Δηλαδή, να μας σώσουν οι μουλλάδες;

Κατέβηκε ο CIFA στο προεδρικό και έριξε πρόταση για ισλαμικό ομόλογο. Η σκέψη δεν ήταν (εντελώς) καινούρια. Αναλυτές σχολιάζουν –και παρακολουθούν- τα σουκούκ εδώ και μερικά χρόνια. Αυτή η στήλη είχε γράψει πριν από τέσσερα χρόνια για τα θετικά του ισλαμικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, εντοπίζοντας μάλιστα και τις πρώτες δειλές-δειλές κινήσεις στον χώρο από κυπριακές εταιρείες. Αναλυτές είχαν αναφερθεί στο θέμα –και πάλι δειλά-δειλά- από το 2005, αλλά έλαβαν την εκκωφαντική απάντηση πως «δεν θα γίνουμε μουλλάδες».

Τα πετροδόλλαρα τζιαι πούντα...

Τα πετροδόλλαρα τζιαι πούντα…

Η αλήθεια είναι πως δεν κατανοούμε πλήρως το ισλαμικό ομόλογο, τα παράγωγα του, την συμπεριφορά του και πολλές από τις λεπτομέρειες. Αυτή η στήλη παρακολουθεί την συγκεκριμένη αγορά, αλλά έχει ακόμα πολλές απορίες –ιδίως όσον αφορά στο κρατικό χρέος σουκούκ, το οποίο είναι ακόμα πιο περίπλοκο από τα εταιρικά «ισλαμικά» ομόλογα.

Υπάρχουν, πάντως, πολλά θετικά. Από την πρώτη κιόλας ματιά, δεν μπορεί παρά να μας εντυπωσιάζει το γεγονός ότι τα συγκεκριμένα «χαλάλ» προϊόντα έχουν αποδείξει πως είναι πολύ πιο ανθεκτικά στην κρίση, πως δεν οδεύουν με την ίδια ευκολία στην ασυδοσία των πιο «παραδοσιακών» προϊόντων και πως αντιστέκονται στην πλήρη αποσύνδεση του χρήματος με την πραγματική οικονομία.

Από την άλλη, η αγορά παραμένει μικρή και επικεντρωμένη σε συγκεκριμένες χώρες (Μαλαισία, Ινδονησία, Σαουδική Αραβία, Εμιράτα). Το πιο σημαντικό πράμα που συνέβηκε την περασμένη Δευτέρα, όμως, δεν ήταν πως άρχισε η Δημοκρατία να σκέφτεται τα ισλαμικά κεφάλαια, ή πως έγινε μια τόσο ενδιαφέρουσα πρόταση, η οποία δυστυχώς θεωρείται και τολμηρή, μέσα στο Προεδρικό.

Το πιο σημαντικό από όλα είναι πως έπεσε η ιδέα. Είναι ίσως ακόμα νωρίς για μια τέτοια κίνηση. Πρέπει όμως να μελετηθεί προσεκτικά –και, όπως είδαμε την Δευτέρα, κάποιοι ήδη την μελετούν. Οι ιδέες για αλλαγές είναι πολλές. Απόψεις που πριν από μερικούς μήνες μόνο αντιμετωπίζονταν ως υπερβολικά όνειρα ανώριμων νεαρών, μπαίνουν πλέον στο προσκήνιο. Στις μεταρρυθμίσεις του δημοσίου βλέπουμε καλές ιδέες που επίσης πρέπει να αναλυθούν. Στη μείωση των διαδικασιών και του διοικητικού φόρτου, ιδέες πέφτουν επίσης και υπόσχονται πολλά. Στην στήριξη των νέων επιχειρήσεων, στην χρηματοδότηση των startups, στην περιβαλλοντική πολιτική και την ρυμοτομία, στο ΓεΣΥ, ακόμα και στην αγροτική ανάπτυξη, βλέπουμε τολμηρές ιδέες που προσπαθούν να σπάσουν την δύναμη της αδράνειας που χαρακτηρίζει το δημόσιο και τους βουλευτές.

Έστω κι αν συζητήσεις –για τον φόρο ακίνητης περιουσίας, για την κάρτα φιλάθλου και για την έξοδο κεφαλαίων πριν το κούρεμα- δείχνουν πως οι βουλευτές μας είναι συχνά περιορισμένης δύναμης πυρός ως προς την ικανότητα τους να κατανοήσουν περίπλοκα ζητήματα, η κοινωνία πλέον βγαίνει μπροστά. Δυσκολεύονται οι πολιτικοί να ακολουθήσουν, αλλά η κρίση τους υποχρεώνει, είτε να στηρίξουν, είτε σύντομα να φύγουν από την μέση.

Η δύναμη των καινούριων ιδεών ενισχύθηκε από την κρίση. Η απαίτηση της οικονομίας (και επομένως ολόκληρης της κοινωνίας) είναι να μελετηθούν σοβαρά αυτές οι ιδέες. Πολλές είναι πράγματι ανώριμες. Άλλες είναι αφελείς. Και μόνο όμως το γεγονός ότι γίνεται μια εκτενής συζήτηση και στο τραπέζι μπαίνουν απόψεις που μέχρι πρότινος χλευάζονταν, είναι σημαντικό. Κι αυτό είναι ίσως το μόνο στοιχείο που μπορεί να μας δίνει ελπίδες πως η κρίση αυτή δεν θα πάει εντελώς χαμένη.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει ένα σοβαρό ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τους πολιτικούς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s