Τrendy επαναστάτες, trendy σκλάβοι…

Τα ζητήματα που έχουμε μπροστά μας δεν είναι ζέβρες: Ένα παλιό -όχι όμως άσχετο- κομμάτι από το περιοδικό ΜΑΝ

Ένα από τα πιο ευχάριστα της παλιάς Λευκωσίας είναι τα μηνύματα στους τοίχους – από το πετυχημένο «Το πουλλίν επέτασεν», μέχρι το «παρκιν για ρομπότ μόνο», ως και τον σκουπιδοτενεκέ που γράφει πάνω «κάλπη», τα συνθήματα είναι συχνά έξυπνα και έχουν και κάποιο βάθος πίσω τους.

Στην ράμπα του χώρου στάθμευσης της Φανερωμένης, κάπου γράφει ένα σκέτο «Trendy σκλάβοι». Με ενόχλησε. Όχι γιατί είναι άδικο ή λάθος, αλλά διότι λέει μια αλήθεια που ίσως πολλές φορές να μην σκεφτόμαστε όσο θα έπρεπε. Ενώ οι «επαναστάσεις» και οι αντιδράσεις σε πολλά σημεία του κόσμου έγιναν καθημερινό βίωμα (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο) τον τελευταίο καιρό, αυτό το trend έγινε μόδα και στην Κύπρο. Ναι, μόδα.

Επαναστάτης, κι αυτός

Επαναστάτης, κι αυτός

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία που μπορεί κανείς να παρατηρήσει στις δικές μας «επαναστάσεις» είναι πως κι αυτές ακολουθούν τις δικές τους «τάσεις». Είναι κάπως ενοχλητική η παρατήρηση ότι, ενώ οι κοινωνικές και άλλες αντιδράσεις» έχουν ως κοινό γνώρισμα την αντίδραση στην υποκρισία και τον κομφορμισμό, τελικά καταντούν να κάνουν την ίδια αμαρτία.

Ένα παράδειγμα είναι οι νεαροί που πολεμούν το «κατεστημένο». Όλοι με τα ίδια ρούχα –δίνουν την εντύπωση πως είναι στολή- όλοι με τα ίδια ενδιαφέροντα και τις ίδιες προτιμήσεις στη μουσική και την (δήθεν) τέχνη, όλοι στο ίδιο καλούπι, κομμένοι από την ίδια μόλα.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι το πιο πρόσφατο –και ίσως λιγότερο διαχρονικό- «κίνημα» που παρουσιάστηκε στην Κύπρο μετά το καλοκαίρι. Και πάλι, βρίσκουμε πως, όσοι θέλουν να έχουν λόγο, πρέπει να μπουν στο καλούπι.

Αισθάνεται κανείς πως αυτό που μας λείπει είναι, πάνω από όλα, ο αλληλοσεβασμός και ένας ουσιαστικός και ειλικρινείς διάλογος. Δεν έχουμε αυτά τα πράματα, ούτε στην πολιτική συζήτηση, ούτε στην συζήτηση για το Κυπριακό, ούτε στους καβγάδες για την οικονομία. Ούτε, ακόμα, και στην όλη συζήτηση που αφορά στα κοινωνικά μας ζητήματα: Την απομόνωση και αποξένωση τόσων νέων, την μετανάστευση, τα ναρκωτικά, την αποτυχία του εκπαιδευτικού συστήματος.

Σκεφτείτε πως πριν μερικούς μήνες, η Αστυνομία μπήκε στη νεκρή ζώνη, έκανε αλατιού ένα (δήθεν) «κοινόβιο» που στήθηκε εκεί, και μετά έβγαινε να κάνει δηλώσεις πως «γινόταν χρήση ναρκωτικών» και πως ενοχλούσαν τους γείτονες.  Υποθέτω πως κάπνιζαν χόρτο, κι αυτό ενόχλησε τους γείτονες (αλήθεια, ποιους γείτονες;). Τη στιγμή που καταστρέφονται ζωές στα σκληρά ναρκωτικά, τους ενόχλησαν αυτούς τρεις ψιλές τυλιχτές και κάτι, διότι τους βρωμούσαν αυτοί οι παίδες που μέσα στον ενθουσιασμό και την αφέλειά τους νόμιζαν πως θα αναλάβουν να ανοίξουν την νεκρή ζώνη.

Κανένας δεν είπε –«μισό λεπτό, ρε μεγάλε», γιατί τόση βία από την Αστυνομία; Γιατί βγαίνετε και μιλάτε για τα «πλοκάμια του λευκού θανάτου» τη στιγμή που για την σκληρή πρέζα δεν καταφέρνετε να κάνετε μια κίνηση της προκοπής; Θυμάμαι όταν ήμουν εθελοντής στη ΘΕΜΕΑ, πως τα δικαστήριά μας, στην μεγαλοσύνη της ηλιθιότητάς τους, έστελλαν για αποτοξίνωση παιδιά που πιάστηκαν να κάνουν μπάφους. Αυτοί οι δικαστές δεν είναι απλά άχρηστοι. Είναι χειρότεροι από αυτό, είναι επικίνδυνοι.

Όλα αυτά δεν είναι άσχετα- δείχνουν πόσο λίγο μας ενδιαφέρει να συζητούμε την ουσία των ζητημάτων που έχουμε μπροστά μας. Αντί τούτου, μας ικανοποιεί μία επιδερμική προσέγγιση που θέλει όλα τα θέματα να μοιάζουν με ζέβρα. Μαυρόασπρα και απλά.

Το κυριότερο πρόβλημα που πρέπει να πολεμήσουν οι «επαναστάτες» της κοινωνίας, αυτοί που κινδυνεύουν να γίνουν υπερβολικά trendy για να είναι ειλικρινείς, είναι το πώς να μπει μπηχτή στην κυπριακή κοινωνία η λογική του διαλόγου.

Και, οι «μεγάλοι» οφείλουν να καταλάβουν πως αυτοί οι «κουρούπεττοι», οι «ξημαρισμένοι», οι «ναρκωμανείς» της ψιλής, οι «χασικλίδες» και οι «μεταλάδες» έχουν πολλά να μας διδάξουν όλους. Έχουν ιδέες, απόψεις, σοβαρές σκέψεις πολύ πιο μπροστά από τις δικές μας τις  στεγνές και «καθώς πρέπει». Φτάνει, όμως, να μην πέσουν στην παγίδα του trend και για γίνουν, κι αυτοί, σκλάβοι. The writing on the wall.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και, πάνω από όλα τα έσοδα από το φυσικό αέριο πρέπει να μείνουν αυστηρώς εκτός προϋπολογισμού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s