Εθνική Ελλάδος γειά σου! (Ή μαλλον, ζήτω το κόμμα)

Η γειτονιά μου ξύπνησε γύρω στις 12.30 το βράδυ της Τρίτης. Και καλά έκανε. Οι Έλληνες βγήκαν στους δρόμους και για πρώτη φορά εδώ και μερικά χρόνια, δεν βγήκαν για διαδήλωση αλλά για πανηγυρισμούς. Το είχε ανάγκη η χώρα, το είχε ανάγκη ο κόσμος και ο αγχώδης τρόπος που ήρθε η πρόκριση, την έκανε ακόμα πιο γλυκιά.

Υπερβολές ακούστηκαν αμέσως. Υπέροχη ομάδα, με καρδιά –λέει- και με αποφασιστικότητα, δικαιούταν την πρόκριση, και διάφορα τέτοια. Κι αυτό, ακόμα, ήταν από φυσιολογικό έως και θεμιτό. Ακόμα και το μεθύσι (από χαρά, προφανώς) του Ανδρέα Μιχαηλίδη και τα χαχανιτά του στο ΡΙΚ ήταν μια μάλλον ευχάριστη νότα.

'Επεσαν οι ανακοινώσεις σαν Καραγκού...

‘Επεσαν οι ανακοινώσεις σαν Καραγκού

Αλλά ως εκεί. Την επαύριο, έτρεξαν τα κόμματα να κάνουν δηλώσεις. Να βγάλουν ανακοινώσεις, να δείξουν πως έχουν κι αυτοί χέρι, να γευτούν την (επικοινωνιακή) επιτυχία της Εθνικής Ελλάδας στο ποδόσφαιρο. Νίκησαν, λέει η Συμμαχία Πολιτών, “με πάθος, πίστη και πείσμα”. Και μάλιστα “η ομάδα αυτή απέδειξε, ότι ο Ελληνισμός όταν θέλει μπορεί να επιτύχει μεγάλους στόχους που για κάποιους φαντάζουν ανέφικτοι. Η Συμμαχία, φυσικά, δεν ήταν μόνη. Το Ευρωκό σχολίασε με δική του ανακοίνωση πως απέδειξε η Εθνική πως “το ακατόρθωτο μπορεί να γίνει κατορθωτό” .

Περίπου, δηλαδή, πως μπορεί να λυθεί το Κυπριακό, φτάνει να κερδίσουμε πέναλτυ στο τέλος και να ευστοχήσει ο Σαμαράς. Αυτά δεν είναι σοβαρά πράματα. Στα θετικά της ημέρας, πάντως, είναι πως η ΕΔΕΚ έσπασε τις παραδόσεις της κι απέφυγε γλώσσα προερχόμενη από το Κυπριακό για να σχολιάσει. Απλά έστειλε συγχαρητήριο τηλεγράφημα. Πώς έστειλε τηλεγράφημα στους παίκτες και την τεχνική ηγεσία, δεν ξέρουμε –ενδεχομένως μέσω της ΕΠΟ. Το σίγουρο πάντως είναι πως όσοι παίκτες της Εθνικής γνωρίζουν πως υπάρχει κάποιο πράμα ονόματι ΕΔΕΚ, δύσκολα μπορεί να ενδιαφέρονται για ένα τέτοιο τηλεγράφημα.

Ο ΔΗΣΥ σχολίασε επίσης μετρημένα, παραπάνω προς οικονομία μεριά παρά Κυπριακό, λέγοντας πως τα μηνύματα της νίκης “πρέπει να κρατήσουμε και να προεκτείνουμε σε όλους τους τομείς της προσπάθειάς μας.” Ίσως (κι αυτό είναι μάλλον το σοκ της ημέρας) το ΔΗΚΟ να είχε το πιο σοβαρό μήνυμα: Συγχαίρει θερμά και λέει πως “μας έκανε περήφανους”, δίνοντας και ευχαριστίες. Το ΑΚΕΛ, μάλλον από αίσθημα πως δεν μας ενδιαφέρει η νίκη εμάς στην Κύπρο, ήταν ίσως το πιο αξιοπρεπές στην σιωπή του.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι πως όλοι έτρεξαν να δηλώσουν την περηφάνια τους και να διαδηλώσουν πως είναι μαζί μας –όλους μας- στις χαρές, δίνοντας εθνικό χρώμα σε μια νίκη που ανήκει στους ποδοσφαιρόφιλους Έλληνες, όχι όμως στα κόμματα. Η νίκη καμία σχέση δεν είχε μαζί τους –και πάνω από όλα, η περηφάνια, η χαρά και τα άγχη των φιλάθλων, επίσης καμία σχέση δεν είχαν με τα κόμματα. Ακόμα πιο περίεργη είναι και η άλλη σκέψη: Όταν δηλαδή σχολιάζουν τα κόμματα, εκ μέρους ποιού μιλούν; Των ανθρώπων που τα ψήφισαν; Των στελεχών; Των μελών τους;

Δεν είναι τέτοια η δουλειά των κομμάτων. Αν πραγματικά χαίροντα, ας περιμένουν ως την Κυριακή. Ελπίζουμε να έχουν λόγο να γυρίζουν μέσα στους δρόμους κατάνυχτα με σημαίες και αεροπουρούδες και να φωνάζουν χαρωπά οι πολιτικοί αρχηγοί κρεμμασμένοι από τα παράθυρα των αυτοκινήτων. Αυτό ας του δούμε, και τότε ας βγάλουν και ανακοινώσεις. Επίσης, πρέπει να προχωρήσει ένα σοβαρό ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μιακριά από τους πολιτικούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s