δλδ regulated από τις KT της εκάστοτε χώρας σε συνάρτηση με την ECB

    σε ένα υβρίδιο gold standard currency – Οι Γερμανοί είχαν πάντα ένα θέμα με το overinflated currency και το χρυσό κτλ διότι είχαν την εμπειρία με τον υπερπληθωρισμό του 1920 – και είναι μέρος της ρητορικής διαμάχης πολιτικών παρατάξεων, είναι όπως είναι εμάς το Κυπριακό πχ. Μικροπολιτικές διαφορές ασήμαντες για τους έξω που ανάχθηκαν σε μέγα προεκλογική αντζέντα της ΑΘΛΙΑΣ Μέρκελ και του ΑΘΛΙΟΥ κόμματος που εκπροσωπεί με τις ΑΘΛΙΕΣ πολιτικές που είχαν μετατρέψει τη Γερμανία του μάρκου σε ένα ΖΟΜΠΙ επονομαζόμενο ως τον μεγάλο ασθενή.

    Πλέον το κόμμα της Μέρκελ κόλλησε αυτή τη Σύφιλη και στην υπόλοιπη Ευρώπη.

    οι χώρες απαγορεύετω να έχουν πρόσβαση στη Ευρωπαική Kεντρική Tράπεζα (ECB)

    και έτσι από το 2008 και μετά ο ισολογισμός του κράτους θα πρέπει να βγαίνει μέσω αναχρηματοδότησης του από ιδιωτικά ιδρύματα. δλδ τις αγορές.

    Παλιά έστω και αν κρατούσαν σφιχτά λουριά στην ECB το επιτόκιο δανεισμού ήταν βιώσιμο. Υπήρχε δηλαδή κάτι σαν ένα κοινό ευρω-ομόλογο. Υπήρχε ισότητα δανεισμού. Η Ελλάδα δανειζόταν από την ΕΚΤ με τους ίδιους όρους που δανειζόταν η Γερμανία

    Τα κράτη μετά τη συνθήκη της Λισαβόνας αντί να πηγαίνουν στη κεντρική του τράπεζα όπως γινόταν στις αρχές της δημιουργίας του Ευρώ, (αλλά και την εποχή της Λίρας) και να δανείζονται ελεγχόμενα με ένα σταθερό επιτόκιο χρηματοδοτώντας έστι την ανάπτυξη και τη δημιουργία νέου πλούτου

    Πλέον έπρεπε να πηγαίνει σε ιδιωτικές τράπεζες, να πουλήσει κρατικά ομόλογα, και τα ομόλογα θα έπρεπε να ανταγωνιστούν τα ομόλογα των υπολοίπων χωρών της Γερμανίας (που δανείζεται με αρνητικό επιτόκιο τώρα πια) Δεν υπήρχε ισότητα υπήρχε ανταγωνισμός οικονομιών της ευρωζώνης.
    Επομένως- ένα κράτος αντί να προσεγγίσει τη ΕΚΤ ή τη δική του κεντρική τράπεζα για να καλύψει τις ανάγκες του, έπρεπε να προσεγγίζει ιδιωτικές τράπεζες και να τους πει, δώστε μου λεφτά και θα σας δώσω τόσο επιτόκιο.. Ε αυτό δημιούργησε τη φούσκα του δημοσιονομικού χρέους, η ιδιωτική τράπεζα με ποιό κίνητρο να δανείσει εσένα και όχι τη ΓΕΡΜΑΝΙΑ; άρα εσύ ως Ελλάδα έπρεπε να δώσεις παραπάνω επιτόκια κτλ κτλ κτλ ένας φαύλος κύκλος μιας συνταγής που θα οδηγούσε με ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ακρίβεια στη καταστροφή.

    Ετσι σε μερικά μόνο χρόνια το χρέος εκτροχιάστηκε για κάποιες χωρες, ενώ συνδέθηκαν και οι ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ πολιτών με αναχρηματοδότηση χρέους ευρωπαϊκών χωρών. Τα λεφτά των πολιτών αντί να κάθονται άνετα στις καταθέσεις τους χρησιμοποιούνταν για να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξη των κρατών μέσω χρέους και μετά το κράτος θα έπρεπε να τους τα αποπληρώσει πίσω με τόκο τάχατες. Ολα αυτά στο βωμό του να μην τυπώνεται χρήμα δλδ στο βωμό της Συντηρητικής νομισματικής πολιτικής των Γερμανών. Μπούρδες. Διότι όπως όλοι ξέρουμε το inflation ο πληθωρισμός όχι μόνο δε σταμάτησε με τη συνθήκη της Λισαβόνας αλλά συνδυάστηκε με ύφεση στην ΕΕ. Πολύ απλά πλέον αντί να δημιουργείται νέο χρήμα το υπάρχων χρήμα *των καταθετών ανακυκλώνονταν και θα έπρεπε να πληρωθούν και ΤΟΚΟΙ χωρίς να υπάρχει ΚΑΝ αυτό το χρήμα στην αγορά. Δλδ ακόμη και νέο πλούτο να βρεις πχ πετρέλαιο δεν σημαίνει πως θα λύσεις τα διαρθρωτικά προβλήματα του ευρώ, σε κάποια άλλη χώρα θα πεσει ο κλήρος, για να υπάρξει «πρόοδος» στην ευρωζωνη πρέπει κυριολεκτικά να κλέψεις ξένες καταθέσεις και να τις ρίξεις στην αποπληρωμή του χρέους.
    (όταν λέμε πρόοδος στα οικονομικά εννοούμε στην ουσία την αποπληρωμή των τόκων – χωρίς FIAT currency όπως έλεγε και Milton Freeman αυτό οδηγεί σε στραγγαλισμό της οικονομίας.
    (στη καλύτερη περίπτωση)

    Αυτά τα πειράματα είχαν άμεσα τραγικά αποτελέσματα, όπως ανέλυσα πριν 4 χρόνια στο κείμενο «ευρώπη ευχή ή κατάρα»
    και μετά πριν 3 χρόνια στο κείμενο
    «ήγγικεν γαρ η βασιλεία των Γερμανών»
    τόλμησα να κάνω μία πρόβλεψη για το μέλλον της Κύπρου που πλέον τώρα ακόμη και εγώ διαβάζω και ανατριχιάζω..

    οι τράπεζες «δανείζονταν» από το κράτος για να δημιουργούν growth πλέον δάνειζαν στο κράτος για να δημιουργούνε ύφεση. Δεν είναι τυχαίο που Αμερικανοί οικονομολόγοι κορόιδευαν την Ευρωπαϊκή ένωση ότι «they got it wrong» – δεν διδάχθηκαν τίποτα από τη μεγάλη ύφεση του 1929 και ότι στην ουσία δημιούργησαν ένα νέο gold standard που θα οδηγήσει στη καταστροφή.

    Οσοι δεν ξέρουν πως δουλεύει μια σύγχρονη οικονομία (κανονικά μιλάμε όχι στην ευρωζώνη) – η κεντρική τράπεζα έπρεπε να δημιουργεί και καταστρέφει χρήμα αναλόγως ζήτησης,του πληθωρισμού και του χρέους. Δημιουργία πρέπει να γίνεται με μέτρο για να μην δημιουργείται inflation αλλά από την άλλη να μη στραγγαλίζει την ανάπτυξη της οικονομίας με ύφεση. Το χρήμα σου είναι Linked με το exchange rate άλλου νομίσματος ως reserve κτλ. .
    Οικονομικά 1.01 που καταργήθηκαν σε μία νύχτα από μία συνθήκη που δεν ήταν εκεί για να ενώσει την Ευρώπη αλλά για να σώσει τους Γερμανούς από τα PIGS

    Γιαυτό τον λόγο φίλε μου έπρεπε να φύγουμε από το Ευρώ ΧΘΕΣ
    επειδή το Ευρώ μετά τη συνθήκη της λισαβόνας έχει γίνει ένα νόμισμα που δημιουργεί χρέος και έχει πολλά διαρθρωτικά προβλήματα.

    τώρα, υπάρχουν δυο τρόποι σκέψεις,

    ο αισιόδοξος, του Ζαν κλοντ Τρισε που λέει ότι τα πράγματα στην Ευρώπη θα αλλάξουν, θα ενοποιηθούν οι οικονομίες και τα χρέη των χωρών και θα υπάρχει κοινή οικονομική πολιτική όπως και στην Αμερική.

    ή ο απαισιόδοξος, που λέει, οι άνθρωποι που είναι στην εξουσία και διαχειρίζονται το ευρώ δεν θέλουν ολοκλήρωση αλλά διάλυση, καλό θα ήταν να πηδήξουμε από το πλοίο που βουλιάζει πριν μας παρασύρει μαζί του στον πάτο η δύνη του.

    Θα σου κάνω μια απλή ερώτηση,

    Πιστεύεις πως η Γερμανία θα δεχθεί να υπάρξει κοινό Ευρωομόλογο;

    Τι θα γίνει με Ισπανία και Ιταλία που δεν μπορούν να αναχρηματοδοτήσουν το χρέος τους προς τις τράπεζες τους;

    Προσωπική μου άποψη είναι πως δεν θα υπάρξει ποτέ καλύτερη μέρα για το Ευρώ αλλά ούτε για την Ευρώπη θα είναι κάθε μέρα και χειρότερα.

    Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι διαγραφή του ELA (ιδεατά με μία συμφωνία) αλλιώς μονομερή διαγραφή και Επιστροφή στη Λίρα με μια υποτίμηση 50%.

    Μετά πρέπει να ρίξουμε και τα ΦΠΑ κτλ κτλ η έξοδος είναι απλά το πρώτο βήμα, υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που πρέπει να γίνουν..

    η «εξαθλίωση» θα υπάρξει για 5-6 χρόνια όμως, θα έχεις μια υγιή οικονομία που δεν θα μπορέσεις ΠΟΤΕ να έχεις μέσα στο Ευρώ εκτός και αν αλλάξει ρώτα η Γερμανία – εξάλλου πολλοί θεωρούν ότι αυτό που έγινε στη Κύπρο ήταν πραξικόπημα για τον Τρισε, και τους κύκλους που είναι υπέρ κοινού ευρω-ομόλογου, και μιας κοινής αντίληψης χρέους αλλά και κρίσης. Δεν είναι ούτε ελληνική ούτε κυπριακή η κρίση είναι ευρωπαϊκή. ασχέτως με το τι λένε η Μερκελ με το κόμμα της από το πρωί μέχρι το βράδυ στα διεθνή ΜΜΕ


Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s