(T)o Λίνκολν και τα Συνεργατικά (και οι άλλοι)

Κάθε φορά που ένα γραμμάτιο κόντευε στη λήξη του, οι διευθυντές των καταστημάτων τηλεφωνούσαν στους πελάτες τους στο σπίτι και τους ρωτούσαν αν ήθελαν, αντί να το ανανεώσουν, να βάλουν τα λεφτά σε ένα προϊόν με καλύτερα (πολύ καλύτερα) επιτόκια. Το προϊόν ήταν καλυμμένο αξιόγραφο. Σύμφωνα με τη δικογραφία, όταν ορισμένοι όπως κάποιος κ. Χάινμαν, ρώτησαν πόσο ασφαλή είναι τα νέα αυτά αξιόγραφα, τους εξήγησαν πως η τράπεζα έχει στην ιδιοκτησία της 30 εταιρείες, πως είναι θυγατρική ενός κολοσσού που δεν θα την αφήσει να πέσει και πως τα λεφτά τους στο αξιόγραφο είναι πλήρως ασφαλισμένα από την αρμόδια «Κεντρική» των Savings and Loans, τη σειρά από αμερικάνικα πιστωτικά ιδρύματα που μοιάζουν αρκετά και με τα δικά μας συνεργατικά.

Ως απόδειξη, μάλιστα, της ευρωστίας του συγκεκριμένου οργανισμού, ανέφεραν πολλές φορές και την αγορά διάφορων ξενοδοχείων και άλλων ακινήτων. Οι αναφορές σε ορισμένες εφημερίδες για προβλήματα στον οργανισμό, αντιμετωπίζονταν με την κάθε ελαφρότητα, ως «δημοσιογραφικό λάθος».
Τελικά, το Lincoln Savings and Loan  έπεσε το 1989, με απώλειες περίπου 3 δισ. δολαρίων τότε και περίπου 23.000 κάτοχοι αξιογράφων έχασαν τα λεφτά τους. Οι σχετικές ποινικές έρευνες έδειξαν μάλιστα (κι εδώ είναι το ωραίο) πως στις πιο πολλές περιπτώσεις οι κάτοχοι αξιογράφων δεν είχαν πλήρη επίγνωση της διαφοράς μεταξύ μιας «παραδοσιακής» κατάθεσης και των αξιογράφων που αγόραζαν με τις οικονομίες τους.

Lincoln Savings and LoanΗ αποτυχία του Lincoln Savings and Loan (Lincoln S&L) θα περνούσε απαρατήρητη, ως μια από τις πολλές αποτυχίες παρόμοιων ιδρυμάτων στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην κρίση που πήρε το όνομά τους (S & L crisis), αν δεν ήταν όμως οι «πέντε του Κήτιγκ». Επρόκειτο για πέντε γερουσιαστές -ανάμεσά τους ο πρώην αστροναύτης Τζον Γκλεν αλλά και ο Τζον Μακέιν- οι οποίοι είχαν λάβει συνολικά 1.3 εκατ. ευρώ σε δωρεές από τον οργανισμό.

Οι πέντε επιχείρησαν να μπλοκάρουν τον έλεγχο που θα γινόταν στα βιβλία του Lincoln S&L. Οι τρεις έχασαν τις έδρες τους και ο Κήτιγκ, ο επικεφαλής του Lincoln, πέρασε τα επόμενα δέκα χρόνια μεταξύ δικαστηρίων και φυλακών πριν την βγάλει (σχεδόν) καθαρός.

Αυτά τα μασκαραλίκια, προφανώς, δεν είναι κυπριακή αποκλειστικότητα. Ο Μακέιν, μάλιστα, καθάρισε με ένα πόρισμα της αρμόδιας επιτροπής, περίπου πως ήταν «απρόσεκτος», κι αργότερα κατέβηκε πολύ αξιοπρεπώς για Πρόεδρος της χώρας.

Τα σκάνδαλα στις ΗΠΑ είναι καθημερινό φαινόμενο. Ο δικός μας Μενέντεζ μόλις που τη γλίτωσε, εγκαταλείποντας την Προεδρία της Επιτροπής Εξωτερικών, διότι δεν κατέγραψε όλα τα δώρα που πήρε (ταξιδάκια για γκολφ στην προκειμένη). Από την προδοσία του πρώτου επίσημου πρέσβη στη Γαλλία και την απόπειρα «πραξικοπήματος» κατά του Ουάσιγκτον όταν ήταν στρατηγός εναντίων των Άγγλων και μετά, οι Αμερικάνοι έχουν μια σταθερή ροή σκανδάλων.

Στα πιο πρόσφατα, και ενώ η διακυβέρνηση Μπους ήταν η χρυσή εποχή των ατασθαλιών, είχαμε μια πολύ ενδιαφέρουσα σειρά από σκάνδαλα: Γερουσιαστές που πειράζουν τα κορίτσια, γερουσιαστές που πειράζουν τα αγόρια, γερουσιαστές με γιότ και αεροπλάνα, έκθεση πρακτόρων της CIA από το περιβάλλον του ίδιου του Προέδρου, ξένοι πράκτορες που εργάζονταν στο FBI, γυμνά από το twitter, κόλλημα των φοροσυλλεκτών στους εθνικιστές του Tea Party… Κόκα, πόρνες και λεφτά συμπληρώνουν ό,τι μένει από πολιτικές ατασθαλίες και ανήθικες μανούβρες.
Υπάρχει όμως, μια διαφορά. Κάποιοι τη βγάζουν ψιλοκαθαρή, αλλά κόβεται η καριέρα τους στη μέση (όπως τον Τέντι Κέννεντι και τον Μενέντεζ). Άλλοι παραιτούνται και φεύγουν από τη δημόσια ζωή. Και άλλοι πάνε φυλακή μια κι έξω.

Η απελπιστικά διχασμένη κοινωνία των ΗΠΑ είναι και απελπιστικά διεφθαρμένη. Η διαφορά όμως που έχουν από εμάς, είναι πως υπάρχει μια απλή άτυπη «συμφωνία» στην πολιτική ζωή της χώρας: Οι συνάδελφοί σου θα ανεχτούν σχεδόν τα πάντα. Ο κόσμος θα συγχωρέσει σχεδόν τα πάντα. Οι αρχές, όμως, αν σε πιάσουν θα σε κλείσουν μέσα ή το λιγότερο, θα σε στείλουν σπίτι του.
Κι αυτή είναι μια μεγάλη διαφορά από τα δικά μας, όπου οι αρχές, ΜΟΚΑΣ, Εισσαγγελεία, Αστυνομία, Κεφαλαιαγορά, Κεντρική, Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού και βάλε, έμαθαν να βοηθούν στην απόκρυψη των ατασθαλιών αντί να τσακίζουν εκείνους που τσακώνουν.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει το ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι να μείνουν εκτός προϋπολογισμού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s