«Welcome to the NFL, σχεδόν», είπε ο Αναστασιάδης

Όλη την περασμένη εβδομάδα, οι διαρροές για τις προθέσεις του προεδρικού να διορίσει εκ νέου επιφανή μέλη του τέως επίσημου (και νυν ανεπίσημου) ΔΗΚΟ στην κυβέρνηση, έδειχνε πως ακολουθείται μια συγκεκριμένη πολιτική. Με την ανοικτή επικοινωνία μεταξύ της πτέρυγας του ΔΗΚΟ που σχηματικά αποδίδεται ως «Καρογιανική», η κυβέρνηση θα μπορούσε να επιχειρήσει να γωνιάσει τον νέο πρόεδρο του ΔΗΚΟ, βάζοντας τον μπροστά στο προφανές δίλημμα κατά πόσον θα κτίσει μια δημόσια ταυτότητα που να περιστρέφεται γύρω από το κυπριακό και μόνο, ή αν θα επιχειρήσει να λειτουργήσει σε όλο το φάσμα των κοινωνικών, οικονομικών και πολιτικών ζητημάτων. 
 
Η πρόθεση δεν είναι άσχετη και με την αντιμετώπιση που είχε η Πινδάρου από τον κ. Παπαδόπουλο μετά την εκλογική του νίκη στο ΔΗΚΟ. Οι σχέσεις έγιναν άσχημες, με το κοινό έδαφος επικοινωνίας να χαλά αμέσως, γεγονός που έδωσε στον ΔΗΣΥ την εντύπωση πως η όλη στρατηγική Παπαδόπουλου ήταν σχεδιασμένη για να αποκτήσει αυτός το πάνω χέρι στο ΔΗΚΟ, αλλά χωρίς διάθεση για περαιτέρω συνεργασία πέρα από εκείνο το σημείο. Η αίσθηση πως «βιάστηκε» να φύγει από την κυβέρνηση, και μάλιστα με ένα πρόσχημα που είχε ψιθυριστεί πριν καν αυτό προκύψει, είναι έντονη στην Πινδάρου. Επιπλέον, το φιάσκο της ψήφισης του νομοσχεδίου για τους ημικρατικούς, ενίσχυσε την εντύπωση. 
 
Με αυτό το δεδομένο, στον χώρο του ΔΗΣΥ και του προεδρικού δημιουργήθηκε η εκτίμηση πως συνεργασία σε βάθος χρόνου, δεν μπορεί να υπάρξει με τρόπο αξιόπιστο με την νέα ηγεσία του ΔΗΚΟ.  Με την επιχείρηση διάσπασης του ΔΗΚΟ, το προεδρικό θα μπορούσε να αναγκάζει τον κ. Παπαδόπουλο να λάβει αποφάσεις σχετικά με το βασικό του δίλημμα γύρω από την εκλογική και επικοινωνιακή του πολιτική. Αυτό που θα πρέπει να κάνει σε βάθος χρόνου και σταδιακά, θα αναγκαζόταν να το κάνει έγκαιρα για να είναι ολοκληρωμένο πριν τον Μάη. 

Με το ρήγμα να ανοίγει εμφανώς, το ΔΗΚΟ θα αναγκαζόταν, είτε να συνεργαστεί με τον κ. Λιλλήκα και την Συμμαχία των Πολιτών στα πλαίσια των όμορων θέσεων τους στο Κυπριακό, είτε να απορροφήσει την Συμμαχία εντός του ΔΗΚΟ για να διατηρήσει τα ποσοστά του.  Με την πρώτη επιλογή, ο κ.  Παπαδόπουλος θα αναγκαζόταν να μοιράσει παρτίδα με τον κ. Λιλλήκα και να προχωρήσει σε στενή συνεργασία, κάτι που θα συνεπαγόταν και διαμοιρασμό θέσεων και ρόλων εντός ΔΗΚΟ. Η συνύπαρξη θα ήταν δύσκολη, με την μοιρασιά στην κορυφή της πυραμίδας να είναι το μικρότερο από τα προβλήματα που θα αντιμετώπιζε ένας τέτοιος μεσαίος χώρος, ο οποίος εκ φύσεως θα ήταν και σχετικά απομονωμένος. Οι δε διαφωνίες στα θέματα οικονομίας, θα ήταν σοβαρές. 
 

Εννά του ππέσει;

Εννά του ππέσει;

Με την δεύτερη επιλογή, το ΔΗΚΟ θα απέφευγε τον κανιβαλισμό του μεσαίου (sic) χώρου, αλλά θα είχε να αντιμετωπίσει εκλογικές πιέσεις από δύο πλευρές. Από την μια θα είχε να αντιμετωπίσει την διαρροή ψήφων από την «ανεπίσημη» πτέρυγα του ΔΗΚΟ, και από την άλλη μια Συμμαχία Πολιτών που να απευθύνεται σε μεγάλο βαθμό, στην ίδια δεξαμενή ψηφοφόρων. Κύρια διαφοροποίηση, θα ήταν το Μνημόνιο. Το προεδρικό έκανε τελικά την κίνηση και διόρισε τους Καδή και Δημητριάδη, οι οποίοι ανήκουν στην πτέρυγα του «ανεπίσημου» ΔΗΚΟ και έχουν εσχάτως διαφοροποιήσει τις θέσεις τους από τον πρόεδρο του κόμματος. Η οργή του επιησμου ΔΗΚΟ με τον διορισμό τους, λέει πολλά. 
 
Ο προφανής πολιτικός στόχος του προεδρικού είναι να θέσει τον κ. Παπαδόπουλο προ του διλήμματος, και μάλιστα με την πίεση του χρόνου που προκύπτει από τις ευρωεκλογές. Η αποφασιστικότητα να χώσει μια σφήνα μέσα στο ΔΗΚΟ φαίνεται είναι ξεκάθαρη και από άλλους διορισμούς, ακόμα και στην ΔΕΑ. Την ίδια ώρα, το προεδρικό έχει ένα ηθικό χρέος προς τους Κενεβέζο και Φωτίου, των οποίων το πολιτικό μέλλον εντός ΔΗΚΟ είναι πλέον αμφίβολο, ενώ βρίσκονται μάλιστα σε μια ηλικία που δεν τους επιτρέπει να αποσυρθούν από την πολιτική. Οι πληροφορίες λένε πως, ενώ έμειναν ξεκρέμαστοι, έχουν ήδη γίνει προτάσεις για «αποκατάσταση» τους. Οι εξελίξεις σε αυτό το επίπεδο, θα κρίνουν πόση εμπιστοσύνη θα εμπνέει το Προεδρικό στις επόμενες μανούβρες του, και πόσο εύκολα ή δύσκολα θα μπορεί να βρει συμμάχους στο μέλλον.  
 
Η επιλογή δύο καινούριων ατόμων από την εσωτερική αντιπολίτευση του ΔΗΚΟ, πάντως, δείχνει πως φοβήθηκε την εσχάτη το Προεδρικό και δεν πήγε ως το τέλος. Ενώ ο Πρόεδρος είπε «welcome to the NFL» στον κ. Παπαδόπουλο, δείχνοντας τις προθέσεις του για ένα μακρύ, δύσκολο και σκληρό «αγώνα» στη συνέχεια, την ίδια ώρα έβγαλε χλιαρή μόνο πάσα.
 
Το βέβαιο είναι πως η στρατηγική διάσπασης είναι ένα παιγνίδι με ψηλό κασέ τόσο για τον Πρόεδρο, όσο και για το ΔΗΚΟ. Ενδεχομένως να καταδεικνύει πως, πίσω από το προσκήνιο το κυπριακό προχωρεί αρκετά σοβαρά, αν αναλογιστεί κανείς πως και ένα ενδεχόμενο δημοψήφισμα ανησυχούσε εξαρχής το προεδρικό, ενώ οι κινήσεις που έγιναν οδηγούν –αν του βγουν- σε απομόνωση του σκληρού πυρήνα.  Σε κάθε περίπτωση, τα καυτά ζητήματα στην οικονομία, με νέες δύσκολες ψηφοφορίες στην Βουλή, δεν έπονται άμεσα, με το χρονοδιάγραμμα να δείχνει πως οι δύσκολες ψηφοφορίες θα έρθουν γύρω στον Οκτώβρη. Αν βγει το παιγνίδι του προεδρικού, τα πράγματα θα έχουν αλλάξει σημαντικά ως τότε. 

Το μόνο βέβαιο, είναι πως έχουμε μπροστά μας μια ενδιαφέρουσα περίοδο στο κομματικό-πολιτικό παιγνίδι.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει ένα σοβαρό ΓεΣΥ και να τελειώσει το ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τους πολιτικούς.

4 thoughts on “«Welcome to the NFL, σχεδόν», είπε ο Αναστασιάδης

    • Θα προκύψοουν τα «χοντρά» ΜΟΕ ως τότε, όχι όμως και η λύση. Είναι ακόμα πίσω η διαδικασία (λέει η πληροφόρηση)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s