Σφάξτε τις Ιερές Αγελάδες

Από το 1964 ώς το 1967, η παραγωγή σιτηρών στην Ινδία μειώθηκε κατά 19%. Η παρατεταμένη ανομβρία, σε συνδυασμό και με έξαρση της ευλογίας, οδήγησαν στον θάνατο 2.500 άτομα από υποσιτισμό. Ανάμεσα στις φωτογραφίες από την επαρχία Μπιχάρ, όπου η κρίση κτύπησε πιο άσχημα –και όπου καταγράφηκαν και οι θάνατοι από την πείνα– υπάρχουν ορισμένες που προκαλούν εντύπωση.

Δεν είναι μόνο τα σκελετωμένα κορμιά, τα ταλαιπωρημένα πρόσωπα και η απόλυτη μιζέρια. Ακόμα πιο μεγάλη εντύπωση προκαλεί μια φωτογραφία όπου ένας Ινδός βρίσκεται ξαπλωμένος στο πάτωμα, να σβήνει σιγά-σιγά από την πείνα. Λίγο πιο κάτω, ισχνή αλλά σαφώς πιο καλοταϊσμένη, κάθεται μια αγελάδα με σηκωμένο το κεφάλι, να κοιτάζει αδιάφορα.

Κάποια στιγμή, ορισμένοι από τους Ινδούς που πεινούσαν, αποφάσισαν πως ήρθε η ώρα να αρχίσουν να τρώνε τις ιερές αγελάδες της Ινδίας. Αμέσως, φυσικά, άρχισαν οι αντιδράσεις, κυρίως από άτομα εκτός του Μπιχάρ, που δεν πεινούσαν το ίδιο. Αυτοί απαίτησαν από την ηγεσία της χώρας να απαγορεύσει και επίσημα, με νόμο, τη σφαγή των βοοειδών.

Η τότε φρέσκια και άπειρη πρωθυπουργός της χώρας, Ιντίρα Γκάντι, αρνήθηκε να απαγορεύσει τη σφαγή των αγελάδων την ώρα που ο κόσμος πέθαινε, με αποτέλεσμα να προκαλέσει κινητοποιήσεις, αντιδράσεις και διαδηλώσεις, οι οποίες άφησαν μάλιστα πίσω τους νεκρούς σάντχους (περίπου, «ιερείς») μετά την παρέμβαση των αρχών. Ο Νάντα, υπουργός Εσωτερικών, παραιτήθηκε, αλλά η κυβέρνηση αντέδρασε με νέα προγράμματα ενίσχυσης των υποσιτισμένων, με διανομή τροφίμων και με απασχόληση των πιο φτωχών.

Τελικά, δεν απαγορεύτηκε η σφαγή των αγελάδων και η κρίση πέρασε σχετικά εύκολα, χωρίς να μετατραπεί σε παρατεταμένη κόλαση το Μπιχάρ. Η βρώση της αγελάδας έσωσε πολλές ζωές, χωρίς όμως να είναι εύκολη η οποιαδήποτε εκτίμηση.

Πάντοτε έρχεται μια στιγμή που οι «ιερές αγελάδες» πρέπει να σταματήσουν να αντιμετωπίζονται με δέος. Και, αν στο Μπιχάρ οι αγελάδες δεν έφταιγαν σε τίποτε για την πείνα και την καταστροφή, στη δική μας περίπτωση οι «ιερές αγελάδες» έχουν ένα πολύ μεγάλο μέρος της ευθύνης για ό,τι έγινε.

Πάνω από όλα, το θέμα δεν είναι να αποδοθούν ευθύνες για τα χάλια των δανείων. Αν θα γίνει αυτό, ας γίνει αργότερα, όταν θα έχει λυθεί το πρόβλημα. Αυτή τη στιγμή, το πιο σημαντικό είναι να δούμε πώς μπορεί να αλλάξει η κατάσταση. Και, από την ώρα που οι αποκαλύψεις δείχνουν πως είχαμε μια λανθασμένη εικόνα για τους μεγάλους επιχειρηματίες μας, θα πρέπει να αναθεωρήσουμε (όλοι) τις εκτιμήσεις μας για τις ικανότητές τους.

Εάν, για παράδειγμα, κτίζεις μεγάλα έργα με τεράστια δάνεια αλλά κάνεις χρόνια να εξυπηρετήσεις τα δάνεια –τους τόκους, έστω– τότε δεν είσαι και πολύ σπουδαίος επιχειρηματίας. Όταν, δε, έχεις ολόκληρα μονοπώλια σε εισαγωγές και αερομεταφορές και αφήνεις απλήρωτα δάνεια, τότε ήρθε η ώρα να αδειάσεις την καρέκλα.

Διότι, το επιχείρημα πως αυτοί οι επιχειρηματίες ενίσχυαν την οικονομία και έδιναν δουλειές, δεν μπορεί να ισχύει όταν το έκαναν με δανεικά που αγγίζουν το ένα δισ. ευρώ, χωρίς να πληρώνουν ούτε και τόκους.

BiharΑν δώσεις σε κάποιον σχεδόν 250 εκατ. ευρώ σε δάνεια, ανεπιστρεπτί, και δεν πληρώνει καν τόκους, τότε αυτός δεν είναι «επιχειρηματίας». Είναι άσχετος. Αυτή τη μαγκιά θα μπορούσε να την κάνει και ο πιο ανίκανος.

Αν του έκανες επανειλημμένες «ομαλοποιήσεις», αν του έκανες ήδη τόσες φορές επιμηκύνσεις, αναδιαρθρώσεις και επεκτάσεις πληρωμών, τότε δεν δικαιούσαι να αναμένεις πως έχει τα φόντα να αλλάξει την κατάσταση.

Οι αναδιαρθρώσεις δανείων έχουν λογική μόνο αν η τράπεζα μπορεί να αναμένει πως κάτι θα αλλάξει για να γίνει ο δανειολήπτης αξιόχρεος. Από τη στιγμή που στους καλούς καιρούς δεν μπόρεσαν να κάνουν κάτι τέτοιο, το συμπέρασμα δεν μπορεί κανένας να το αποφύγει: Χωρίς αλλαγή προσώπων στη διοίκηση των μεγάλων δανειζομένων, δεν δικαιούται η τράπεζα να έχει καμία προσδοκία πως η αναδιάρθρωση θα φέρει φερεγγυότητα.

Η νέα αναδιάρθρωση γίνεται στους ώμους της οικονομίας, όπου είναι επίσης φορτωμένα και τα μη εξυπηρετούμενα των «μεγάλων» που ακόμα και τώρα κάνουν δηλώσεις. Μοναδική λογική είναι να συνοδεύεται και με απόκτηση ελέγχου στη διαχείριση και διοίκηση των επιχειρήσεων.

Το συμπέρασμα αυτό δεν είναι (μόνο) θέμα τιμωρίας, αλλά και αυτοπροστασίας. Η Τράπεζα Κύπρου (όπου και το μεγαλύτερο πρόβλημα μετά και την ενοποίηση με τη Λαϊκή) οφείλει να προστατέψει τον εαυτό της αλλά και την οικονομία γενικότερα. Η λογική που ακούμε, πως θα κάνουν αναδιάρθρωση για να βοηθήσουν τους δανειολήπτες, κινείται στα όρια της αστειότητας. Εάν με 200 εκατ. ευρώ δάνειο, δεν εξυπηρετεί εδώ και χρόνια, ούτε καν τους τόκους, τι αναδιάρθρωση να του κάνεις;

Οι ιερές αγελάδες πρέπει να σφαχτούν για να μπορεί να φάει ο κόσμος –η οικονομία– που καταρρέει. Αν για άλλη μία φορά, αυτά τα «ιερά και όσια» της οικονομίας μείνουν στο απυρόβλητο, τότε δεν υπάρχει ελπίδα για επιστροφή της εμπιστοσύνης, για σωτηρία της Τράπεζας Κύπρου και για έξοδο του τόπου από την κρίση. Ας κρατήσουν μετοχές και τυχόν μερίσματα, αλλά στη διοίκηση, αποδείχθηκαν αποτυχημένοι, ανίκανοι και ανεπαρκείς. Όλα αυτά, φυσικά, αφορούν και την ίδια την Τράπεζα Κύπρου, όπου οι ανίκανοι τραπεζίτες που προκάλεσαν αυτό το κακό, σε μεγάλο βαθμό είναι ακόμα εκεί.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, να μείνουν εκτός προϋπολογισμού.

3 thoughts on “Σφάξτε τις Ιερές Αγελάδες

  1. Τουλάχιστον προσωπικές εγγυήσεις πήραν οι Τράπεζες; Αν ναι, αμέσως μέμο και δικαστήριο…

    Btw, πότε μπάινει κάποιος φυλακή για αστικά χρέη;

  2. Με βάση πλέον τα πιο πάνω….
    Εσσιει ακόμα που ισχυρίζονται ότι ο ιδιωτικός τομέας είναι πιο «παραγωγικός» , πιο «καινοτόμος» , πιο «ικανός» από τον δημόσιο τομέα ; (ετώ τζαι οι μεν παττισμένοι τζαι οι δε…. τουλάχιστον στο δημόσιο μεγάλο κομμάτι επιστρέφεται στη κοινωνία μέσω μισθών…).

    Αναρωθκιούμε μετά που τούτα ποιός τζαι με τι μούτρα θα φκει να επιχειρηματολογήσει ότι πρέπει να ιδιωτικοποιηθεί η ΑΗΚ ή η ΑΤΗΚ….

    Ίσως τελικά η ιερή αγελάδα που πρέπει να σφαχτει είναι η πίστη στην ελευθερη αγορά….

    Έτσι τζι αλλιώς η ιερή αγελάδα της ιδιοκτησίας την έχει είδη θυσιάσει η τροικα με το κούρεμα.

    • Υπάρχουν λέει κάτι «ομογενείς» που μένουν στην Αλβανία και οι κοπρίτες γιοί τους εισπράττουν τις συντάξεις τους από τον ΟΓΑ (οι οποίες πρέπει να περάσουν από έλεγχο) ενώ αυτό είναι παράνομο. Και μετά οι ίδιοι ανεπάγγελτοι γλείφτες και κοπρίτες βγαίνουν και κάνουν και σχόλια για τον ιδιωτικό τομέα. Αυτοί λοιπόν είναι το ίδιο με την Τρόικα. Αλλά που θα πάει, θα αρχίσουν οι έλεγχοι και τότε θα βουλώσουν πολλά στοματάκια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s