Eppur si muove: Σώστε την όσο υπάρχει καιρός

Κατά πάσα πιθανότητα, δεν το είπε ποτέ. Έχοντας δικαστεί για την αιρετική του πρόταση πως η γη κινείται γύρω από τον ήλιο και όχι το αντίθετο, αν αψηφούσε την Εκκλησία με τέτοιο τρόπο, ο Γαλιλαίος θα κατέληγε φλεγόμενος να μοιάζει με τον ήλιο μέσα από τους καπνούς της εκτέλεσής του.

Ξέρουμε, πάντως, πως, περιορισμένος στη Villa Il Gioiello με τον σύντροφό του, Viviani, ο Γαλιλαίος έζησε μια ήσυχη ζωή μετά τη δίκη του, καταγράφοντας τις παλαιότερές του έρευνες οι οποίες αργότερα αποτέλεσαν τη βάση της μοντέρνας φυσικής.

Άφησε τον απλοϊκό ήρωα του βιβλίου του («Συνομιλίες μεταξύ των δύο παγκόσμιων συστημάτων, του πτολεμαϊκού και του κοπερνίκειου») τον Σιμπλίσιο, να νικήσει και τις ιδέες του να επικρατήσουν για μερικά ακόμα χρόνια.

Έκθεμα από το Μουζέο Γαλιλαίο- το μεσαίο δάκτυλο του Γαλιλαίου

Έκθεμα από το Μουζέο Γαλιλαίο- το μεσαίο δάκτυλο του Γαλιλαίου

Σε τελική ανάλυση, όμως, δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς. Πολλές από τις ιδέες του προκαλούσαν μεγάλο πρόβλημα στο υπάρχον σύστημα διότι ήγειραν σοβαρά ερωτηματικά για αυτά που «πάντα πιστεύαμε». Η επιστήμη έχει τον τρόπο, όμως, να αψηφά ακόμα και τις πιο βαθιά εδραιωμένες ιδέες. Τα νούμερα μπορούν να πουν ψέματα, όχι όμως αν τα παρατηρεί κανείς προσεκτικά.

Όσο κανένας δεν πίστευε πως η Κεντρική Τράπεζα έριχνε ρευστότητα σε μια χρεοκοπημένη τράπεζα, δεν γινόταν τίποτε. Όσο δεν τολμούσε κανένας (και κάτω από το καθεστώς της απειλής πως θα κηρυχτεί αιρετικός) να ρωτήσει με ποιά λογική γινόταν η παραχώρηση του ELA, η τρύπα μεγάλωνε απλώς για να μπορέσει να αποφύγει η Κεντρική τις δύσκολες αποφάσεις. Και, όταν τελικά η Κεντρική προστάτεψε πλήρως τον εαυτό της κι έγινε ο μόνος εμπλεκόμενος που δεν ζημιώθηκε από την αποτυχία της Λαϊκής, πάλι δεν τόλμησε κανένας να μιλήσει για το αίσχος αυτό.

Η ιεράρχηση των απωλειών είναι σαφής: Όσο πιο μεγάλη ευθύνη έχει κανείς, και όσο πιο πλήρης η πληροφόρησή του, τόσο πιο ψηλά μπαίνει στην ιεραρχία των χαμένων, όταν αποτύχει μια τράπεζα. Γι’ αυτό και θεωρείται ορθόδοξο, οικονομικά θεμιτό αλλά και ηθικό να χάνουν πρώτοι οι μέτοχοι και τελευταίοι οι καταθέτες. Σε αυτή την ιεραρχία, όμως, ο θεσμός με τη μεγαλύτερη ευθύνη και την ευρύτερη γνώση για τις τράπεζες της Κύπρου, δεν έχασαν ούτε γρόσι.

Σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται, αυτή τη φορά με την Τράπεζα Κύπρου. «Το Συγκρότημα» βρίσκεται κάτω από καθεστώς εκκαθάρισης, και επομένως υπάρχει άμεση ευθύνη της Κεντρικής για τη μοίρα της τράπεζας. Πέρα από αυτό, το Διοικητικό Συμβούλιο τελεί κάτω από καθεστώς πίεσης και ο νέος διευθύνων σύμβουλος δεν δείχνει να έχει την ελευθερία κινήσεων για να κάνει τις κινήσεις που χρειάζονται.

Ακόμα δεν έχει αρχίσει η μείωση του μισθολογίου, την ώρα που όλα δείχνουν πως η αποχώρηση των 3.000 (τουλάχιστον) από τους υπαλλήλους, αλλά και οι γενναίες μειώσεις για όσους μείνουν στην τράπεζα, είναι αναπόφευκτες.

Αυτό, όμως, δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα. Το κεντρικό ζήτημα που υπάρχει είναι το κενό στα ενεργητικά της τράπεζας, τα οποία είναι παραφουσκωμένα και θα δεχτούν μεγάλο πλήγμα ώς το τέλος του έτους, όταν θα αρχίσει να διαφαίνεται το εύρος των μη εξυπηρετούμενων δανείων

Η συμφωνία της Aristo έδωσε κάποιες ανάσες, αφού η εταιρεία προχωρεί, όπως ανακοινώνει, σε απομόχλευση με τα χρήματα που μπήκαν μέσα. Παρόμοια συμφωνία αναμένεται σε μερικές ημέρες. Η Τράπεζα Κύπρου, αλλά και η Κεντρική, θα πρέπει να πιέσουν τους μεγάλους δανειολήπτες να προχωρήσουν σε τέτοιες κινήσεις άμεσα για αποπληρώσουν ό,τι αποπληρώνεται από τα δάνεια-γκοτζίλα στα οποία είναι εκτεθειμένη. Αν δεν γίνει αυτό, ας αρχίσει να δείχνει η ίδια η τράπεζα πως έχει διάθεση να αποξενωθεί τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια που κρατάει –ακόμα κι αν αυτά «ήταν πάντα καλά»,διότι ανανεώνονταν με τη λήξη τους και «πάντα έτσι γινόταν» από τους διάφορους επισκόπους της οικονομίας.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο και πιο άμεσο ζητούμενο για την Τράπεζα Κύπρου. Αν δεν γίνει αυτή η κίνηση, μαζί με άλλες (κλείσιμο καταστημάτων, μείωση μισθολογίου, διόρθωση των εσωτερικών διαδικασιών και έξοδος από το καθεστώς εξυγίανσης), τότε η εμπιστοσύνη δεν μπορεί να επιστρέψει στην τράπεζα. Και, όσο δεν επιστρέφει η εμπιστοσύνη, δεν μπορεί κανένας να πιστέψει στα σοβαρά πως η τράπεζα μπορεί να σωθεί.

Η Κεντρική, όσο έχει τον πλήρη έλεγχο της τράπεζας, θα πρέπει να πιέσει την Κύπρου να ξεκαθαρίσει τα ενεργητικά της. Η ζημιά φυσικά θα φανεί, αλλά δεν μπορείς να την κρύβεις για πάντα. Αν τολμά, θα έπρεπε ταυτόχρονα να αναζητήσει (ω, καιροί!) και ξένο επενδυτή, με μεγάλη παρουσία, δικό του λογότυπο και μια ισχυρή ένεση εμπιστοσύνης για την τράπεζα.

Μπροστά στα μαθηματικά δεδομένα του Γαλιλαίου, οι Ρωμαιοκαθολικοί έστησαν ιεροδικεία. Μπροστά στα νούμερα της Τράπεζας Κύπρου, η Κύπρος ανοίγει τα πόδια, στέκει γερά και καρφώνει το κεφάλι στην άμμο, ενώ κάνει ταυτόχρονα και επιθέσεις σε όσους προειδοποιούν.

Στον Γαλιλαίο, έμεινε όμως ένα «eppur si muove»: Το μεσαίο δάκτυλο του Γαλιλαίου χαιρετά επιδεικτικά τους επισκόπους, στέλλοντας ένα αιώνιο μήνυμα σε εκείνους τους επιτελείς και υπεύθυνους που τον κήρυξαν αιρετικό, διότι έλεγε αυτό που έβλεπε.

Στην είσοδο της Λευκωσίας, ως μεσαίο δάκτυλο υψώνεται εκείνο το industrial κτήριο που θα μας θυμίζει πάντα τι στοιχίζει ο στρουθοκαμηλισμός.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί προσεκτικά το ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τους πολιτικούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s