Αυτό το τέρας δεν θα χορτάσει ποτέ…

Ο νεαρός Αϋμάν αλ Ζαγουάχιρι αγαπούσε παθιασμένα τον θείο του, Μαχφούζ Αζάμ και τον θεωρούσε μέντορά του. Τον άκουγε, στα 14 του χρόνια, να μιλά για έναν άνθρωπο ονόματι Σαγίντ Κουτμπ, που ανέπτυξε την ισλαμική λογική της τζιχάντ με πάθος, και που είχε πρωτοστατήσει το 1928 για τη δημιουργία ενός οργανισμού ονόματι Μουσουλμανική Αδελφότητα στην Ισμαϊλίγια της Αιγύπτου. Στόχος της Αδελφότητας ήταν η επαναφορά του Χαλιφάτου, που είχε μόλις τέσσερα χρόνια νωρίτερα καταργήσει εκείνος ο διαβολικός κοσμικός, ο Μουσταφά Κεμάλ.

Ο Κουτμπ, με τη θεώρηση της σύγχρονης Τζαχιλίγια, της επιστροφής της Ανθρωπότητας στην «προ-ισλαμική άγνοια», πέρασε φρικτά βασανιστήρια στις φυλακές του Νάσσερ, πριν τον πάρουν στην αγχόνη, όταν ο Αλ Ζαγουάχιρι έκλεινε τα 15 του, το 1966.

Ο μικρός Αϋμάρ βρέθηκε, νεαρός γιατρός, να σπουδάζει μερικά χρόνια αργότερα στην Τζέντα της Σαουδικής Αραβίας. Εκεί είχε καταφύγει και ο Μοχάμαντ Κουτμπ, αδερφός του ήρωα του, ο οποίος μάζεψε και έκδωσε τα τελευταία συγγράμματα του αδερφού του. Έδινε μάλιστα και εβδομαδιαίες διαλέξεις – πύρινα διαγγέλματα για την κυριαρχία του Αλλάχ. Αυτός είναι ο μοναδικός κυρίαρχος, όπως έλεγε αργότερα και ο Χομεϊνί. Το Κοράνι είναι το Σύνταγμα των Μουσουλμάνων. Ελευθερία είναι μόνο η αγάπη και υπακοή στον Αλλάχ. Υπακοή σε άνθρωπο στερεί από τον Αλλάχ ένα από τα πράγματα που οι άνθρωποι του οφείλουν και είναι επομένως ειδωλολατρικό.

Οκλαδόν στο ακροατήριο ήταν «πολύ συχνά» και ένας νεαρός πρίγκιπας με απίστευτο επιχειρηματικό ταλέντο, φίλος του αλ Ζαγουάχιρι, ονόματι Οσάμα Μπιν Λάντεν. Ο Οσάμα άκουε τον μέντορά του, αλ Ζαγουάχιρι. Εξάλλου, μετά από μερικά χρόνια θα ήταν πλήρως εξαρτημένος και φυσικά από τον φίλο του, που φρόντιζε, λένε, να αντέχει τις άσχημες νεφροπάθειες που είχε, κρυμμένος στα κατσάβραχα του Πακιστάν.

Η όποια ερμηνεία της Αλ Κάιντα πρέπει να αρχίζει από τον Κουτμπ: Με τη λογική της Τζαχιλίγια, την νέα ερμηνεία της τζιχάντ, που τόσο απέκλινε από τη φιλελεύθερη λογική της Ιζντιχάντ που είχε αναπτύξει ο Μοχάμαντ Αμπντού, ο μοντερνιστής διανοούμενος και υπουργός Παιδείας της Αιγύπτου πριν από τον Κουτμπ.

Η Αλ Κάιντα και οι Μουσουλμάνοι Αδερφοί είχαν ως κοινό σημείο εκκίνησης το Χαλιφάτο. Η Αλ Κάιντα, όμως, είχε συγκεκριμένες απαιτήσεις – καταστροφή του Ισραήλ που ήταν προπύργιο της δυτικής Τζαχιλίγια, έξοδο των δυτικών από τη Σαουδική Αραβία, αυτονομία, ελευθερία μέσα σε ένα Χαλιφάτο της Σαρία. Δεν δεχόταν τις ανεκτικές διατάξεις του Κορανιού και δεν ήθελε Τζίμμις, προστατευόμενους μη μουσουλμάνους, από τους οποίους μοναδική απαίτηση να είναι ο κεφαλικός φόρος (έναντι απαλλαγής από την στρατιωτική υποχρέωση) και ο μονοθεϊσμός της Βίβλου. Απαιτούσε από τους Τζαχίλιδες να αλλαξοπιστήσουν, αλλά αυτό ήταν αρκετό, φτάνει να εγκατέλειπαν την πορνοδιαστροφική, καπιταλιστική, παραδόπιστη και εγωκεντρική τους ζωή.

Γι’ αυτό και η άνοδος πλέον του Ισλαμικού Κράτους στην Αλ Σαμ (ISIS) είναι τόσο τρομακτική. Αρχικά παρακλάδι της Αλ Κάιντα, την έχει αφήσει πίσω ως ανεπαρκώς «τζιχαντιστική». Δεν έχουν απαιτήσεις άλλες από τον θάνατο των αλλόπιστων και των ανεπαρκώς πιστών μουσουλμάνων.

Δεν είναι τυχαίο που οι πρώτοι αποκεφαλισμοί του ISIS στις πλατείες των συριακών πόλεων δεν είχαν θύματα αλλόπιστους, αλλά τους τζιχαντιστές της Αλ Νούσρα, που αρνήθηκαν να ενωθούν μαζί του. Σε αντίθεση με τα κράτη, τέτοιοι οργανισμοί δεν έχουν συμφέροντα για να τα κατανοήσει η διπλωματία και να τα αξιοποιήσει. Και ο ISIS είναι μακράν ο πιο ακραίος από αυτούς τους οργανισμούς –σίγουρα πιο ακραίος από την Αλ Κάιντα.

Το Χαλιφάτο του ISIS είναι παγκόσμιο. Δεν αρκείται να τους αφήσουμε ήσυχους. Δεν πολεμά αυτό που αντιλαμβάνεται ως καταπίεση του Ισλάμ, αλλά απαιτεί την πλήρη απόλυτη κυριαρχία του. Δεν είναι δυνατόν να χορτάσει επέκταση, ακόμα και σήμερα που ετοιμάζεται να ελέγξει μία περιοχή από τη Βαγδάτη ως τη Λατάκια.

Ο ISIS δεν μακροθυμεί, δεν χρηστεύεται, ζηλοί, περπερεύεται, φυσιούται, ασχημονεί, απαιτεί τα πάντα, που τα θεωρεί δικά της. Παροξύνεται, λογίζεται το κακόν… αλλά ουδέποτε εκλείπει. Ακόμα κι αν ηττηθεί κάποτε μεταξύ Τίγρη και Ευφράτη, θα επιστρέψει στην πρακτική της ασύμμετρης απειλής και των επιθέσεων αυτοκτονίας.

No comment

No comment

Μοναδική ελπίδα περιορισμού της είναι το ήπιο Ισλάμ, μια θρησκεία γεμάτη ανεκτικότητα, μέσα στη λογική των πατέρων της ισλαμικής σκέψης όπως τον Μοχάμμαντ Αμπντού ή τον Αλ Αφγάνι. Και, ναι, η βία. Αλλά το ήπιο Ισλάμ, με ένα σοβαρό (αντί) Χαλιφάτο και οικονομική ανάπτυξη θα μπορούσε να περιορίσει τον ISIS (ή την όποια διάδοχο κατάσταση σε μερικά χρόνια), αφαιμάσσοντάς τον από την (ήδη περιορισμένη, συνήθως) λαϊκή στήριξη που απολαμβάνει σήμερα το φονταμενταλιστικό Ισλάμ.

Γι’ αυτό και ο διαπολιτισμικός διάλογος είναι τόσο σημαντικός σήμερα. Και γι’ αυτό και είναι τόσο σημαντικοί παίκτες στον πραγματικό αγώνα κατά του εξτρεμισμού, οργανισμοί όπως εκείνοι που υπάρχουν στην Τουρκία. Η Τουρκία πρέπει να βοηθηθεί (και με μαστίγιο) να εγκαταλείψει τις εμμονές της για τους Κούρδους, που είναι πλέον σοβαρό μπλόκο στον ISIS. Πρέπει να «ενθαρρυνθεί» το βαθύ κράτος να αποφασίσει πως ο μεγαλύτερος κίνδυνος δεν είναι ένα ιρακινό Κουρδιστάν, αλλά ένας ισχυρός ISIS.

Όσον αφορά στα δικά μας, ο φόβος του φονταμενταλισμού δεν είναι καθόλου άσχετος, ούτε με την πτώση του Καντάφι, ούτε με τις δημογραφικές πραγματικότητες στα κυπριακά γκέτο. Και, ναι, έχουμε μια απειλή που σιγά-σιγά μας προσεγγίζει, η οποία είναι μεγαλύτερη ακόμα κι από την Τουρκία. Πλέον, θα πρέπει να σκεφτούμε πολύ σοβαρά τις επόμενες μας κινήσεις, σε βάθος χρόνου.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει ένα σοβαρό ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τους πολιτικούς.

3 thoughts on “Αυτό το τέρας δεν θα χορτάσει ποτέ…

  1. Από το πουθενά (σχεδόν) μας προέκυψε αυτή η ιστορία.Να γίνει άμεσος τοπικός συντονισμός με Αίγυπτο, Ισραηλ, Τουρκία και Ιράν🙂

    Αστεία αστεία, αλλά νομίζω ο Κασουλίδης και καταλαβαίνει τι γινεται και δουλεύει σωστά.

  2. Να πω ότι για τους (ISIS) δεν έχω ιδέα.

    Όντως αν κάποιος είναι τόσον εξτρμιστής δεν διαπραγματέφκεσαι…. συγκρούεσαι….

    όμως, επείδη το παραμύθι με τους φανταμεταλιστές το ακούσαμεν πολλές φορές (ξαφνικά το ιραν που ήταν φανταμεταλιστές γίνεται εν δυνάμει σύμμαχος), καλόν είναι να αφήνουμε και στους φανταμελιστές ψήγματα ορθολογισμού…

    Η διαφορά με την αλ καιντα δεν αφορά μόνο το επιπεδο φανταμενταλισμου.
    Η αλ καιντα έβαλεν πόμπες. Τούτοι διεκδικούν και καταλαβάνουν γη.
    Σε συνδιασμό με την αδυναμία των κρατών στη περιοχή αλλά και το κυοφορούμενο επεανακαθορισμό συνόρων,
    αργά η γλίορα όσον «ιδεολόγοι» τζαι να ναι, θα βρεθούν μπροστά στο δίλλημα «Διατηρώ τούτα που έπιασα ή παίζω τα ούλλα για ούλλα ακολουθώντας την ιδεολογία ενός χαλιφάτου;»

    Τζιαμέ να δεις πως οι ιδεολόγοι γίνουνται ορθολογιστές.
    Χωρίς ανάγνωση , υλικών συμφερόντων και επιδιώξεων φαντάζει πολύ αποσπασματική η ανάγνωση τους ως απλά «φανταμεταλιστές»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s