Τα όρια του σκανδάλου

«Δεν έχω τίποτε να κρύψω και είμαι βέβαιος πως κανένας δεν θα φτάσει στο συμπέρασμα πως εμπλέκομαι σε οποιαδήποτε παράνομη πράξη». Αυτά ήταν τα λόγια του Bernard Ebbers μόλις ορκίστηκε ενώπιoν αρμόδιας επιτροπής στο Κογκρέσο των ΗΠΑ. Λόγια πολύ οικεία και σε εμάς.

Μόλις έκανε την εναρκτήρια αυτή δήλωση του, ο κ. Ebbers επικαλέστηκε το δικαίωμά του να μην ενοχοποιήσει τον εαυτό του (την Πέμπτη Τροπολογία του αμερικανικού Συντάγματος) και αρνήθηκε να απαντήσει οποιεσδήποτε ερωτήσεις. Τρία χρόνια αργότερα, καταδικάστηκε σε 25 χρόνια φυλάκιση για τις παρανομίες που έκανε ενώ ήταν επικεφαλής της Worldcom.

Ο Ebbers «έπαιζε» με τα βιβλία της εταιρείας. Με τη βοήθεια του ελεγκτικού οίκου Arthur Andersen που έγινε αργότερα ακόμα πιο διάσημος για τον ρόλο του στο σκάνδαλο της Enron, η Worldcom κατέγραφε στα βιβλία της διάφορα έξοδα ως «κεφάλαιο».

worldcom

Η απάτη αφορούσε κυρίως στην εξασφάλιση γραμμών μεγάλων αποστάσεων που ήταν και η μεγαλύτερη δαπάνη της εταιρείας. Κάτω από τον τίτλο «prepaid expenses and other assets» (προπληρωμένες δαπάνες και άλλα ενεργητικά), το παθητικό αυτό καταγραφόταν ως ενεργητικό της εταιρείας.

Ο εσωτερικός έλεγχος βρήκε τελικά αυτό που ο εξωτερικός έλεγχος έκρυβε, εντοπίζοντας την ασυνέχεια των λογαριασμών για 3,8 δισ. Μετά την έρευνα των εποπτικών αρχών, η τρύπα φάνηκε πως ήταν τελικά 11 δισ. δολάρια.

Μπορείς, φυσικά να τους ξεγελάσεις όλους για λίγο ή λίγους για πάντα. Δεν μπορείς, όμως, όπως λέει και το σχετικό κλισέ, να τους ξεγελάσεις όλους για πάντα. Τα ευφάνταστα κόλπα των λογιστών δεν μπορούσαν να νικήσουν την αλήθεια για εσαεί.

Κι αυτό το μάθημα το είχαμε δει και στις δύο συστημικές κυπριακές τράπεζες που έχουν καταρρεύσει. Η Τράπεζα Κύπρου, πιο ικανή, έκρυψε το πρόβλημα πολύ καλά για αρκετό καιρό (mea culpa), μέχρι περίπου μία εβδομάδα πριν από τη μοιραία τελευταία Ετήσια Γενική Συνέλευση του Ανδρέα Ηλιάδη. Στην περίπτωση της Λαϊκής, παρόλο που η παθογένεια ήταν σε γενικές γραμμές γνωστή, η απτή απόδειξη ήταν το ELA για το οποίο δεν δικαιούνταν οι δημοσιογράφοι να λένε τίποτε, εκτός κι αν γούσταραν να τους στείλει ο κ.. Δημητριάδης στο ΤΑΕ για «κουβεντούλα».

Από τότε, αυτή η στήλη είχε θέση ένα απλό ερώτημα στην Κεντρική Τράπεζα και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το οποίο ουδέποτε απαντήθηκε: «Θεωρείτε πως μια τράπεζα των μεγεθών της Λαϊκής μπορεί να κριθεί ως εύρωστη όταν κρατάει ELA ύψους 9,5 δισ. ευρώ; Θεωρείτε πως θα πάρετε ποτέ πίσω αυτά τα λεφτά;»
Πέντε μήνες αργότερα, ο διοικητής σχολίασε πως η Λαϊκή «ήταν στον αναπνευστήρα», αλλά της έδινε ELA. Είπε, δηλαδή, πως παραβίαζε τους όρους της ΕΚΤ για την παροχή ρευστότητας. Η δε ΕΚΤ σφυρίζει αδιάφορα.

Σήμερα, τα στοιχεία που έχουμε μπροστά μας είναι ακόμα πιο σοβαρά. Σκάνδαλα υπήρξαν πολλά, με τα περίεργα δάνεια της Marfin Λαϊκής και τα συνδεδεμένα δάνεια τόσο της Μαρφίν όσο και της Τρ. Κύπρου. Αλλά το τελευταίο είναι ακόμα σε εξέλιξη και το χειρότερο από όλα, η μεγαλύτερη από τις θανάσιμες αμαρτίες, είναι πως ενώ ακόμα είναι σε εξέλιξη, ουδείς αισθάνεται την οποιαδήποτε ανάγκη να πει κάτι.

Μπορεί, φυσικά, να πάω για άλλη μια κουβεντούλα στο ΤΑΕ, αλλά η μεγαλύτερη αμαρτία είναι η συνενοχή του μάρτυρα που κρατά τη σιωπή του. Τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν για τον ισολογισμό της «νέας Τράπεζας Κύπρου» δείχνουν πως έχει ακόμα μπόλικο δρόμο να καλύψει πριν να καταστεί εύρωστη και να σωθεί.

Και, όλα δείχνουν πλέον πως η Κεντρική Τράπεζα, μετά την απόφασή της να συνεχίσει να παραχωρεί ρευστότητα χωρίς αντίκρισμα σε μια τράπεζα που δεν έπρεπε να λαμβάνει ρευστότητα, στη συνέχεια άρχισε εστιάζει την προσοχή της στην προστασία των δικών της βιβλίων.

Με το αστείο επιχείρημα της προστασίας των ασφαλισμένων καταθετών, η Κεντρική αρνήθηκε να παραδεχτεί πως ήταν παράτυπη η συνέχιση του ELA για να μη δεχτεί η ίδια το κόστος της κακής λανθασμένης απόφασής της να δώσει αυτή τη ρευστότητα. Σήμερα η Κεντρική έχει 11 περίπου δισ. ενεργητικού στα βιβλία της, το οποίο είναι χωρίς αντίκρισμα.

Για να μην υποστεί η ίδια και το υπόλοιπο Ευρωσύστημα (οι άλλες Κεντρικές Τράπεζες του Ευρώ) το πλήγμα όπως έγινε και στην περίπτωση του Λουξεμβούργου, της Γερμανίας και της Ολλανδίας το 2009, άφησε τη Λαϊκή να συνεχίσει να σκάβει, ενώ ήταν ήδη μέσα στον λάκκο. Άσε που κάτι τέτοιο θα οδηγούσε «δύσκολες» ερωτήσεις από τη Φρανκφούρτη…


Σήμερα, το παιχνίδι με τα βιβλία συνεχίζεται. Εκτός από τα φουσκωμένα ενεργητικά της Κεντρικής, φουσκωμένα είναι και τα ενεργητικά της Τράπεζας Κύπρου. Που πολύ πιθανόν να χρειαστεί κούρεμα πέραν του 60% για να καλύψει το όριο του 9%. Κι όχι μόνο αυτό –η «καλή Λαϊκή» δεν ήταν τελικά καθόλου καλή. Ενώ «πηγαίνοντας» στην Κύπρου πήρε μαζί της αρκετά ενεργητικά, αυτά δεν αρκούν για κάλυψη του ELΑ με το οποίο επίσης φόρτωσε την Κύπρου.

Αυτή η στήλη έγραψε πως από μόνη της, η κληρονόμηση του ELA της Λαϊκής, δεν είναι πρόβλημα για την Κύπρου. Το πρόβλημα όμως προκύπτει από το γεγονός ότι Λαϊκή δεν μεταφέρθηκε επαρκώς κεφαλαιοποιημένη στην Κύπρου. Τελικά, η Λαϊκή διαλύθηκε και η Κύπρου κουρεύτηκε περισσότερο από όσο χρειαζόταν, κι αυτό έγινε για να μη φανεί η τρύπα της Κεντρικής.

Το σκάνδαλο συνεχίζεται. Ενώ η τράπεζα σέρνεται προς την επιβίωση, η προσπάθειά της κολλά στις μισές αλήθειες των βιβλίων που μάλλον θυμίζουν τον καλό κ. Ebbers.
Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τους πολιτικούς.

2 thoughts on “Τα όρια του σκανδάλου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s