Πίσω από τη διάσπαση της Τράπεζας Κύπρου

Γιατί η «κακή τράπεζα» μετατράπηκε σε «τράπεζα ακινήτων» με αποτέλεσμα να επικρατεί πλήρης σύγχυση για το όλο θέμα

Βασικό ζήτημα στην όλη προσπάθεια για τη διάσπαση της Τράπεζας Κύπρου είναι το «ύφος» και η φύση του νέο σχήματος. Οποιαδήποτε τοποθέτηση επί του θέματος πριν να ξεκαθαρίσει το πώς θα μοιάζει αυτό το νέο σχήμα, δεν μπορεί να κριθεί ως σοβαρή. Οι αντιδράσεις των κομμάτων μάλλον ελέγχονται, αφού άπαντες αντέδρασαν στη δημιουργία ενός σχήματος, χωρίς όμως να ξέρουν περί τίνος πρόκειται.

Την ίδια ώρα, υπάρχουν πολλές επιλογές για τη δημιουργία της νέας αυτής «τράπεζας». Πίσω από τα διάφορα ονόματα που της δίνονται από την Κεντρική Τράπεζα, αλλά και από την Τράπεζα Κύπρου («Κτηματική», «Holding Company», «Τράπεζα Ακινήτων»), η ουσία είναι πως η συγκεκριμένη «τράπεζα» έχει ως αφετηρία της μια Εταιρεία Διαχείρισης Ενεργητικών, δηλαδή μια «κακή τράπεζα». Τέτοια σχήματα αποτελούν συνήθη πρακτική σε περιόδους κρίσης, όχι μόνο σε περιπτώσεις όπως στην Ιρλανδία (με τη ΝΑΜΑ), αλλά και παλαιότερα, και αποτέλεσαν ένα από τα κεντρικά χαρακτηριστικά της ασιατικής κρίσης πριν από δύο σχεδόν δεκαετίες. Ωστόσο, η δημιουργία μιας «κακής τράπεζας» (που δεν είναι καθόλου «τράπεζα»), δεν ικανοποιεί κάποιες από τις ανάγκες στην περίπτωση της Κύπρου. Έτσι, γίνεται μια στροφή προς μεταλλάξεις μιας «κανονικής» Εταιρείας Διαχείρισης Ενεργητικών, γεγονός που ωστόσο περιπλέκει την κατάσταση.

CentralBankofCyprus_423_031) Θέλει χρόνο

Πρώτη ανάγκη που προκύπτει, είναι να κερδηθεί χρόνος για το νέο αυτό σχήμα, ούτως ώστε να ξεφορτωθεί σιγά-σιγά τα ενεργητικά που θα αποκτήσει. Οι ΕΔΕ έχουν ως όρο εντολής τους να αναλάβουν τα προβληματικά ενεργητικά των πιο ταλαιπωρημένων από τις τράπεζες και να τα ξεφορτωθούν σε ένα καθορισμένο χρονικό διάστημα, συνήθως σε 24 ή 32 μήνες. Στην περίπτωση της Κύπρου, θεωρήθηκε προτιμητέο να δοθεί περισσότερος χρόνος, με «ανοικτό» ορίζοντα για την «κακή τράπεζα» η οποία θα μπορεί να ξεφορτωθεί τα προβληματικά ενεργητικά σε μεγαλύτερο βάθος χρόνου. Αυτό διαφαίνεται και από τη στάση της KPMG, η οποία κοστολογεί τις αξίες των ενεργητικών (με βάση τις εξασφαλίσεις) «σε βάθος οκταετίας», όπως αναφέρθηκε στην «Κ». Η χρήση ενός τέτοιου χρονικού ορίζοντα, από μόνη της αποτελεί αλχημεία, αφού θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο πως η αξία των εξασφαλίσεων θα είναι αρκετά φουσκωμένη. Το πρόβλημα της Τράπεζας Κύπρου, όμως, είναι να επιβιώσει τους επόμενους μήνες και να συνεχίσει να υπάρχει και μετά το 2013, και όχι η αξία των ενεργητικών της, όταν θα έχει ουσιαστικά τελειώσει η κρίση.

2) Χρειάζεται ELA

Ένα δεύτερο σημαντικό στοιχείο, είναι πως η Κεντρική Τράπεζα (και εμμέσως η ΕΚΤ) παραδέχονται ουσιαστικά το μεγαλύτερο από τα λάθη τους –την καθυστέρηση στην αντιμετώπιση του προβλήματος της Λαϊκής και το φόρτωμά της με ELA– και αντιλαμβάνονται, έστω και τώρα, την ανάγκη να διασωθεί Τράπεζα Κύπρου από αυτή την πίεση. Το λάθος που έγινε στο Eurogroup, το οποίο μετέφερε τον ΕΛΑ στη Λαϊκή, και μάλιστα χωρίς επαρκείς εξασφαλίσεις, επιδείνωσε την κατάσταση στην Τράπεζα Κύπρου και πλέον χρειάζεται κάποια λύση για να μπορεί να βρεθεί σε θέση η Κύπρου για να αντλήσει νέα ρευστότητα, κάτι που χρειάζεται επειγόντως.

Υπενθυμίζεται πως, παρά τις συνεχείς αναφορές που γίνονται, προφανώς λόγω σύγχυσης, το ELA έχει μόνο έμμεση σχέση με την κεφαλαιοποίηση της τράπεζας και τη σωτηρία της αλλά αφορά στη ρευστότητα. Η απώλεια της εμπιστοσύνης στην Τράπεζα Κύπρου, εν μέρει και διότι δεν έγινε για αρκετό καιρό καμία ουσιαστική κίνηση για τη διάσωσή της, έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου 30 εκατ. ευρώ φεύγουν από την τράπεζα καθημερινά. Είναι προφανές πως η Τράπεζα Κύπρου είναι στα πρόθυρα κατάρρευσης λόγω ρευστότητας, με ελάχιστο περιθώριο να απομένει για το επόμενο διάστημα.

Η «μετακίνηση» του ELA, όμως, δεν μπορεί να γίνει σε ένα ίδρυμα που δεν χρειάζεται ρευστότητα, αφού πρόκειται για μηχανισμό κατεπείγουσας ρευστότητας. Εκ των πραγμάτων, η νέα «κακή τράπεζα» θα πρέπει να μπορεί να δέχεται καταθέσεις για να μπορεί να φορτωθεί τον ELA της Τράπεζας Κύπρου, απελευθερώνοντας, έτσι, και ενεργητικά που να μπορούν να κατατεθούν ως εξασφάλιση για νέα ρευστότητα.

Έστω κι αν πρακτικά η «κακή τράπεζα» δεν θα δέχεται νέες καταθέσεις (εκτός από δυνητικούς επενδυτές, σε ειδικές περιπτώσεις), από τη στιγμή που θα έχει καταθέσεις θα πρέπει να είναι επαρκώς κεφαλαιοποιημένη. Έτσι, το συνολικό ύψος της ανακεφαλαιοποίησης δεν αλλάζει με τη διάσπαση της Τράπεζας Κύπρου.

Η ανάγκη για μείωση των πιέσεων που ασκεί ο ELA στην Τράπεζα Κύπρου, και η πρόθεση για μεταφορά του ELA στο νέο σχήμα, περιπλέκει την κατάσταση, διότι υποχρεώνει αυτό το νέο σχήμα να λάβει άδεια από την Κεντρική Τράπεζα για να μπορεί να δέχεται καταθέσεις. Από τη στιγμή που ένα ίδρυμα δέχεται καταθέσεις από το κοινό, τότε εργάζεται με τα λεφτά τρίτων και υπόκειται σε πιο αυστηρή εποπτεία και ρυθμιστικό πλαίσιο. Έτσι, μαζί με τη μεταφορά του ELA, η «τράπεζα ακινήτων» κληρονομεί και την υποχρέωση να διαθέτει κεφαλαιακή επάρκεια Core Tier I περισσότερο από 9%, γεγονός που περιπλέκει την κατάσταση. Μοναδική περίπτωση για αποφυγή αυτής της ανάγκης, είναι να δοθεί μια ειδική «εξαίρεση» από την ΕΚΤ.

3) Μείωση προβλέψεων

Μια άλλη διάσταση του ELA, είναι πως η νέα «τράπεζα ακινήτων» θα χρειαστεί εξασφαλίσεις έναντι του ELA που θα λάβει. Έτσι, μαζί με τα μη εξυπηρετούμενα επιχειρηματικά δάνεια που σχετίζονται με τα ακίνητα, θα πρέπει να λάβει και εξυπηρετούμενα δάνεια. Σύμφωνα με πληροφόρηση, ο προσανατολισμός της Κεντρικής αυτή τη στιγμή, θέλει το «νέο σχήμα» να λαμβάνει δάνεια ύψους 9,1 δισ. ευρώ, εκ των οποίων το 37% θα είναι μη εξυπηρετούμενα. Τα υπόλοιπα θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν έναντι του ELA. Σημειώνεται, πάντως, πως ο υπολογισμός 37% στα μη εξυπηρετούμενα, ενδεχομένως να είναι αισιόδοξος.

Ωστόσο, με τη μεταφορά στη νέα «κακή τράπεζα» των μεγαλύτερων από τα προβληματικά δάνεια, η τράπεζα που θα απομείνει ως «ταμιευτήριο» θα μπορεί να μειώσει τις προβλέψεις που διαθέτει έναντι των προβληματικών δανείων. Όπως γράφει σήμερα η «Κ», αυτά τα δάνεια αφορούν σε αστρονομικά ποσά, με περίπου 433 εκατ. ευρώ να αφορούν μόνο σε δύο εταιρείες, τη Leptos και την Αristo, που σύμφωνα με εσωτερικά έγγραφα της Τράπεζας Κύπρου, δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν.

Με την αποξένωση αυτών των στοιχείων από τα ενεργητικά της τράπεζας, θα μπορούν να μειωθούν οι προβλέψεις. Την ίδια ώρα, όμως, η τράπεζα θα πρέπει να καταγράψει ζημιές, αφού τα δάνεια θα αξιολογηθούν ως μη εξυπηρετούμενα και οι εξασφαλίσεις τους θα εκτιμηθούν σε τιμή υποχρεωτικής πώλησης (forced sale value). To «κόλπο» έγκειται στο ότι η τιμή του «forced sale value» εκτιμάται πως θα είναι υψηλότερη από την τιμή που στην πραγματικότητα μπορεί να εξασφαλίσει η τράπεζα, εάν επιχειρήσει να πωλήσει τα ακίνητα μαζικά και σε μικρό χρονικό διάστημα.

Έτσι, με τη μείωση των ζημιών και προβλέψεων, θα μπορεί η Τράπεζα Κύπρου να αντέξει με χαμηλότερο κούρεμα. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί πως δεν αναμένεται πως η μείωση του κουρέματος με αυτό τον τρόπο θα είναι μεγάλη, αλλά μόνο οριακή.

One thought on “Πίσω από τη διάσπαση της Τράπεζας Κύπρου

  1. Παράθεμα: Πίσω από τη διάσπαση της Τράπεζας Κύπρου | "We shall fight for this island...."

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s