Όταν θα κλείσουν τα φώτα και θα φύγει το τσίρκο…

Δεν ήταν δυνατόν να συμφωνούμε όλοι για όλα. Πάνω από όλα δεν θα ήταν και θεμιτό: η Δημοκρατία απαιτεί διάλογο, και ο διάλογος απαιτεί διαφωνίες, διαφορετικές προσεγγίσεις και διαφορετικές αναλύσεις των διαφόρων ζητημάτων.  Εξάλλου, σε μια κοινωνία είναι αδύνατον να ληφθεί μια -οποιαδήποτε- απόφαση που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα όλων των πολιτών.

Γι αυτό και η συζήτηση που γίνεται είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη. Παλαιότερα, συζητήσεις μεταξύ Σταύρου Ευαγόρου και Χάρη Γεωργιάδη θα ήταν πραγματικά απολαυστικές. Κάποια στιγμή, όμως, φτάνει κανείς σε εκείνη τη στιγμή που ο Βέμπερ αποκάλεσε <<βαθιά συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη>>, την ώρα που λαμβάνει κανείς τις τελικές του αποφάσεις.

IMG_0309Σήμερα η Βουλή θα λάβει άλλη μια από μια μεγάλη λίστα σοβαρών αποφάσεων, που άρχισαν με την Τρίτη εκείνη όταν καταψηφίστηκε το αρχικό κούρεμα. Κάποιοι θα λείψουν από την αίθουσα, άλλοι θα ψηφίσουν στρατηγικά και άλλοι θα αποφασίσουν με μοναδικό μέλημα τους, το καλό του κόμματος. Το έχουν ξανακάνει. Ορισμένοι από τους βουλευτές, όμως, θα ψηφίσουν με αγνές προθέσεις, άλλοι υπέρ και άλλοι εναντίων του νομοσχεδίου για τις ιδιωτικοποιήσεις. Αυτή η στήλη έχει γράψει αρκετές φορές πως η άποψή της για ορισμένες θέσεις του ΑΚΕΛ είναι πως αυτές αποτελούν την απόλυτη υποκρισία:

Ναι, οι ιδιωτικοποιήσεις ήταν μέρος του Μνημονίου που είχε συμφωνηθεί τον Νοέμβριο του 2012, ό,τι κι αν λένε σήμερα. Ήταν μάλιστα <<βασικός στόχος>> του Μνημονίου. Και, ναι, ενώ καλούν από το facebook σε κινητοποιήσεις για τα κόμιστρα, ξεχνούν πόσο ρητή και πόσο απόλυτη ήταν η αναφορά στα κόμιστρα για <<μαθητές και
συνταξιούχους>> στο Μνημόνιο του 2012.

Τότε δεν τους ενοχλούσε, αλλά σήμερα είναι απαράδεκτο. Η υποκρισία αυτή δεν θα βρει ποτέ σύμφωνη τη στήλη. Έστω, όμως, αν έτσι είναι η πολιτική, ας είναι. Έστω κι αν βλέπει κανείς πολιτικαντισμό, τακτικισμό και υποκρισία, οφείλει την ίδια στιγμή να λάβει υπόψη σοβαρά τα επιχειρήματα: Αυτά έχουν δική τους ζωή, άσχετα με τις προθέσεις εκείνου που τα εκφράζει.

Στη σημερινή ψηφοφορία, και ενώ η Κομισιόν ξεκαθάρισε πως η Κύπρος <<θα είναι εκτός ατζέντας>> στο επόμενο Eurogroup αν δεν περάσει το νομοσχέδιο, αυτό που θα πρέπει να εξασφαλίσουν όλοι είναι πως το αποτέλεσμα θα είναι ειλικρινές.
Ένα ατύχημα όπως αυτό που είδαμε στο νομοσχέδιο για τον Συνεργατισμό, απλά θα έδειχνε πόσο ασόβαροι είμαστε.

Αυτό που θα απομείνει απόψε, όταν θα έχουν κλείσει τα φώτα στην αίθουσα της ολομέλειας της Βουλής, και θα έχει τελειώσει το σόου, θα είναι η διαχείριση της επόμενης ημέρας. Μπορεί να έχουμε μπροστά μας αδυναμία πληρωμής τόκων, χρέους, συντάξεων και μισθών από τον Μάρτιο. Θα έχουμε και αδυναμία πληρωμής για αναλώσιμα σε νοσοκομεία, σχολεία και δημόσιο. Θα επικρατεί χάος άλλα θα έχουν διατηρηθεί οι ημικρατικοί.

Από την άλλη, μπορεί να έχουμε μπει σε μια πορεία που θα μειώσει μισθούς και απασχόληση στους ημικρατικούς και που θα αυξήσει, κάποια στιγμή και την ανεργία ανάμεσα σε εκείνους που εργάζονται σήμερα σε ΑΗΚ, cyta και ενδεχομένως στην Αρχή Λιμένων. Θα επικρατήσει χάος αλλά θα γίνει μια ανταλλαγή της κότας με τα χρυσά αυγά, με τον στρουθοκάμηλο με τα χρυσά αυγά.

Όπως και να’ χει, η επόμενη ημέρα θα χρειαστεί σοναρή διαχείριση. Οι πολιτικοί μπορούν να διαφωνούν δημοσίως, αλλά πίσω από τις κλειστές πόρτες, τουλάχιστον, πρέπει να τα βρουν. Αν ο δημόσιος διάλογος γίνει, δε, με περισσότερη ειλικρίνεια, λιγότερα συνθήματα και μακριά από συναισθηματισμούς, τότε η υπηρεσία προς τον λαό θα είναι πολύ μεγαλύτερη. Αλλά έστω, ας τα βρουν κατ’ ιδίαν, παρά τίποτε.

Στο βάθος των ιδιωτικοποιήσεων, που κάποια στιγμή θα γίνουν ούτως ή άλλως, ένα είναι το κυριότερο στοιχείο που θα κρίνει κατά πόσον η όλη κίνηση θα είναι πετυχημένη, ή μια απόλυτη αποτυχία: Το θέμα της εποπτείας και της ρύθμισης.

Σε αυτό τον τομέα η Κύπρος πάσχει σοβαρά. Χωρίς σοβαρή ρύθμιση των μονοπωλίων, χωρίς ριζική μεταρρύθμιση των θεσμών, χωρίς σοβαρή σκέψη στην επιλογή των ατόμων, και χωρίς νομοθετική ρύθμιση που να ενισχύει τις ικανότητες και να αποκλείει τα ασυμβίβαστα, οι ιδιωτικοποιήσεις δεν μπορούν να πετύχουν τους βασικούς τους στόχους. Θα μας βάλουν στον
δρόμο των ιδιωτικοποιήσεων της Ρωσίας και της Βουλγαρίας.

Αν όμως γίνει κάτι τέτοιο, τότε οι ιδιωτικοποιήσεις -που η στήλη αυτή πάντα στήριζε- θα μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο που χάραξε η Σιγκαπούρη και η Κορέα.  Το πιο εντυπωσιακό είναι πως ουδείς συζητά αυτό το θέμα. Τους νοιάζει μόνο ο εαυτός τους. Επίσης, πρέπει να προχωρήσει με τρόπο σοβαρό το ΓεΣΥ και ευτυχώς που προχωρά το ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τον
προϋπολογισμό.

2 thoughts on “Όταν θα κλείσουν τα φώτα και θα φύγει το τσίρκο…

  1. Μήπως η τελευταία παράγραφος θα έπρεπε να ξεκινούσε έτσι: «Αν όμως ΔΕΝ γίνει κάτι τέτοιο…»

    Γενικά το παζάρεμα μου θυμίζει παλιές κακές εποχές που καμιά μεταρρυθμιστική πρόταση δεν περνούσε, αφού διυλιζόταν στα μικρά συμφέροντα των εμπλεκομένων. Εχουμε και το απρόβλεπτο ΔΗΚΟ, φοβάμαι πολύ για το απόγευμα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s