Αυτο-εκποιήσεις από μεγαλο-οφειλέτες

Του προστάτευσε η Βουλή, αλλά ξέρουν πως τα νομοσχέδια θα πέσουν

Με δανεισμό που ανερχόταν στα 235 εκατ. ευρώ στις αρχές του 2013, και με δυσκολίες αποπληρωμής από το 2012 –δηλαδή πριν από το κούρεμα- ο όμιλος Αρίστο γίνεται, όπως αναμενόταν, ένας από τους πρώτους εκ των «μεγάλων δανειολητπών» που ανακοινώνει πωλήσεις ακινήτων με σκοπό την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών του.

Η εικόνα δεν αφορά μόνο στην Αρίστο, παρόλο που αυτή έχει προχωρήσει πρώτη σε σχετικές ανακοινώσεις με τις οποίες γίνεται ρητή αναφορά σε πώληση ενεργητικών με σκοπό την αποπληρωμή δανείων. Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες, δεν είναι λίγοι οι «μεγάλοι δανειολήπτες» που πλέον άρχισαν να αισθάνονται πως δεν υπάρχει χρονικό περιθώριο για καθυστέρηση στη λήψη των πιο δύσκολων αποφάσεων.

EuroΕνώ ορισμένοι ήταν εξαρχής συνεργάσιμοι, όπως επιβεβαιώνουν και τραπεζικοί κύκλοι, ορισμένοι άλλοι έχουν μόλις πρόσφατα αρχίσει ν’ αντιμετωπίζουν την εικόνα τους με περισσότερη ειλικρίνεια.

Σύμφωνα με πληροφορίες, τα δεδομένα που έχουν οδηγήσει πολλούς από τους λεγόμενους «μεγάλους δανειολήπτες» σε αλλαγή στάσης, με την αποξένωση ενεργητικών να λειτουργεί ως πρώτη κίνηση για την εξασφάλιση ρευστού που θα επιτρέψει την αποπληρωμή των δανείων, είναι δύο: Η πίεση από τις τράπεζες, και η επικείμενη ψήφιση του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις.

Πιέζουν οι τράπεζες

Το πρώτο στοιχείο, η πίεση από πλευράς των τραπεζών.–και στην προκειμένη την Τράπεζα Κύπρου- έχει σταδιακά φέρει σε αφόρητη θέση πολλούς από τους «μεγάλους». Τα παράπονα που εκφράζουν οι τραπεζίτες σχετικά με την αδυναμία τους ελλείψει σχετικής νομοθεσίας, να ασκήσουν πίεση, φαίνεται να είναι δικαιολογημένα μόνο εν μέρει. Κι αυτό, διότι όπως φαίνεται και στην περίπτωση της Αρίστο, η επιμονή των τραπεζών, σε συνδυασμό με μέτρα που μπορούν να πάρουν (πχ στα credit lines) μπορούν να αποφέρουν αποτέλεσμα.

Σε άλλες περιπτώσεις, η αποξένωση στοιχείων και η αλλαγή στις δομές και τα πρόσωπα των εταιρειών έχει ήδη αρχίσει εδώ και αρκετό καιρό, όπως στην Σιακόλας, ενώ και η Λούης έχει «επιδείξει επίσης έντονη διάθεση για συνεργασία». Σύμφωνα με πληροφόρηση, οι δύο αυτές εταιρείες είναι πλέον ανάμεσα σε εκείνους που, ενώ κατέχουν λόγω και των ορισμών, Μη Εξυπηρετούμενα Δάνεια, την ίδια στιγμή πλέον φαίνεται πως μπαίνουν σε τροχιά μακροπρόθεσμης αντιμετώπισης των δυσκολιών τους και εξυπηρέτησης των υποχρεώσεών τους «με τολμηρές αποφάσεις».

Σε μια άλλη περίπτωση, αναμενόταν μέχρι πρότινος μια λεπτού χειρισμού εξέλιξη, με χρήματα να επαναπατρίζονταιι για την εξυπηρέτηση δανείων, κάτι που σύμφωνα με πληροφόρηση δεν έχει ακόμα προχωρήσει βάσει των χρονοδιαγραμμάτων. Πλέον, η πρόταση της Τράπεζας Κύπρου σχετικά με ενεργητικά δανειοληπτών, και δη μεγάλα έργα στην Πάφο όπως το Νεάπολις βασίζεται στη σταδιακή απόκτηση μεριδίων στα έργα από πλευράς της τράπεζας: Όσο πιο γρήγορα γίνουν οι πωλήσεις που λέγεται από τους ιδιοκτήτες πως είναι επικείμενες, τόσο πιο μεγάλο θα είναι το μερίδιο των σημερινών ιδιοκτητών.

Φοβούνται τον νόμο

Ο δεύτερος παράγοντας που έχει επηρεάσει σημαντικά τη στάση των «μεγάλων δανειοληπτών» είναι η επικείμενη ψήφιση από τη Βουλή, του νομοσχεδίου για τις εκποιήσεις. Ενώ υπάρχουν τρόποι για να ασκηθεί πίεση στους δανειολήπτες από πλευράς των τραπεζών, η εκτίμηση πως το νομοσχέδιο θα ψηφιστεί τελικά από τη Βουλή, δημιουργεί νέα δεδομένα: Η άσκηση πίεσης γίνεται πλέον πιο άμεση, πιο έντονη και πιο εύκολη.

Τραπεζικοί κύκλοι σχολιάζουν πως δεν επιθυμούν να διαλύσουν τις επιχειρήσεις, αφού κάτι τέτοιο θα μείωνε τη δυνατότητα ανάκτησης δανείων, χωρίς να εξυπηρετεί με οποιονδήποτε τρόπο τα συμφέροντα των τραπεζών. 

Ωστόσο, όπως φάνηκε και από τις πρόσφατες δηλώσεις του Παντελή Λεπτού, προέδρου του Συνδέσμου Επιχειρηματιών Ανάπτυξης Γης και προσώπου συνδεδεμένου με την Λεπτός, μια από τους «μεγάλους δανειολήπτες», το νομοσχέδιο προκαλεί έντονη δυσφορία ανάμεσά τους.

Εν όψει δυνητικά εύκολων, και νομικά απλών εκποιήσεων από τις τράπεζες, πλέον υπάρχει ισχυρό κίνητρο από πλευράς των «μεγάλων» δανειοληπτών να προχωρήσουν σε «κινήσεις αποτροπής». Πρώτη εξ αυτών, είναι η κίνηση τους να πωλήσουν προληπτικά τα ακίνητα εκείνα στα οποία μπορούν να εξασφαλιστούν υποφερτές τιμές, πριν να ασκηθούν πιέσεις τύπου «fire sale» στα περιουσιακά τους στοιχεία.

Παρόλο που οι πραγματικές σημερινές αξίες των συγκεκριμένων αναπτύξεων είναι ασύγκριτα χαμηλότερες από εκείνες που είχαν καταγραφεί στα βιβλία των τραπεζών ως εξασφαλίσεις, την ίδια ώρα γίνεται εύκολα αντιληπτό πως ακόμα και οι μειωμένες (διορθωμένες) αυτές τιμές είναι πολύ υψηλότερες από εκείνες που θα προκύψουν μετά την «διόρθωση τιμών» που θα προκύψει κατόπιν νομοσχεδίου. Έτσι, βιάζονται να προχωρήσουν σε πωλήσεις πριν να είναι αργά.

 

 

Φοβούνται  και νέο νέο Venus Rock

Αυτό που παραμένει να ξεκαθαρίσει, είναι κατά πόσον οι συγκεκριμένες ανακοινώσεις θα διαφέρουν, τελικά, από τη μοίρα του Venus Rock. Όπως είναι γνωστό πριν από περίπου 16 μήνες, η μια εκ των δύο εταιρειών Dolphin,(αμφότερες θυγατρικές της Αρίστο) είχε ανακοινώσει την πώληση του Venus Rock «έναντι 290 εκατ. ευρώ», ενώ ο Τύπος, μετά από πληροφόρηση από την εταιρεία, είχε γράψει πως, από το συνολικό ποσό των 290 εκατ. ευρώ, τα 250 εκατ. ευρώ θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένα. Το ποσό των 48,5 εκατ. ευρώ είχε θεωρηθεί πιο «αβέβαιο».

Η πραγματικότητα ήταν αρκετά διαφορετική, όπως προέκυψε, αφού η China Glory δεν είχε εξαγοράσει την ανάπτυξη, αλλά είχε ουσιαστικά «αναλάβει» την πώληση τεμαχίων του έργου. Μόλις μερικές εβδομάδες αργότερα διαφάνηκε πως δεν θα προχωρούσε η συμφωνία με τον τρόπο που είχε ανακοινωθεί. Μέχρι και τις αρχές του 2014, είχε γίνει γνωστό σε τραπεζικούς κύκλους πως το ποσό που είχε εξασφαλιστεί ήδη από την κινέζικη εταιρεία, δεν ξεπερνούσε κατά πολύ τα 5 εκατ. ευρώ, χωρίς ωστόσο να είναι απόλυτα βέβαιο το ποσό που τελικά πληρώθηκε στην Dolphin από τους λεγόμενους «επενδυτές».

Πέρα από καλή πελατεία για το ξενοδοχείο Χίλτον, λίγο ήταν τελικά το όφελος από την ανακοινωθείσα «συμφωνία», γεγονός που δεν πέρασε ασχολίαστο μετά και την πρόσφατη ανακοίνωση της Αρίστο πως θα προχωρήσει σε αποξένωση ενεργητικών με σκοπό την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών της.

Σε κάθε περίπτωση, τραπεζικοί κύκλοι σχολιάζουν πως η δήλωση του κ. Αριστοδήμου δεν περνά απρατήρητη –όχι τόσο διότι επίκεινται απαραίτητα πωλήσεις, αλλά διότι η δήλωση σηματοδοτεί την πρόθεση του ομίλου να προχωρήσει σε μια κίνηση η οποία έχει ήδη καθυστερήσει –και μαζί της καθυστέρησε η εξυπηρέτηση των χρεών, που στις αρχές του 2013 έφταναν τα 235 εκατ. ευρώ.

Όπως είναι σε θέση να γνωρίζει η «Κ», ο όμιλος είχε αιτηθεί «αναστολή τόκων» από το 2012. Σε εκείνο το χρονικό σημείο, είχε και πάλι γίνει αναφορά σε «πωλήσεις και σε Κινέζους», κάτι που καταγράφεται και στα πρακτικά συνεδριάσεων των αρμόδιων εσωτερικών επιτροπών της Τράπεζας Κύπρου.

Αυτό που φαίνεται να έχει αλλάξει, είναι αφενός η αύξηση της πίεσης από πλευράς της τράπεζας, και αφετέρου τα νέα δεδομένα που θα δημιουργηθούν με την επικείμενη ψήφιση από τη Βουλή, του νόμου για τις εκποιήσεις, εάν φυσικά τελικά περάσει το νομοσχέδιο από τη Βουλή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s