Στάθου ή σκάζε

Οι δημοσιογράφοι, στο σύνολό τους, δέχονται έντονη κριτική το τελευταίο διάστημα για το γεγονός ότι δεν έγραψαν όσα γίνονταν πριν να είναι αργά, αλλά και για το γεγονός ότι πολλές φορές δίνεται συγκάλυψη δεδομένων και γεγονότων από τα μέσα.

Ορισμένες φορές, οι κατηγορίες είναι υπερβολικές: Δεν γράφεις αν δεν γνωρίζεις “σιδεροκέφαλη” πηγή, με στοιχεία που να διασταυρώνονται και με πληροφόρηση που να είναι σίγουρη. Μια κατηγορία, ένας ψίθυρος, δεν αρκεί – και δεν πρέπει να αρκεί.

Τις πιο πολλές φορές, όμως, οι κατηγορίες έχουν βάση. Πολλά γίνονται αλλά δεν γράφονται και δεν λέγονται. Οι καναλάρχες έχουν τους λόγους τους, όπως και οι εκδότες. Και, ναι, ορισμένες φορές και οι ίδιοι οι δημοσιογράφοι ίσως να έχουν τους λόγους τους για να σφυρούν αδιάφορα.

Όταν όμως λένε αυτά που ξέρουν, τότε δέχονται απίστευτες πιέσεις. Το παράδειγμα της περασμένης εβδομάδας είναι χαρακτηριστικό. Δεν ξέρω και δεν με ενδιαφέρει αν και πόση στήριξη έχει η Ανδρέας Κωστουρής στο Sigmalive από τα αφεντικά του. Αυτό που ξέρω είναι πως «κατέβηκε» το κείμενό του, μετά από άμεσες απειλές του κ. Χαννίδη πως θα τον οδηγήσει στην ανεργία. Ακόμα χειρότερα, ξέρω πως κανένας δεν «σήκωσε» το θέμα και κανένας δεν ασχολήθηκε με το γεγονός ότι έπεσε αποσιώπηση μετά από απειλές.

Αν το αναδεικνύω περισσότερο από όσο πρέπει, τότε ζητώ συγγνώμη. Αλλά δικαιούται ο κόσμος να ξέρει πως αυτά τα πράματα γίνονται, και πως γίνονται πολύ συχνά στη Κύπρο. Ο δημοσιογράφος, αν δεν έχει και τη στήριξη του εκδότη ή του καναλάρχη του, ξέρει πως, είτε σιωπά είτε δεν θα πληρώσει ρεύμα και νοίκι στο τέλος του μήνα.

Έχω προσωπικά γράψει πολλές φορές για την προσωπική μου εμπειρία. Όταν έλεγαν οι πολιτικοί πως δεν ήξεραν για το ELA, η Καθημερινή δεχόταν πιέσεις να εξαφανίσει τα κείμενα. Γι’ αυτό να ξέρετε πως γνώριζαν όλοι. Όταν είδαν πως δεν κατεβαίνουν τα κείμενα, ούτε με απειλές, ούτε με απόσυρση της διαφήμισης, τότε αποφάσισαν να μας στείλουν σε ποινική έρευνα, παρόλο που τα στοιχεία που γράφαμε δεν ήταν εμπιστευτικά (η Κεντρική όφειλε διά νόμου να τα δημοσιεύσει). Κι αυτό, για εκφοβισμό έγινε.

Όταν πάλι λέγαμε για το χάλι της Λαϊκής, ακούγαμε πως φταίμε εμείς και πως αν δεν φύγει το κείμενο, θα είναι στη δική μας συνείδηση το κλείσιμο της τράπεζας – λες και ήταν δυνατόν να σωθεί.

Όταν αργότερα οι πολιτικοί έλεγαν πως «επιχειρηματίες» πήραν περίεργα δάνεια, τους καλέσαμε να πουν ονόματα. Κι αφού  δεν το έκαναν, τα βρήκαμε μόνοι μας. Μπροστά στο ενδεχόμενο να αναγκαστούν να πουν ονόματα, αντί να μιλούν αόριστα για «επιχειρηματίες», εξαφανίστηκαν.

Εμείς, φυσικά, δεν είμαστε χωρίς λάθη. Προσωπικά χρεώνω στον εαυτό μου την «σιωπή» για την Τράπεζα Κύπρου, μέχρι την τελευταία Γενική Συνέλευση επί προεδρίας Ανδρέα Ηλιάδη. Δεν κατάλαβα τί έπαιζε. Όταν μυρίστηκα δεν ήμουν βέβαιος, και όταν ήμουν βέβαιος ήταν ήδη αργά. Γι’ αυτό και πέφτει πολλές φορές σιωπή, λόγω δικής μας ανεπάρκειας. Με τη στήριξη, της «Κ», όμως, δεν είχαμε ποτέ στο οικονομικό (ή στα άλλα μέρη της εφημερίδας) λόγο να τραβήξουμε πίσω.

Πολλοί είναι οι συνάδελφοι που δεν μπορούν να πουν το ίδιο.

Η ιστορία με τις απειλές δεν είναι, ούτε μικρή, ούτε ασήμαντη, ούτε άσχετη με την ανοχή που δείχνουν τα Μέσα. Γι’ αυτό και θεωρώ πως όταν ένας δημοσιογράφος όπως τον Κωστουρή γράφει για τα όσα γίνονται και δέχεται απειλές, οφείλουμε να αντιδρούμε όλοι. Όταν εμείς δεχόμασταν τις απειλές, δεν μίλησε κανένας.

Και ξέρουμε πώς είναι να εξαφανίζονται όλοι μόλις ξεφύγει ο δημοσιογράφος από το αόριστο («επιχειρηματίας», «αξιωματούχος») και πάει στο συγκεκριμένο («Χαννίδης»). Μεγάλο παράπονο, φυσικά θα πρέπει να έχουν οι συνάδελφοι και από την Ένωση Συντακτών, που δεν σκανδαλίζεται, ίσως διότι θεωρεί αυτές τις πρακτικές φυσιολογικές.

Αλλά να μας συγχωρείτε που σκανδαλιζόμαστε εμείς. Όταν δεν αντιδρά κανένας, υπάρχει τεράστιο κίνητρο για τέτοιες συμπεριφορές. Και, οφείλει να ξέρει ο κόσμος πως, όταν δεν αντιδρά κανένας στις απειλές που δέχονται οι δημοσιογράφοι, τότε και οι καναλάρχες έχουν κάθε λόγο να παίζουν μπάλα με όσους απειλούν, αντί να μην μασάνε από τέτοια.

Από τη στιγμή που ο κόσμος έχει το παράπονο πως δεν λέγονται από τα Μέσα όσα έπρεπε να λέγονται, οφείλουμε όλοι να αντιδρούμε όταν βλέπουμε και ξέρουμε για συγκάλυψη. Οι δημοσιογράφοι δεν διαφέρουν από τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν είναι πολιτικοί με πλάτες, ούτε επιχειρηματίες με πολλά λεφτά. Γι’ αυτό κι όταν τους απειλούν, χρειάζονται κι αυτοί στήριξη από κάπου.

Δεν με ενδιαφέρει αν ο κ. Χαννίδης χρησιμοποιεί τον κλητήρα του ως οδηγό, ή αν έκανε όλα τα άλλα που του καταλόγιζε ο κ. Κωστουρής στο εξαφανισθέν κείμενο. Ας απαντήσει ο ίδιος. Αυτό που είναι το πιο σοβαρό και το πιο χυδαίο, είναι να απειλεί πως θα του πάρει τη δουλειά και να μην αντιδρά κανένας.

Κάπου πρέπει να τραβήξουμε μια γραμμή και να πούμε πως δεν ανεχόμαστε τέτοιες συμπεριφορές. Ειδέ μή, ας ανεχτούμε κι ας σιωπήσουμε όλοι, χωρίς όμως να έχουμε μετά και παράπονο πως γίνεται «συγκάλυψη». Στάθου ή σκάζε.

Επίσης, πρέπει να προσχωρήσει το ΓεΣΥκαι να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, να μείνουν εκτός προϋπολογισμού.

11 thoughts on “Στάθου ή σκάζε

  1. Δυστυχώς δεν μπορώ κι εγώ να σου δώσω παρά μόνο λίγη ηθική στήριξη, μέσω αυτού του σχολίου. Συνέχισε έτσι και καλές υπομονές!

  2. Συμφωνώ με τις σκέψεις σου. Έχω όμως μια απορία. Όταν γίνονται απειλές ή εκβιασμοί γιατί οι δημοσιογράφοι δεν υποβάλλουν καταγγελία στην αστυνομία ή γιατί δεν ενημερώνουν σχετικά τον γενικό εισαγγελέα;

    • Για να μην υλοποιηθούν οι απειλές. Δεν έχεις απόδειξη, κάνεις καταγγελία, δημιουργείς πρόβλημα του εργοδότη σου, και μένεις στον δρόμο. Γι αυτό οι πιο πολλοί σιωπούν

      • Μιχάλη τόσο εγώ όσο και ο στέλιος παπαλάγκι επροτείναμεν σου πρακτική συμπαράσταση και αλληλεγγύη και όμως ούτε καν απάντησες το οποίο έχω άποψη για το τι σημαίνει

        θα αναμένω να δω τι θα μας απαντήσεις και μετά θα κάνω δική μου ανάρτηση για αυτό το πάρα πολύ σημαντικό θέμα που εγείρεις γιατί αυτή την στιγμή είμαι εν βρασμώ και προτιμώ να μην γράψω κάτι

        ελπίζω όμως να μην αυτοχαρακτηρίζεσαι με τον τίτλο που χρησιμοποίησες

  3. Πάρα πολύ σοβαρά τα όσα καταγγέλεις και εγώ ξέρω από πρώτο χέρι παρόμοια υπόθεση που απειλείται ευθέρως με απόλυση

    Πρέπει να αντιδράσετε έμπρακτα

    Κάνε κάλεσμα να δείτε πόσοι θα βρεθείτε για να οργανωθείτε και ζητείστε και την στήριξη του κόσμου

    και να είσαι σίγουρος ότι ο κόσμος θα σας στηρίξει ή τουλάχιστον εγώ προσωπικά με όσες δυνάμειες έχω θα το προσπαθήσω

    Κάνε κάλεσμα
    η αυτοργάνωση δεν είναι απλά σύνθημα κάνε το πράξη

    κανένας δεν θα σε προστατέυσει

  4. Το πιο πάνω επιβεβαιώνει, τζίηνο που αρκετοί είδη υποπτεύονταν από τζαιρό.
    Είτε μέσω πολιτικών παρεμβάσεων, είτε μέσω της οικονομικής ή νομικής απειλής μεγάλο κομμάτι της δημοσιογραφίας είναι εντεταλμένο. Τα ίδια βιώνουν βεβαίως πολλοί εργαζόμενοι ( η μεγάλη διαφορά είναι ο αντίκτυτηπος στη κοινωνία στη περίπτωση των δημοσιογράφων είναι μεγαλύττερος).
    Εν δύσκολα τα πράματα, γιατί είδη η τζύρος πέφτει, οι μισθοί μειώνουνται τζαι η ανεργία μεγαλωνει… Τζαι η αντίσταση εν δύσκολη.
    Τζαι αντίσταση, όχι για μια μεγάλη αλλαγή – αλλά για τα αυτονόητα.

    Όσο για τη ένωση σύντακτών είναι για κλάμματα.

    Εμείς πάντως αν οι δημοσιογράφοι αποφασίσουν να υπερασπιστούν το συνάδελφο τους είμαστε δίπλα σας…. Αν τζαι, πάντα σε έτσι περιπτώσεις το μεγάλο μανίτζιν εν τζίηνος που κάμνει τον αγώνα που το τρώει….

    Εν το μεταξυ, ο κόσμος τι να θκιεβάζει τζαι τι να πιστέφκει ;

  5. Κανονικά αυτή η υπόθεση πρέπει να γίνει θέμα και όχι απλά να τύχει σχολιασμού (που πρέπει σίγουρα και να σχολιαστεί) . Θα πρέπει όμως και ο ιδιος ο δημοσιογράφος να μιλήσει. Φυσικά δεν είναι εύκολη υπόθεση. Πολλοί θα πουν είναι συνάδελφος και παν να τον προστατέψουν , άλλοι είναι ανταγωνιστής τους και παν να τον θάψουν.

  6. Μπράβο Μιχάλη. Και συμφωνώ με τον Δημήτρη, είναι για πρωτοσέλιδο, είναι για παραιτήσεις, είναι για παραδειγματιγματικές τιμωρίες. Αλλά στην Κύπρο της αφασίας το καταφύγιο των δημοσιογράφων είναι οι στήλες των παραπολιτικών. Αυτές όχι μόνο προδίδουν την δημοσιογραφική καταπίεση αλλά και την δειλία της πολιτικής μας κουλτούρας. ΝΚ

  7. Εδω θελω να πω κατι που στην αρχη μπορει να φανει ασχετο. Για να εισαι δημοσιογραφος στην Κυπρο, για να εισαι μελος της Ενωσης Συντακτων (Union of Cyprus Journalists) που ειναι το μονο οργανο στην Κυπρο που ελεγχει τους δημοσιογραφους, ειναι απολυτη αναγκη να εχεις σημαντικο μερος απο το εισοδημα σου απο δημοσιογραφια. Γιατι? Για να ειναι ολοι εξαρτωμενοι απο τον μισθο, και αρα απο τα αφεντικα και αρα απο το συστημα. Γιατι δεν μπορω εγω, που εχω αλλες επαγγελματικες ασχολιες και αλλα εισοδηματα (αρα δεν εξαρτωμε απο το συστημα των ΜΜΕ, να εχω δημοσιογραφικη ταυτοτητα, να εχω προσβαση στα γεγονοτα που θεωρω σημαντικα γυρω μου? Οι δημοσιογραφοι δεν προκειται ποτε να σηκωσουν κεφαλι, αν δεν ειναι οικονομικα ανεξαρτητοι οικονομικα απο το συστημα. Και αν οι πολιτες θελουν αληθινοι δημοσιογραφια, ας αρχισουν ολοι μαζι να εργοδοτουν δημοσιογραφους, για να τους λενε την αληθεια. Ενας δημοσιογραφος των 5.000 ευρω το μηνα, σημαινει 10 σεντς το μηνα στην καρτα 50,000 πολιτων. Αρα ναι μεν οι δημοσιογραφοι εχουν σκυμμενο το κεφαλι, αλλα αν εμεις οι πολιτες δεν τους δωσαμε την δυναμη δεν προκειται να το σηκωσουν και τους καταλαβαινω. Εγω με αλλους 50,000 θα πληρωνα 10 ευρω το μηνα, για να εχουμε δημοσιογραφους να διερευνουν για μας τα διαφορα θεματα χωρις να εξαρτωνται προσωπικα απο το συστημα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s