Τί σκέφτεται ο Δούρειος Ίππος;

Βασικό ερώτημα για πολλούς ήταν από την αρχή πώς θα αντιδράσει η Κύπρος, όχι μόνο οικονομικά, αλλά και διπλωματικά στην κρίση. Πολλοί μας θεωρούσαν «Δούρειο Ίππο» των Ρώσων στα κέντρα αποφάσεων της ΕΕ, μια σκέψη που για να είμαστε και ειλικρινείς με τον εαυτό μας, ενισχύσαμε με την συμπεριφορά μας.

Την περασμένη εβδομάδα, παρόμοιο σχόλιο έγινε και από αλλού –τον σεβαστό αριστερόστροφο (για τα αμερικανικά δεδομένα) Πωλ Κρούγκμαν, ο οποίος σχολίασε πως είμαστε ένα κέντρο διακίνησης ρωσικών κεφαλαίων τα οποία επιστρέφουν στη Ρωσία μετά από μια «περιδιάβαση».

Σημασία δεν έχει τόσο το σχόλιο του Κρούγκμαν από μόνο του, όσο έχει το γεγονός ότι αυτή η εντύπωση είναι διάχυτη αλλά και τσιμεντωμένη σχετικά με το πώς λειτουργούμε. Αυτό το «ταξίδι μετ’ επιστροφή» των ρωσικών χρημάτων, σχολιάζουν (και πάλι, όχι και τόσο άδικα) είναι βασικό χαρακτηριστικό της κυπριακής οικονομίας.

Θα μπορούσε να ρωτούσε για να μάθει λίγα πράματα –δεδομένα, νούμερα- για την Κύπρο ο κ. Κρούγκμαν πριν να σχολιάσει, αλλά αυτό δεν είναι το ζήτημα.Ενώ τα μάτια όλων στράφηκαν προς την Κριμαία τις τελευταίες εβδομάδες, η ερώτηση τέθηκε και πάλι: Η Κύπρος, θα συνεχίσει να λειτουργεί ως Ρώσος πρέσβης στο Συμβούλιο, ή θα καταφέρει να λειτουργήσει ως μέλος της ΕΕ;

Η στάση της κυπριακής διπλωματίας στο όλο επεισόδιο, μάλλον πρέπει να μας ανακουφίζει, αφού κατάφερε να ισορροπήσει τα κυπριακά συμφέροντα χωρίς να ξεχειλωθεί.
Το μόνο πράμα που πρέπει να κατευθύνει τις δικές μας αντιδράσεις σε καταστάσεις όπως της Κριμαίας, είναι τα δικά μας συμφέροντα και τίποτε άλλο. Καθώς στην υδρόγειο σχηματίζονται νέοι πόλοι –Ρωσία, Δύση, Ισλάμ, Νοτιοανατολική Ασία, Ινδία, Βραζιλία- η Κύπρος θα πρέπει να αποφασίσει πού πρέπει να σταθεί.

Trojan-horse-from-the-movie-TroyΚαι, η Κύπρος είπε την περασμένη εβδομάδα πως θα ανήκει στην ομάδα εκείνη των χωρών που για να μπορούν να αντιμετωπίσουν την παγκοσμιοποίηση (της οικονομίας, των απειλών, της τρομοκρατίας, των ασθενειών, του ανταγωνισμού) θα αφήσουν πίσω τους ό,τι τους χώριζε για μερικούς αιώνες και θα συνεργαστούν τόσο στενά, που θα μοιάζουν κάποια στιγμή με ομοσπονδία. Εκτός αυτού του χώρου, δεν έχουμε πλάτες για καμία πολιτική –στην περιοχή μας, στα γκάζια μας, στην οικονομία μας, στην γήρανση του πληθυσμού μας, στο Κυπριακό… Η θέση της Κύπρου στην ΕΕ, όμως, δεν σημαίνει πως κόβουμε σχέσεις με τη Ρωσία. Έχουμε και άλλες στενές σχέσεις, έστω κι αν είναι λιγότερο στενές με εκείνες της Ρωσίας: Με τους Παλαιστίνιους και τους Άραβες ενώ η συμμαχία μας είναι με το Ισραήλ, για παράδειγμα.

Αυτό που κατάφερε η Κύπρος ήταν να μην κόψει το νήμα με την Μόσχα την ώρα που έδωσε στην ΕΕ να καταλάβει πως, ενώ θα διατηρεί αυτή τη φιλία, δεν θα λειτουργήσει ως Δούρειος Ίππος των Ρώσων. Κι αυτή η λογική θα πρέπει να αποτελέσει μόνιμη γραμμή στο κυπριακό ΥΠΕΞ: Η φιλία μας με τη Ρωσία είναι βαθιά αλλά έχει ένα όριο. Το όριο αυτό βρίσκεται στις Βρυξέλλες.  Επίσης, πρέπει να προχωρήσει ένα σοβαρό ΓεΣΥ και να τελειώνει του ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, να μείνουν εκτός προϋπολογισμού.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s