Και στο βάθος, αγορές…

Ενώ η τραυματισμένη Ελλάδα ακόμα προσπαθεί να βρει το δρόμο της, χωρίς να δείχνει πως μπορεί να αφήσει την κρίση πίσω της, επιστρέφει στις αγορές για να δανειστεί από το παζάρι 2.5 δισ. ευρώ. Οι ελπίδες, μάλιστα, είναι πως το ελληνικό δημόσιο θα μπορέσει να «πιάσει» το επιτόκιο του 5,3%. Την ίδια ημέρα που επιβεβαιώθηκε και επίσημα η επιστροφή της Ελλάδας στις διεθνείς αγορές, η κυπριακή κυβέρνηση έστελνε σαφές μήνυμα πως στόχος της είναι να επιστρέψει, κι αυτή, στις αρχές του 2015.

Αυτή τη στιγμή το παζάρι «ψηφίζει», πάντως, κυπριακό χρέος. Όλα τα στοιχήματα στο δημοσιονομικό κομμάτι έχουν κερδηθεί. Η μείωση των δαπανών είχε χαμηλό αντίκτυπο στην λειτουργία του κράτους, επιβεβαιώνοντας έτσι πως, πράγματι, υπήρχε ένα λίπος του 10% το οποίο μπορούσε να κοπεί χωρίς να πονέσει η κρατική μηχανή. Όλα δείχνουν, μάλιστα, πως αν συνεχιστούν πραγματικά και οι μεταρρυθμίσεις, τότε εκείνα τα κομμάτια της δημόσιας μηχανής που πράγματι έχουν επηρεαστεί, θα μπορούν να επαναφέρουν τις δαπάνες τους, χάρη σε νέες, πιο συγυρισμένος εξοικονομήσεις.

Οι επενδυτές, στις δικές τους αναλύσεις, είναι σαφείς: Το Μνημόνιο έχει ήδη διανύσει 12 μήνες δρόμο και φαίνεται πως τα προβλήματα της Ελλάδας δεν επαναλαμβάνονται. Μπορεί μεν να ήταν βέβαιο πως η μείωση των δημοσίων δαπανών στην Κύπρο δεν θα είχε του πολλαπλασιαστές που είδαμε στην Ελλάδα, αλλά πλέον αυτό έχει φανεί και από την πορεία. Πάντως, αυτό που μένει στο δημοσιονομικό κομμάτι, είναι οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις. Αυτές δεν έχουν γίνει σε καμία περίπτωση.

Το δημόσιο λειτουργεί όπως πριν, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές που να κόβουν τις «δεύτερες δουλειές», που να επιβραβεύουν τους καλούς και που να αξιολογούν αντικειμενικά. Η μηχανογράφηση της κρατικής μηχανής, παραμένει ανέκδοτο. Η πλήρης ανεπάρκεια πολλών από τους θεσμούς εξακολουθεί να πονεί. Τμήματα όπως το κτηματολόγιο ή τον Έφορο Εταιρειών, παραμένουν τριτοκοσμικά. Το ΓεΣΥ δεν έχει προχωρήσει καθόλου, ενώ οι ριζικές αλλαγές που απαιτούνται στο όλο σύστημα που έχει στηθεί, δεν έχουν καν αρχίσει. Τα δικαστήρια θυμίζουν Βυζαντινή πολιτική ίντριγκα και η αστυνομία ζηλεύει την οργάνωση των τσαούσιδων της αγγλοκρατίας.

Η κυβέρνηση όμως έχει πείσει πως θέλει, αλλά και μπορεί, να προχωρήσει με τις μεταρρυθμίσεις. Αυτή την πίστη εκφράζουν, όχι μόνο τα επίσημα, στρογγυλεμένα να «διπλωματικά» σχόλια της Τρόικας, αλλά και οι επενδυτές. Γι αυτό και θα είναι κρίσιμο, όχι μόνο να μην υπάρξει πισωγύρισμα, αλλά και να δικαιωθούν οι εκτιμήσεις τους μέσα από την συνέχιση της πορείας που έχει χαράξει η κυβέρνηση και που έχει ακολουθήσει η Βουλή. Την ίδια ώρα, όμως, πίσω-πίσω από όλα εξακολουθεί να υπάρχει το τραπεζικό. Οι Τροϊκανοί και τα μεγάλα ταμεία δεν ασχολούνται με το δημοσιονομικό διότι διακρίνουν διάθεση και ικανότητα. Θα κοιτάξουν ξανά προς δημοσιονομική πλευρά αν σημειωθούν καθυστερήσεις.

Στο τραπεζικό, όμως, τα προβλήματα είναι πολύ μεγάλα και δεν λύνονται, ούτε με καλή διάθεση για μεταρρυθμίσεις, ούτε με καλά λόγια. Ενώ οι επενδυτές έφεραν τις αποδόσεις του κυπριακό χρέους (ακόμα και του δεκαετούς που λήγει το 2020) κοντά στο ονομαστικό επιτόκιο του κουπονιού του ομολόγου, αλλά στο τραπεζικό πρόβλημα η κρίση σοβεί.

Η αλήθεια είναι πως τίποτε δεν έχει γίνει, ιδίως στην Τράπεζα Κύπρου, όπου δεν κλείνει τίποτε. Το στρες τεστ θα ολοκληρωθεί επιτυχώς διότι αυτό θα φροντίσουν το μασάζ που θα γίνει στα στοιχεία και η προσαρμογή που θα γίνει στο σενάριο. Αλλά την ίδια ώρα, η ρηχή ύφεση απειλεί να μας μείνει για τα καλά, αν δεν αρχίσουν να δίνουν ξανά δάνεια οι τράπεζες στους αξιόχρεους πελάτες τους. Κι αυτό δεν μπορεί να γίνει όσο η Τράπεζα Κύπρου, ως διά μαγείας, θα διατηρεί τα Ίδια Βασικά Κεφάλαιά της στο 10.2% παρά την αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και όσο δεν κλείνουν τα προβληματικά δάνεια με εκποιήσεις των μεγάλων δανειοληπτών.

Το πρόβλημα που υπάρχει είναι πολύ μεγάλο. Το βλέπουμε στις εισαγωγές, όπου δεν έρχονται παραγωγικοί πόροι από το εξωτερικό, κι αυτό μεταφράζεται με μικρότερη παραγωγή τα επόμενα 12μηνα. Το βλέπουμε σε ένα παρόμοιο δείκτη, των επενδύσεων, που ακόμα και με την αναμενόμενη κατάρρευση στις κατασκευές, οι επενδύσεις είναι τραγικά χαμηλές, κι αυτό προμηνύει μικρότερη, ρηχή ανάπτυξη. Το βλέπουμε στα αποθέματα που μειώνονται χωρίς να αναπληρώνονται. Το βλέπουμε στη σχέση δανείων-προς-καταθέσεις των επιχειρήσεων, που έφτασαν το 245%. Αν δεν ληφθούν δραματικές, τολμηρές αποφάσεις στο τραπεζικό πρόβλημα της χώρας, όλες οι άλλες θυσίες θα μείνουν χωρίς αντίκρυσμα.

Γι αυτό, τώρα που οι όλοι δείχνουν εμπιστοσύνη, όχι μόνο σε εμάς αλλά και στην Ελλάδα, το παράθυρο ευκαιρίας για μεγάλες αποφάσεις έχει ανοίξει προσωρινά. Αν οι άνθρωποι που έχουν την ευθύνη είναι το ίδιο μεγάλοι με τις περιστάσεις, αυτό θα φανεί σύντομα. Επίσης, πρέπει να προχωρήσει ένα σοβαρό ΓεΣΥ και να εκπονηθεί το ΜΔΠ. Και τα λεφτά από γκάζι μακριά από τους πολιτικούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s