Η κοιμώμενη καλλονή εποπτεύει

Αυτή την λυπηρετή θα την αναλάβουν τα παιδιά μας. Θα πληρώνουν την φούσκα (ποιά φούσκα σιόρ; Ούτε το ‘74 δεν εππέσαν τα ακίνητα). Θα πληρώσουν τα εορτοδάνεια (καλές οι σούβλες). Θα πληρώσουν τα διακοποδάνεια (Τερζής. Αθήνα. Weekend). Θα πληρώσουν τα σπίτια που έκτισε η μισή Κύπρος με δανεικά που δεν ήταν δυνατόν να αποπληρωθούν. Θα πληρώσουν, φυσικά, και για τους «επιχειρηματίες» που «άνοιξαν δουλειές» με δανεικά, αγύριστα, και πληρωμένα από άλλους. Και, θα πληρώσουν και τα τελευταία που γίνονται, όπου η πορεία διόρθωσης και επιβίωσης του τραπεζικού συστήματος, κολλά στα συμφέροντα συγκεκριμένων.

lua1Ανάμεσά τους, φυσικά, και άτομα (πολύ) συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, που έβαλαν πόστα της οικονομίας και όπου υπάρχει πρόοδος προσπαθούν να την τουμπάρουν. (Θα δούμε και την Δευτέρα τί θα γίνει).

Σε όλη αυτή την ιστορία, η κρίση δεν ήρθε από το εξωτερικό, την Τρόικα, τους Γερμανούς ή τους Αμερικάνους που «θέλουν το γκάζι». Ήταν ένα ακόμα εγχώριο προϊόν της οικονομίας.

Και, ενώ οι θεσμοί έχουν εσχάτως πέσει με τα μούτρα σε «έρευνες», «διερευνήσεις», μεταθανάτιους ελέγχους για το πού ήταν το λάθος και ποιός φταίει, την ίδια στιγμή δεν κάνουν ούτε το πιο προφανές. Ωραία είναι να κινούνται για την αυτοψία και να βρίσκουν τί έφταιξε. Όταν όμως υπάρχουν μπροστά τους περιπτώσεις όπου ενδεχομένως να υπάρχει ζήτημα, κοιμούνται.

Όταν εκ πρώτης όψεως τίθεται ένα σοβαρό ζήτημα που αφορά στο δημόσιο συμφέρον και επηρεάζει δυνητικά την πορεία ολόκληρης της οικονομίας, τότε τα πράματα είναι πολύ απλά. Μια απλή διερεύνηση θα μπορούσε να δώσει ένα τέλος στα διάφορα σοβαρά ζητήματα που εξελίσσονται live στην κυπριακή οικονομία. Αντί τούτου, όμως, οι θεσμοί μας προτιμούν να περιμένουν κι αντί για θεραπεία να κάνουν ύστερα αυτοψίες. Έχουμε, εξάλλου, και το θέμα του επαναδιορισμού μας, Δήμητρα.

Το πρόβλημα με την οικονομία μας είναι η πλήρης απορρύθμιση της. Μειώθηκαν οι περιορισμοί (κάπως), άνοιξε η οικονομία, αλλά την ίδια στιγμή δεν μπήκε έλεγχος, ρύθμιση και εποπτεία.

Η Κύπρος χρειάζεται Αρχή Κεφαλαιαγοράς, που σήμερα δεν έχει. Χρειάζεται Επιτροπή Προστασίας του Ανταγωνισμού, που σήμερα μετά δυσκολίας υπάρχει. Χρειάζεται τραπεζική εποπτεία που εδώ σχεδόν ποτέ δεν είχε. Χρειάζεται κι άλλα πολλά, όπως ρυθμιστή τηλεπικοινωνιών και ηλεκτρικού ρεύματος. Εδώ και η υπηρεσία για παράπονα («και ισχυρισμούς») κατά της Αστυνομίας δεν αποτελεί παρά ανέκδοτο…

Μέρος της ειρωνείας, φυσικά, είναι πως συνένοχη για αυτή την ουσιαστική απορρύθμιση είναι και η Αριστερά, η οποία συμμετείχε στην δημιουργία θεσμών που αποτελούν όμορφες βιτρίνες με άδειο και βρώμικο κατάστημα. Σκεφτείτε τον παραλογισμό, να λέει ο Υπουργός πως υπάρχει καρτέλ, κι αντί να κινείται το κράτος για να σπάσει το καρτέλ, απλά να το εξυπηρετούν με την επιβολή πλαφόν στις τιμές.

Σήμερα, η ανυπαρξία των εποπτικών αρχών αποτελεί σοβαρό εμπόδιο στην διόρθωση των προβλημάτων. Με τις αποκρατικοποιήσεις, όμως, από εμπόδιο, οι κοιμώμενες καλλονές της εποπτείας θα γίνουν κεντρικό μέρος του προβλήματος, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο την κοινωνία η οποία παρακολουθεί την αφοσίωσή τους στην αδράνεια.

Η μπάλα είναι στο Προεδρικό. Αν δεν ξυπνήσουν οι κοιμώμενες καλλονές, και συνεχίσουν να προτιμούν τις αυτοψίες την ώρα που έχουν εκ πρώτης όψεως ζητήματα μπροστά τους, τότε οφείλει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να τους ξυπνήσει. Αν χρειάζεται, ας το κάνει με βίαιο, αγενέστατο και άκομψο τρόπο. Αυτή εξάλλου θα ήταν μια ευγενής υπηρεσία προς τους νέους της Κύπρου, που θα κληρονομήσουν αυτό το χάλι κι αυτό τον λογαριασμό.

Επίσης, πρέπει να προχωρήσει ένα σοβαρό (!) ΓεΣΥ και να εκπονηθεί ΜΔΠ. Και τα λεφτά από το γκάζι, μακριά από τους πολιτικούς.

2 thoughts on “Η κοιμώμενη καλλονή εποπτεύει

  1. καταντά μερικές φορές μια γενικολογία η απαίτηση «ελεγχου» , «ρύθμισης» κλπ…

    Κανένας δεν είναι ποττέ συγκεκριμένος, τζαι άμαν η αγορά τα κάμει πίλιες σύρνουμε μια κούβεντα ότι φταίει ο ελλειπής εποπτικός ρόλος του κράτους τζαι εξοφλίσαμεν.

    Γιατί υπάρχει μια εγγενής αντίφαση.
    Δεν μπορείς να περιορίσεις την ασυδοσία της αγοράς χωρίς να περιορίσεις την «ελευθερία» της.
    Τζαι άμαν πάεις να περιορίσεις την ελευθερίας της, τότε θα ππέσουν πάνω σου να σε φαν.
    Έτσι που ποττέ δεν θα δωθούν στες εποπτικές αρχές, εξουσίες/ προσωπικό / πολιτική βούληση τέτοιες που να επιρεάζουν συμφέροντα. ή τζαι να τους δοθούν δεν θα εφαρμοστούν.

    Αλλά πέρα που τζίηνο, πρέπει να καταλάβουμε τζαι την πρόταση.
    Ας πιάσουμε τον ανταγωνισμό.
    Πως θα δυαλίσει ένα καρτελ, όταν δεν έχει στοιχεία (πλην του προφανές που είναι το αποτέλεσμα στες τιμές).;
    Πως ;
    Δεν υπάρχουν στοιχεία, είναι αρκετά έξυπνοι ώστε να μην αφήνουν ίχνη για το κανόνισμα των τιμών.
    Τι θα γίνει ;
    ή διάς του την εξουσία να παρέμβει με διάταγμα, καθορισμού των τιμών (τζαι μετά ούλλοι θα μιλούν για στρεβλώσεις, για κρατικό παρεμβατισμό κλπ)
    ή δεν κάμνεις τίποτε τζαι κατηγοράς την έλλειψη εποπτίας.

    Το ίδιο συμβαίνει τζαι με τα κουμάρκα των τραπεζών τα οποία είναι όλα νομιμότατα (που αποδυκνύει βεβαίως ότι οι νόμοι γίνουνται για να τους εξυπηρετούν) .
    ή με τα επιτόκια (Η ΕΚΤ έσσιει χρόνια που τα έκαμεν μηδενικά, τζαι εμας με τόσον ανταγωνισμό ούλλον και αυξάνουνταν ; Τι ήταν να κάμει η εποπτία, εκτός που να τα καθορίσει η ίδια;)
    Δως μας ένα παράδειγμα του τι θα εμπόρεν να κάμει η κεντρική τζαι δεν θα την εφκάλαν πα στη μούττη τη σσιηπέτου ότι παρεμβαίνει στην αγόρα, μπαίνει τροχοπέδη στην ανάπτυξη, προκαλεί στρεβλώσεις, δεν αφήνει τον ανταγωνισμό να δουλέψει κλπ.

    Εν όπως με το ξέπλυμα.
    Οι τράπεζες μας κατά κανόνα τηρούν ούλλους τους κανονισμούς. Κοπυ των διαβατηρίων, να ελέγξουν ότι ο τελικός κάτοχος του λογαριασμού δεν είναι στη λίστα της ιντερπολ ή μέλος της αλ γκάιντα τζαι να έχουν έγνοια για κάθε συναλαγή να έχουν τιμολόγιο (ξέρεις πόσην ώρα θέλεις να κάμεις ένα τίμολογιο ; ).
    Έτω τι θα εποπτέυσει η εποπτεία.
    Ενώ κανένας δεν θα θέσει ποττέ το πραγματικό οικονομικό ερώτημα.

    Έσσιεις ένα γκρουπ, 50 εταιρίες, που η μια κάμνει ράμματα παπουτσιών (έστω παράγει κάτι), τζαι ούλλες οι υπόλοιπες δανείζουν η μια την άλλη, πουλούν υπηρεσίες κλπ….
    όταν θα έρτει ο «έλεγχος» δεν θα ρώτησει :
    Καλά, ποιό το οικονομικό ώφελος να έσσιει 49 εταιρίες που δεν παράγουν τίποτε και κοστίζουν έγγραφες, λογιστές, φόρους κλπ ;
    Ποιό να είναι άραγε ;
    Θα ρωτήσει όμως ¨Έχεις την οριτζιναλ υπογραφή ;

    Εν όνειρα θερινής νυκτός η ελπίδα του ελέγχου.
    Γιατί οι μεγαλύτερες παρανομίες είναι νόμιμες.
    Τζαι κανένας δεν θέλει να γίνουν παράνομες.
    Έτω εν για προσωπική αυταπάτη που γυρέφκουμε ελέγχους

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s